24-10-16

Ach ja, de Liefde (na deel van A tot N, vervolg : 0 tot Z)

O.Ancestral telepathy Yesterday, I was in a village where they held a strawberry market in Newred, under the octagonal tower. The smell of strawberries let my memories to the time when I spent my youth , every stock place stood full with rows and rows of strawberries and other fruit, ready to be charged on two lorries and transported to Malines or Germany. Sometimes now days, more than 40 years later, I think back of that time and it seems that things which are happening now, and things one could not have known in those days have a strange connection because some things seemed to predict others all the time, without really knowing what is going to happen. It's a kind of feeling that you realize after things have occurred. On other occasions one realizes that one could have known before that it would happen someday.  There used to be a working man who came for some works from time to time to our place. He sometimes, like other workers said to me "I hope you will not follow in the footsteps of your father, who works to hard". Like some older workers who had spent their life in the mine, I thought the same...it is good for a growing boy to learn how to work hard, but there is a difference between working and child labor. It wasn't meant to be that I at this moment, am not a fruit cultivator or fruit trader. The first should have been more something for me, the second, trading, no way, I haven't got the soul for it. And in fact, that is what my father wanted me to be, and I would not let him down, so I started studying economy instead of taking the direction 'human sciences'. No wonder that I had do a year two times, but I did not wanted it to be two times the same 'economy' and I switched to human sciences i stead. It has taken me some time to overcome the fact that I had to do the same year twice. In fact I wanted to quit school as soon as possible. On the other hand my father proposed to me to go a year to the United States as part as a switching program for students. If I should have said yes, would my life have been so different from my life now ? My intuition said that I was not prepared to lose a year by goiing to the States and then having to start my year over in Belgium. In his youth my father wanted to go to the Congo to cultivate fruits after the war, but something kept him here. Later on in my life sometimes people who had some link with Congo, crossed my lifelines...as if 'thoughts' that people carry with them and projects that one cannot do themselves, pass on to other people who in fact in reality make the link that others did not make. My niece for example, married to a man from Congo and they are now still together with a lot of grandchildren and another niece of mine as well had a Congolese link. Both my father and his brother in law, the father of the nieces have the same first name. So why was I not born in Congo and why I was not born in the USA like in the ' Bruce Sringsteen'-song ? Looking at the political situation in Congo wright now, it isn't an environment where I would like have been grown up and not at all in those old colonial days back then. The country has seen a lot of his rural people who went to live in cities and in some areas foreign colonial policies go hand in hand with the new Congolese elite, hand in hand with private armies battling for the resources and commiting criminal acts. Coming from a village in Belgium which had lost one out of six people in the war, with a mother who was hit by a piece of a wondering bomb, I have always hated war; but who would have taught that other wars of another kind, lay ahead of me ? I was young and wanted a girl and a family, children which I indeed could talk more with about life, than I and my father did. That was practically all the time about what was to be done in the company. On the field or in the trade business. I was about to discover how society functioned and at the same time, but more and more intense, I began to understand people better and better. I did not understand why my father did not spoke so much, but as I get older I know that there is a reason for everything which one wonders about in life. I stayed in middle Europe and after working for the company of my father and his brother, I decided to look for a job. I was lucky to find one. As a child I saw people of the telephone company climbing wooden structures with irons on their feet and I knew this would be something for maybe. Study hard my mother said while watching me...if you study hard you can give instructions. I passed an exam with 9OOO people and they needed only 900. It was an essay about free time and I defended a kind of society which wasn't based on working like mad, day in day out and how people could benefit from this in their personal development. Looking back on this essay from 1978 and comparing it with now, I find that a lot of people have free time, because they are without a job due to many reasons, but do they know what o do with their time ? Because of fewer employment the State employed a lot of people and I was one of them and I really wanted to work, but I wanted to have a work with a real social function. I worked for a telecom company and we had to keep ourselves busy with the preparing work for some publicity for the company, but that was mainly to give some people an occupation , in the end they gave our projects to a private company. I learnt what unions and political parties were back then, not being aware that the policies of those institutions were more about making career then about formulating modern solutions for society. A lot in life was about having the wright connections and going along with how society is organized and what your environment wants you to do. If you refused to go in the army, well you had to obtain for civil services and one lost an entire year again once more. Once you start building a home, and have a responsibility for a wife and children, then it is not so obvious of changing work. And if the work you are doing isn't pleasing you, then you are being pushed by circumstances to change your life...otherwise one ends up like people drinking to much because they do not like their work...or because their wife loves somebody else. Why not make work a social right by creating a universal system where each person is payed the same for the same work, with one social security system ? One day, this will come if decadence is stopped in this field. In those days in the eighties, if one would have predicted that email would replace telex or telefacs...one wouldn't have believed you. Voting telematics for a social program against poverty and war, can only get possible if more and more people get conscious about things (and themselves). http://bloggen.be/conscience2008 As I got in my midlife, more and more, after having gone to the stage of understanding the material world of the workplace and everything around it, also the psychological factors (some people liked working a lot less as others), I started dedicating more time to other issues in life, psychology in human relations for example...due to the fact that I had a divorce because of my wife having somebody else...I tried to win her back for our tree children and myself, but it was no use...after a scene one wished would not have happened, one takes descions more easily, because one has an alibi. At first when one is alone, one tries to look at it at the bright side...all those new woman who are waiting for one, some people think...but that is not the way it work with energy and attraction after one is in recovery of a breaking up and even when one has recovered. In my case I came in to contact with a number of people and situations that represent the entire scale of what one does not wish that would happen to one... I have always tried to put myself in other's their place, and because I was showing to much compassion and understanding and because I wanted to do things to help others...I not only sometimes lived in difficult positions...but I, as a reward I had a lot to write about (mainly in Dutch so far) and became wise. The writing, it were moments to explain those moments and periods where one had a lot of understanding about a lot of things, not being aware of other things that waited to be happening because there still was a lot more of explaining and understanding to do, theories to be written, and literature to be made in order of the fact to make oneself more aware of why we are living our lives. But ones one has finished this stage in life, had all the different emotional stages under different circumstances, one gets older and one comes up with one’s own speculations as to how life really is in a relation with dead, under the influences off all the former human energy left behind by other generations. Read my essay-story "there was life after dead as well" therefore. (latest text below) and also on http://closertothesoul.blogspot.com The past was integrated in the present and functioning according own laws. So why continue about writing on the past, this day was the prolongation of my own karma, but not alone of mine, of many others, off all collective from the first cell of this big bang cycle and farther back. Where was it all going to in the lifelines off those closest to me ? The future was being prepared long before me and wright now, the lives who would come in to the family or else were, would be a response, a these, an anti these or synthesis or what else, to what had happened and was happening wright now...and sometimes we could understand that all these stories had a sense. In the case of the material world, evolving from tribes to modern society with no more war and poverty and quality of living and time to occupy us in a more refined cultural way. In my life, the story from hard working people that would give me more the chance to occupy myself with thinking and writing about all possible meanings of life. The number of things one can write about are limited...even as you do the most simple things, by doing them, certainly a writers mind is occupied all the time with thoughts and second thoughts and flash backs and realistic to surrealist links between a lot. It all gets too much to capture and write about...but here and there one tries to capture a detail and make a lot of words follow...and when you have described them, you've made so many new links and different perceptions and possible interpretations that even for a genius it would not be possible to bring over to the reader. The reader hasn't lived that what you want to express. That's why in real life, there are so many personages and situations one can understand best by observing, by asking yourself what really is the meaning of this or that personage in ones live, in facts, humanly and in an energetic way. Ones you've understood how this works, you can chose what you really want to do with that life of yours in a more conscience way...or is telepathy stronger than your own free will and desires ? It's a fact that life does not always makes things happen because you like this or that...but in order of your specific role to play in this or that situation. As my father said the last month of his life” 'liking'...is nothing” (he meant responsibility is all, but he due to this disappointment of having the last nine years of his life to spend in a wheel chair due to brain bleeding. He recovered and adapted to his new life, could walk with some help in the end and so on. He was a very calm man inside, but sometimes he lost his temper, due to to much work...or being attributed not the woman with the same inner calm inside and seeing things more in function of making money or thinking too much in black and white. Was it a coincidence that later on I would have my first almost platonic experiences in love with girls related to the one my had not chosen for in the end...and the third with our family name, but no family ? Strange. Another girl my father had an eye on earlier was related to the one my sister would pick as her husband, after a period of doubting they married. Due to the same resus in blood group they had some difficulties of having a baby, in the end they had one, but the second only lived for an hour after eight months. It may be sound cruel, but am I to understand by all this that as in other cases I saw in my environment that too much doubt about a person means that in later life there will be some problems genetically ? In many lives of people I know, I notice that some characteristic problems are often gone in a next generation. I was lucky, I did not want to work very hard physically all my life, didn't want to get rich as well, so I got the better of my parents out of me, combined with that always present touch of wanting to spend my life looking for the meanings of it. I was lucky as well with having children that care more about what they really want ten I do; I, who worried to much about other people, in a way I still had to learn how to handle. Of course, next to the improvements in each generation, new characteristics that come from the former generations in their broadest spectrum, arise. There can be new, but not totally new elements, wanting to have a lot of money for instance...maybe if they marry you for your money you will have a first child that doesn't care so much about money and a second that does and a third who is more in between. Also the period where one has children is no coincidence and not programmed children are no errors but, they come on the stage of life at the right time and place to play their role. One can wonder whether there is a difference in having children on the moment where there still is a lot of passion in a relationship, or later born ones...but with passion I do not only mean physical passion. Being tender and understanding to each other, having less critic, can make a good relationship. It is not likely that one will be more happy when one divorces, it might work out, but if there is a spiritual bound between two people they must chose for each other, or go on in a platonic way, if they have the room and strength for it. Having a spiritual bound is not only having a past with a lot in common, for example meeting people with different kinds of energy of body and soul then their own, sometimes even of a different sexual preference...who send of one’s life in a circle around of the real life you would have had if one had taken other decisions. But decisions are not only your owns...they depend as well on the decisions others made...or maybe one represents all those decisions, just by being you and one must not feel strange in his or hers own body, because there were and are and will be so many reasons for being the one you are. Each day, each week...is another unit of progress in one’s life. If one understands, one get' s to know in life where one is, at this or that stage of his life. This week I understood that it will be difficult continuing on a platonic base with the one who was very close to me for the last sixteen years. The first sixteen years I was married. She and me, let's call her Doubt, had started off on a platonic bases. Exchanging books about how to live on a natural way, no pharmacy, alternative healing, listening to the soul as a curer...only in pain using some medicament of the pharmacy, eating healthy, not gaining to much weight. We talked and talked about the real meaning of religion and I read books on physics which she gave me and which she did not understand completely herself. After two years our body language wanted to speak as well, one day there was a first kiss and we made love in a chalet near a wood for the first time. She would not speak of it with her husband...but she did, like she had done the first time she slept with another man, because there was not enough time for a second baby yet, as her husband always found, as she explained. All her married life, she in fact was looking for a man with another kind of energy and a kind of artist or so, the second man was to have a baby I guess. If he was indeed the father, why blame her…maybe it was genetic wisdom at work by means of ancestral telepathy ? Her hard working gentle man, a little to economically driven, got over it and they continued their live and had another child. There are two ways in making a judgment in this...whether you say this is morally wrong or you follow the explanation in this text...which partly suggests that instead of being morally wrong, it can very well be that following the genetic stories explanation and the influence of telepathy in the lives of people is very more exact. Why is the moral explanation a bit true as well ? Because making live to complex can turn in to very difficult situations...in triangles of love for example, one has to choose which person you want to life with, cause very few people I think can take the weight of having to share people in their love life. Maybe another kind of hierarchy in the scenario of life, is to be explained by the rule that the one who cause deeds, that those will return to him or her. Taking that into account one has a lot of interest in staying calm and controlling thoughts, words and deeds. We always are bussy with deciding what we will and shall tell and what not to this or that person and we want to give a picture of who we think others are, according to what others tell us...often we have some wrong points of view and things will happen between people in order to get clearer and clearer pictures. People don't want to exchange really deep emotional feelings, they are afraid of them (also because of the higher telepathic task that pushes them to stick to their lifelines and to avoid them from coming in to trouble ?) If people do not make their lives in to prisons, it's ok by doing so. Some people really need the experience of getting out of their prisons, others think they are in one, because they do not understand past and present and make false prepositions about the future. They have lost contact with their soul. They think the ones who are or the one who is, the most closed to them are deranging things and while those persons in fact hold the key to their development. It is a pity that such people normally get more jealous at that people then at others.  So in a certain stage of wisdom, after crossing al the stages in life, (if one has to),one finds out that everything is energy. It seems as if there are only seven kind of persons like colors, sounds and senses (inner organs and telepathy six and seven). Seven chakra's from one to seven...from step one, the very early instinct to a softer form, sensuality resulting in rationality and something in the middle between the earthly and the heavenly, being sound, air, light and innerlight of everything if you want to give eight a specific name as well. On your calculator, with eight everything is possible, it combines. Each of these stages, like an atom in his core, can have a proton or neutron position, in matter the neutron position is filled one can supose, in anti-matter as well ? (the last I'll have to do some research on). Ah, those women on pharmacy to control their heads, forgotten about their soul. They complain about certain things and they forget that they keep certain desires like tenderness…etc under. They, when you are having a living apart together or another relation with them, try to push you away and that' s why on moments when you want to help them a little bit financially for example they are not pleased, and you wonder why, “because in a part of their heads they already have calculated your absence and often they don't know, no, never they do know (men as well) that it is the telepathy of the ancestors who try to take revenge to the part 'ancestor' in them...that is, if it isn't the telepathy of the living ones. In that case, what does, can one do, if one still loves such a woman ? What can one do against the dead ? Stay lonely the rest of your life ? What are the consequences of such a conduct for a women who has a spiritual bound and the possibility of renewing what one had ? That she becomes a bit or a lot less a life (even if she will have again another passion in two dimensions (psychologically, cultural, biologically for some weeks, but when will she miss the spiritual connection )? What if one dies, not pleased, not fulfilled with one’ s life? One can be a better transformer when one dumps the heavy part of the genetic heritage...if not, maybe it will influence the ones one leaves in a less good way, like when doubts to much about the roads one has to take in life ? Or cannot all be explained in terms of having to carry one’s own karma to the extreme consequence ? What if her son for example, who sticks also to someone in a triangle is given the wrong example, by not choosing for the man who waited years and years (not the son, hopefully he will separate earlier, if that is in his nature, reacting a bit macho can reward him, if he finds the courage. One can continue in finding reasons that go further than the normal psychoanalysis, but this will do for the moment. Often one does not have to look so far, you might find some friends around you in the following case : it might be that the ex says, ok you can continue to live in partly my house with my child or children, but not with a lover or he or you has to pay that much or so on and so on. It can also be that I'm wrong about this and that, maybe one tries to be a virtuous child again in sight of growing old...and maybe that is a necessary for the rest (and telepathy) in peace. Writing about this in a personal way, one could say it is a kind of personal despair explanation I want to give for my own experience, but that has never been the starting point of my writing. I've noticed that people who have another partner, but not all the time, don't easily like to tell this to their children, not in the case of Doubt, who never came so far as telling her parents of my existence…not always positive for ancestral relations as well. Which hidden secrets that unite life and dead at the border is there in reaching almost a kind of meditation stage, after having head an orgasm and why only thirty percent of woman have an orgasm during coitus ? The inexperience of man or the impatience or ... ? Read a book about it and you will understand, but which other reasons can there be ? Isn't an orgasm not something like a dream and what is happening in the telepathic world at that stage ?

  1. Closer to the spirit Personages : Bachaleoritis/Abstentia/Height /Nononsens/Pleasedaddy //Patience/Doubt/ /Observer/Trauma//Observer/Doubt//Selfish/Stuborn... Diary & Generation tales. Seems that in some peoples life, people use people to help them back on the pad of understanding their lives, but often in very strange ways. Here are some stories about the complexity of why we put up with each other. One can be attracted by someone because one had the same nasty experiences not excluding that the other person is quite the opposite of the first one in a number of characteristics. http://closertothespirits.blogspot.com/2011/05/ancestral-telepathy.html Generation Stories. Due to their parents stories and so on the grandparents started off with a certain heritage, mostly as antithesis (as a reaction or a completion of the stories before them). Take Bacheloritis, who was not married, but had three children with a wife Abstentia that lived on the farm of her parents. She refused to go and live with the father of her children un till he had and house of their own and not the house where he lived together with his brother. Once they had a new house of their own they had another child...who was told ,some times to much, that he had to build a house for his wife later. Where on earth did their son Patience got the idea that it was more important to have a house then to have children...did he feel himself not wanted ? Had he witnessed child abuse or was he introduced in to having sex with his cousin and his wife ? Did he once witnessed a known to him only, who had sex with an animal...what idea did he have of making love with these experiences ? Can one catch a kind of virus or whatever which one can pass on and become partly influenced by that in one’ s behavior ? Having too much sexual lust in life for example ? Patience was learned to work hard and to take over a farm that was too little for modern farming in the capitalist age. But he wanted to prove that it could be done, much to his credit. He wasn't much of a big talker and especially with woman he was slow. Patience met a woman named Doubt and, she was a good story teller. Her parents hid her in a catholic school for years when, as she found, her father thought her sensuality was a threat to her and maybe to him, she imagined herself, because the days of sitting on father' s knees were over. It was a fact of life that must have influenced her deeply...did she experience it as indeed being put aside or was it at the same time a test to overcome a kind of ydelness...not being fathers favorite little girl any more (with no sisters). Doubt's mother Pleasedaddy, had some doubts about marying her future husband Nononsense because the rumor went that he had someone else, but once she wanted to start looking for someone else, he came back as men often do. Why did Nononsense had another girl...maybe because his mother Height did not saw Pleasedaddy a suitable wife for her daughter ? Pleasedaddy had a southern appearance, Nononses was a northern guy. So part of the doubts Doubt had about life, came from the early conflict of her parents. Maybe that's why she fell in love with Patience, he also (who not anyway ?)had in his heritage a load to deal with. Meanwhile a man called Observer fell in love with a girl, Trauma, who was abused by her father, they understood each other because Observer has had some difficulties with a ten year older man who doubted about his sexual preference, he was ten years older and a boy between 8 and 12 had to learn how to be assertive. Doubt and Observer did not know each other yet, but one can say that their life was pushed in another direction from early on, by situations and developments and events. Observer was an understanding person, to understanding, due to that nasty experience of someone wanting to play with someone other' s private parts... his natural born system to say no had to recover strength after being attacked. Doubt had to cope with the strong and weak points of her family in law and own family, but who doesn't...she married in the first place to be away from home and maybe also because Patience was large in allowing his wife her own space, specially later on. She missed something in his sexual being, she did not know why she did not come, as she found out later that woman could as well. After the birth of their first son ,they went to a psychologist, and it was she that mainly had to do the talking. Was her husband gay or something ? They 'did' it, but something was missing. Why she kissed that girl in the school without boys, to test what kissing was, not because of no boys in school. Thought she knew Patience already then. Doubt took an interest in men that could talk about culture and other things an she experienced another kind of sexual energy with some who's willy she could 'hold' for a while, but they went no further. Doubt wanted a second child, but her man kept on postponing, just like his oldest son later on would do. Patience was a hard worker, but also a good sports player and when Doubt was in the sport clubs a lot of man and woman wanted to tell her of their problems in married life and so on. That is why Doubt started taking an interest in alternative healing...something she would later on share with Observer once he was divorced, due to the fact that Observer's wife found a solution to her child problems in starting an affair with a much older man...breaking the enemy picture of 'men', she projected in to her first husband Observer, who was, only because he was a man to blame for the abuses done by the incest of the father of Observers wife Trauma. The trauma had de -routed her and Trauma did never accuse or was angry at her father OPENLY, because of what that man, her father Selfish did. Later on, thanks to a study, Doubt came up with, Observer realized that the allergies Trauma had, were an inner over reaction on her situation whit her father...she had to keep everything inside and made to many defense mechanism which did not help each time he had his way anyhow. It was not healthy that her anger kept inside. Observer was the one who had to suffer. He knew before they were married what had happened between his girlfriend and her father. She had told him when he had asked why she was always biting her nails and sometimes even him. Observer had some doubts about having children with this women, but an inside voice 'IV', we will call 'it' whispered that it would make his kids stronger in the end. It would be some years after they married when Observer would confront his father in law with this situation from the past. Were incest fathers also a kind of homos or pedo's ? Wasn't a child in a triangle relation between her father Selfish and her mother Stuborn , Trauma in this case, condammed too much pressure from a young age ? Observer liked Trauma because she was a kind of Pipi Langkous type, not typically with to fine girly manners. Doubt worked for years together on the farm of Patience ( a farm of his own, not of his father). But after a few years she found a job. A few years went by and Doubt kept on asking for a second child. In vain. 'Later' always was the answer, so it was to be...but Doubt got to easily (moralist would say, and moralists can be wright, sometimes, but ... ) under the influence of a man who wanted something with her. A colleague at work. To go short, she had her second baby, one can wonder who is the biological father. She admitted the relation to Patience and after a new crisis they stayed together and had a third child later...who would later on have a kind of family situation as his grandfather Bacheloritis, but in a more modern way. During carrying her second son, Doubt got very confused and she wrote a psychological report about her doubts, in an attempt to come above her problems. Even if Patience was calm, what went inside his head and what was the influence of his taught-energy in house ? Surely Doubt longed sometimes for that other energy she had experienced. She started reading a lot of books and Observer would help her with it, years later, when they had a platonic relationship of two years. He would help her understand the books and learn from them as well and always separating sense from charlatanism...and a very special relationship grew. They spoke about it frankly with Patience before they started sleeping with each others of couple of times a week and attending cultural advents and travel together a period later. It was a very passionate story and it would only almost seemingly completely end sixteen years later, now, because Doubt kept on doubting and did not chose to live for Observer most part of the years. Observer did not want her to leave her children, normally it goes like that; but this was a try to have a relationship with tree in the beginning. What was Observers reason for this...he wanted to prove himself and his children that their mother was not to be blamed as 'bad' and that he, Observer reacted not as Patience did when he found out about the cheating of his wife...Observer, after trying to win Trauma back again to continue a responsible education of the children, did not succeed in this. Trauma in fact wanted to continue the relationship with Horned, her new friend, one year later her new husband already. For 4 years already that Observer did not knew about it, he was told. First, without revealing the full truth an elderly colleague of Observer10 people for a theatre monologue, Observer wrote; that it became clear that Horned couldn't have had an invitation for the play but through Trauma, and she did not tell Observer about it. .Horned' s wife maybe maybe had cheated on Horned as well, Observer did not know. Then Observer understood that he should follow the mother of his children to where she spent her midday pauze in Brussels, where Observer as well worked, but a few miles away from her. That is where probably Fat Pigeon must have seen them...or heard say from others. Observer will always remember Pigeon's words. They had a good understanding between them, because Pigeon's father had died in the resistance work of the second world war in Hainaut, province of Belgium. Pigeon also was the friend of a woman who had a pub. Suddenly when Pigeon in the middle of the problems of Observer and Trauma died of a hart attack and Observer went to his funeral; Observer felt a strange feeling in the cremation center when he set behind a drink in the waiting for the ashes room. Suddenly a kind of magnetic feeling went up, starting from his feet to above and went it reached his hart, Observer taught he was having an attack as well...but the magnetic feeling accelerated and when it has reached his head took off and Observer then saw a yellow kind of piramyd form taking of in the almost dark 'cosmos', Observer supposed...like those space-ships when they are filmed in science fiction series. It was a kind of magnetic feeling like when you hold two magnets together at a little distance or like when you put a needle on a chair and under neat you try to move it with a magnet. It would be Doubt that would give Observer his first book to make him understand this . So Observer not only was reading things about psychology to make him understand his marriage crisis, but later on, when it was too late anyhow, also things like 'the black holes', by Charon. He had started off with having an interest mainly in social and political articles and books which could help him understand why there still were wars going on and why there was so much poverty and unemployment and stress at work. But all kind of events continuously change people’ s lives. In the very early months of her relationship with Observer, Doubt slept as well with her husband as with Observer, that's how it goes, the newcomer excites the existing relationship...but that passes quickly and in the case of Doubt she grew ever closer and closer spiritually and bodily towards Observer, so in the end after some months Patience and Doubt had separated beds to sleep in different rooms, Observer was told and he found out it was in fact so. Doubt and Observer wrote a lot to each other, she was a specialist in poetry and he in essays of all kind, but writing in every kind of styles literature. The fact that Doubt and Observer worked together in the same call center, meant that they saw each other up to three days a week, due to the fact that Doubt wasn't the kind of person where making much money was important to, but managing family life was. Observer was strong enough to find himself not a kind of special extra in the relationship of Doubt and her husband and Patience was the one who suffered the most in the end, because he wasn't so good in approaching a new woman for him, but he got a little help from a friend of his, who often had a woman he had to get rid of once they came to close in his life. The first new woman Patience met, was a new experience to Doubt, as she claims, she was never jealous about Patience (but a lot of Observer if he was to lose his patience now and a while and wondered if he himself should not look for a new woman. It sometimes happened that Doubt was feeling to depressed to handle the slightly complex situation and dealing with it in time and space and emotional limits. Observer started of being extremely faithful in the begin of the triangle he now was involved in. He made sure he did not drink too much and almost followed a vegetarian diat. He was a great lover for Doubt, when you read the top 20 or so of their love making days you will notice Doubt as well was. How long would paradise last ? What did they have to learn a about human behavior and the factor 'speculation' in human relationships, according to the circumstances one is in. During sixteen years un till both of her parents were dead, she did not mention the fact that she knew another man ! Observer had no problem talking to his parents about this. Also about other private stuff, nobody knew a lot about in the family outside the house of Doubt and Patience. Observer always wondered why Doubt did not mention her two main secrets to close ones, there was one who was entitled to any how. Hard to bare for Observer, was the fact that the outside world considered him maybe a bit as someone who was taking another man wife...all be it their story ended much earlier in fact...in terms of sharing the same energy and understanding each other. One could argue that in any case a woman must stick to her man, but the heritage of the past was so heavy that things did work out in another way and also because Observer especially found that he and Doubt had a common cultural and educational task in life to carry out. This wasn't what a few female friends of the sometimes very doubting love of Observer taught, even if their relationships weren't ideal...or worse even. It depends who you are in fact, and what you come to learn here in your life of yours. Observer had come to the conclusion, that one has to make up one’s mind most of the time when a love triangle is in the making...whether you obstain wisely or you follow your passion and hart and in the case of Doubt and himself, the spiritual path they were walking. Otherwise, especially the woman, loses grip over her nearby environment. Observer had in common with Doubt, that they cared too much about all parties concerned instead of relying on the strength of each person they were responsible for and especially the children. When Doubt was enclosed between the walls of staying in the week in a school 'pensionat', there was a girlfriend who wanted to kiss her, or who did start ? In every person there is a part female and male energy, but Observer knew perfectly well that he was a pure hetero. Never mind, fact is the love Doubt discovered outdoors with her 3th lover Observer, was quite different from what she had experienced previously. Even the sounds were more masculin. In many ways, not only physical, but cultural and psychological their genes seemed to be destinated to mix...but in their young forties, she, being two years older and both of them sterilized for different psychological reasons, even with a desire to create, time and circumstances had an advantage to reality and fantasy. Patience had insisted that Doubt should sterilize herself...and maybe in a mood of feeling a bit guilty for a period of time in her relationship with Patience in the time before Observer came in to her life, she had accepted his decision. One can of course also take such a decision in the speculative projection of being able to cross the lines of monogamy. But what was the use of it in a time when aids started to get known. In any case, Observer had his sterlization, mainly because of the fact that it was one week in hospital for a women (if it was true what Trauma said) and a day for a men. That day in the hospital a man who Observer believed to easily would have lived till a hundred years, died some 25 years later. Even the chirurg who did the operation on Observer only lived for one year any more. It had taken Observer some courage to make that decision, not only because he is the kind a man who would not say no to his wife, no matter how much children she would have wanted, but also because he did not find it a natural thing to do. He even did not like the taught that seed killing products were sold in pharmacies. So he and Trauma used condoms and each time they wanted to have another child, they stopped using them. But tree children they taught it was ok now. Observer was extremely convinced that his marriage would last forever. When he awoke of his operation, Trauma sat next to the bed and Observer at least taught that she would value his gest or sacrifice, if that is more the wright word. Even dough Observer surely was the father of their three children, he was spared the fact that Trauma did not know Horned at that time, nearly on a no day to day inter minister department bases, working in separated building. If not, this well would have been a knowledge only bearable to a godlike character. If one considers the first relationship Observer had after his Trauma became his ex...one can wonder if scenario writing on the highest level in life does it's very best that those who are not meant to be born to not make it in to this life. But that is a story to be written in between the rest of this heroic and sometimes silly epos. The story of the first Gobetween. It is easy to condemn relationships outside of monogamy, but sometimes circumstances make a lot comprehensible. Many people are being pushed in other destinies, changing their real character in order to please others and before they realize it, they are being dominated for purposes they cannot find themselves in. That's one explanation. Sometimes one can realize and feel that everything that happens in life almost was meant to be that way, because of the fact that at a certain moment in time, due to the domino effect of the past, only one circumstance-situation is possible. When people often get mixed up about this axioma of 'one circumstance exactly the domino of the former situation', they find something that keeps them busy to forget about the other side of the purely material reasons of life. They forget why they would rather talk or sleep with people who like to read poetry for example then with those who like calculating to make money all day far too much. . Were Doubt and Patience married with people who mainly realized that they could capitalize the relationship because their parents had land to build on and so on ? There is also next to more sensible people a world of people who more have an economical vision upon life than a psychological one...not that they are not nice or no good people or so, on the contrary; but the cold blood rules their warm side. Strangely one often sees both types of persons having a complete opposite partner as if it was some kind of genetic law to help the genes find better combinations to continue the stories of the lifelines. In fact one can say that one should leave other people who have a relationship alone, whether it's a good relationship or and that is true; but it isn't the way it works in fact...it is a good thing to avoid complex situations but if you follow what you think, is your hart, love seduces you to bite not only in the platonic apple, but in the physical and chemical as well...and this is a very positive something if there is not only a friendship, but a spiritual band as well...then a relationship, even outside an existing one, is unstoppable...but with no guarantee for a happy ending...because the weight of the past. That is why, when one is getting older and especially starts taking care of the adult problems of the next generation, one loses the original ties with the new relationship one had in midlife times. Best would have been living together with two souls with more or less the same interests and human kind of energy, because, even what the other where you live together with thinks but not expresses, affects your personal evolution an toughts and feelings towards others. To continue. In fact Observer had all the right to dislike people who bothered other people with another kind of physical energy as their own. Holebi's should leave hetero’ s in their way of evolution...and pedophiles...what kind of reptiles were they ? Were all those experiences necessary to make a comparison between his interests in sciences, the links between atoms, protons, neutrons...and the relationships of human beings reacting to one another ? He had put all his answers to all the human fields of interest in life on a lot of blogs...mainly to help find others the meanings of life and why they should broaden their horizons. It was a too big of a work, surmounting his forces to translate all the pages he had written about all this, all those pages and people and situations, clones of godly forces of nature, we. in all our differences. Theusday 19 mai 2011 “So how will I deal with my writing in the future”, Observer taught. Last night when writing had fatigued him, he went to help put Sceptic a sleep. This very old mother of his, who he had watched evaluate to slowly taking leave from life, was helped by him and a sister called Courageous. The latter took care of her in daytime, (with social helpers as well) and sometimes at night and Observer mostly the last hour of her evenings and Sunday afternoons. The weekly church paper lay on the table. There were some interesting articles about the road downwards of religion (but ‘godsdienst’ in fact and in this case, of the classical church). A woman had spent a year in a monastery to write a book and from reading other articles it seemed that more and more ordinary church visitors were integrated in ceremonies of all kind. “Isn’t that something for you Courageous ? “ She had studied for taking care for babies, but became a fruit cultivator instead, loyal at the side of her husband and ended up for some time in the day like her mother Sceptic by taking care of elderly people. Her father Sincerity had died and she had taken his trees under her management and that of her husband Goodwill. “No” she said, “that would be nothing for me”. “Because of the fact that you cry to easily when you see someone with tears at funerals,…maybe you can do the birth ceremonies”, Observer replied ! Observer each day tried to bring a little joy in the living room and the room where Skeptic’ s bed stood. Skeptic could have marvelous bright moments when she was full of joy, but the skeptical part in her was becoming overwhelming at times. In fact she had been mostly joyful and hardworking in her life, helping where she could, but as counterpart in her existence she had a very narrow economic view on life. Ah, those parents, one must also discover the shadow sides of them. They send you to church and school and later on in life in fact one finds out that sometimes they don’t believed in eternal life themselves. “Ah, you have new shoes mother, now you can go dancing again”. (the woman sits in a wheel chair and feels pain when she is helped up her feet for more than a minute). In the morning around 05.30 Observer woke up. Before he had felt a sleep he watched some television (fewer and fewer). A bloke who gave lectures talked about discipline and perseverance in order to attain ones goal. Had not Observer reached all his goals already ? A complete work in every possible style of literature on the internet, about every possible topic in Life with a capital. As a blogartist, that’s what he calls himself, but the word is not invented yet, he used modern means to make people believe more in the lives they lead and the reasons why we are living. In the process off falling asleep he put his worries aside and made room for whatever was entering his mind. Faces he did not knew, associations without and with them, things that in his inner amused him and drove away the feeling of lying alone again in bed. All of the sudden he got this image in the left corner of his head, his son Center looked relaxed, sitting on nothing to him and said without words “the love you gave me was the most beautiful one can imagine”. This scene was followed by an agreement on this it ‘seemed’ by Observer ‘s ex Trauma and Doubt. ‘Well all mighty, now they finally understand the hell I went through sometimes, in between heavens’, Observer taught. ‘What a good feeling this was. One had to take everybody and anyone as he or she was or it was and at times show a bit or much resistance towards those who do not strengthen our weak points and make our weak points bigger…and in some cases one was to blame as well for one part. But which ? One had to find out each day. He dreamt he had five children. Grandchildren, children of his own or…his children as the different parts of his main blogs. One about history and resistance and alternatives now a days, one about philosophy full off essays about the history of philosophy and his viewpoints, one with a Dutch novel on his own experience in social-political life, a few poetry blogs, a novel about the soul of love relations, but written in the way of the soul, this what he was writing now should be more about the spirits behind it. All this work spread among some 15 blogs…could hé finish them. Often he had to rest a lot to be able to continue. He would better send his work to a progressive institution that kept stock of these kind of valuable material, he taught each time he wondered if he would wake up in the morning. Maybe it was time for him to search himself a wife to life at his side ? Or maybe the living apart thing with Doubt wasn’t so bad after all, because of the time and loneliness a writer sometimes need to perform. Even getting all mixed about things, sometimes can help him to every time progress more in consciousness. Wait and see what’s next. The living apart and some tree times a week together thing, had ended after tree year, finishing a sixteen year old relationship that went from platonic to platonic as it now was getting obvious. 21 May "And I sit and wait and anticipate what is coming", was a phrase Observer 'got' from somewhere, when he was sitting resting between moments of looking on the internet for what others had to tell. Within a few hours there was that church meeting remembering the dead of his father Sincere, who would have been 88 yesterday, but lived until 83. That is, Observer believed he was still present by in everything he left to others the day he passed away with a long deep bread. Everyone present in the room taught it was his last. But he waited some eternal seconds and took breath very deep for one last time. Holy moment, such a last breath. One would like to see the number of breaths taken in his life. The task of understanding what this life of his meant, for so many people and to himself, is not an easy one. It is quite easy, but only if you remember his soft and sweet part mainly and the moments of wisdom he tried to share on some occasions, mainly outside his life as a very hard working independent fruit cultivator and trader. He looked very peacefully in his coffin where numbers of people showed him their last respect. He was born in a house build by his father in 1935. His father had three sons and two daughters, (a tirth lived briefly). His father Mesurer wasn't the kind of man that one cannot have as a friend. He was very reliable in every way. He was a kind of wise man that tried to solve family rows or helped to lay down the dead in their coffin, so that they looked peacefully. In those days people were kept for three days at their home, befor being buried. Mesurer cultivated potatoes and lots of fruit and vegetables and was elected again and again in the council of the village, for a party that did not depend on the traditional main parties, until the 1960's where the man he appointed as his follower became the youngest ‘burgemeester’ (learn Dutch, it is easy if you know English, it’s a kind of deeper soul, closer to the spirit) ‘mair’ of the country all at ones. Mesurer had gained much credibility during world war two, as a member of an independent resistant group. As the owner of a cafe he had to be very prudent to hide all those who wouldn't go and work for the occupying foreign state. Even in 1944, in a time when he kept on warning not to take revenge by murdering collaborators, but supporting the hideaway of people and some economic sabotage, even in a time when at last, with the allies at the gates of France; when a collaborator was shot dead and there would be revenge from the part of the occupier and much collaborators from all over the country, he knew that his wife Softness had again go into hiding and his sons and him again as well...so he saved his family and the rest of his life he found it difficult that many in the village did not return from the camps of concentrations they were taken at. He had warned that even in sight of the Allies, it was not safe to let young men openly work at the guest farms they were in hiding in, young men that refused to work for the occupier and had left their homes to hide themselves. Mesurer knew that the Gestapo and the own Belgian collaborators knew too much already about the activities in the local region, because not enough security. "It must have been hell, having to take care of a family in those days, with sons that were tracked down", Observer taught. Mesurer ' s son Sincerity, who had become ill during the war, escaped enlisting in the war machine that way and a second son, sweet Calculator, got off the hook as well, by using his brothers papers under a false name...with his brother waiting at the corner of the occupier's bureau to see how this risk taking story would end, ready to go in and defend his brother if he was to be taken for arrest, when the deceit would be discovered. The brothers survived the war and began to adept themselves at the new area of being a farmer. Together with their youngest brother Traveler they had looked for a job in the steel industry of the French part of the country, but in vain. So after the war, when the brothers married, Travelar became an excellent roof repairer and much more and Sincerity and Calculator began to expand the small business of their father, who stopped going to the local markets in nearby towns, him and his horse. The brothers started out from practically nothing and bought their own station wagon car with was partly build from wood, can you imagine those days. Along with the buying of the English car, came the ’heard say’ that in England fruit trees were planted in to pots. As in Flanders, farmers had those big trees still. But that changed, more and more little fruit trees replaced some areas in Flanders to beautiful scenes, especially in springtime. Mesurer from then on only took care of his animals, cows and pigs as it was done in the days of his youth. on a small scale. He occupied himself in his old age as well with a folklore dance group and with going to funerals of people he knew, trying to forget the scars of the war. On these occasions, as well as on funerals and weddings he spoke or sang songs, and was very proud to buy his first pickup which he took to the 1958 world expo in Brussels and were the guild of Saint Sebastian danced on for an international public. It must have meant a lot for these dancing farmers, coming out of a terrible war and trying to forget about it. A big farmer in some part of the other side of the village n those ware days, was a member of the collaboration and walked around in black uniform, trying to win some poor people over for his case, then his brother was killed by the end of the war and the collaborating family wanted to take revenge by 'punishing' the entire village by taking some 78 hostages...and only 8 returned. But those days where gone, the sons of Mesurer bought their first tractor and with their first Magirus truck they started doing business with their fruit and those of other farmers in the area. First only in a town in the province of Antwerp, years later they started exporting as well to the rebuild nation that was the former occupier. Sincerity 's first idea for making a living was to go to Congo and cultivate fruit over there. He had followed colonial school and was ready to leave, but did not in last instance, some years before much Belgian cultivators were thrown out of Congo for a while. Again he had some luck one could say…as had the wife he would merry the often joyful Sceptic...during the war she was wounded high above her leg, by a splinter of a bomb thrown from a plane...she almost bled to dead...and was a war victim who almost couldn't have had children because of 2cm more to the left, one can say. Observer often wondered if he, as the riping part of an egg he ones was, did not feel her anxiety as well at the time. In any case, he had reason enough to become a war resister later on. Sincerity and Calculator and Sceptic became a trio that worked very hard in order to follow the needs of the welfare system after world war two and the ever growing scale of doing business. Starting in the sixties, everybody wanted to have a car and a lot of workers in factories, not only farmers, in their free time, when they returned from work, they started cultivating strawberries for example. So, during Observers youth each day after school he had to do a lot of work to help with getting all kinds of fruit in to up to two trucks each day, charging them at the hangers at home or going to get them at the veiling. Next to this the own plantations kept on growing as well, so more and more work had to be done and the number of workers working for the brothers grew up to 5 at a certain point. Wives of farmers came to sort the fruit and a young men who wasn't able any more to live from the carpenter workplace of his father, because ever bigger concurrence from big enterprises, joined the team, together with a few mineworkers, who stopped their activity under the ground to get back in touch with nature again. 20-21-22 may 2O11 FRISATSUN There is something strange about remembering people's birthdays of ones deceased. Normally Observer wouldn't do it in a mas, but to please his old mother, he did it not to show off for a community. After writing he went to mas and sat there as usual sometimes listening attentive, sometimes feeling kind of 'what am I doing here anyway'. According to his own theories he could understand the preachers words 'the father is in the son and the son is in the father', but when he talked about Jesus having died on the cross for our sins, no that was too much. Talking about this with friends they said to him, "oh yes, that main 'enherited' sin is the one, as we were told we enherited'. Because that conversation took place after the mas in the evening in a café, it did not came up in the mind of observer, that he had already given a large number of answers through his texts...about each generation having to deal with the previous burdens and becoming more and more strong. But why did he have to die for it, Jesus Christ ! Maybe when everyone dies, her or his energy can be a big energetic help for the ones that stay behind. Maybe they can influence life more than the not departed ones, by those small things. Take my father, he would not have wanted Observer to be unhappy for example. Observer, that day, had a week were it was tough not being able to have someone with also a need of making every chakra function...in his case he needed the chakra's of a female. On certain moments of the day it seemed that it was all he needed...therefore was not so much having sex but, having the presence of female aura around him or touching in a tantric way already should have improved his energy flows. It were those moments on which everything from chakra 1 to 3 was blocked, with as a result that some kind of boring sadness and boring enjoyment came over him. It could be in the morning after writing a first text or reading on the internet or whatever, with or without taking food or having thee or coffee. Then he had to lie down for a quarter to half an hour in the best case and meditating brought him back to what he was busy with as a writer and researcher or as the practical things he had to do towards others or himself. Sometimes he wondered if that feeling came from touching to much heavenly borders or were it just the two little golden ‘klems’ that were put to sterile him, that were in the way, as if the energy of his genetic heritage wanted to get out ? After mas, he could have driven to let's say Brussels and pick up any,a bit good lucking but smart women living on the streets, but he knew he would probably be putting himself in trouble by doing so. He could phone nobody he knew because all woman friends were in a particular situation that did not allow him to exchange chakra's with him. Later more about this maybe. So, before Observer went to help his sister put their mother in bed, he decided to do some things he had postponed so far. He visited a place with a cafe and took two beautiful pictures. When he entered the cafe a man with a to big head sat there, Observer had known him when he was little...the too big head person wasn't friendly towards Observer, who taught behind his coffee about his to long time relationships with Trauma and Doubt. In each of their families was such a person with a big head, In Trauma's case it was a child of the son of a brother of her grandmother, in Doubt's case it was a sister who did not live long. From the cafe he drove to a man who had invited him to come and take a look at his many exotic birds, but he and his wife were not at home...so Observer went for a rest at the house of his sons, which was his, but he called it that way because he himself lived near a pont (vijver, little lake) in a chalet most of the time, and also in his camper outside, depending from the season and temperatures and the energy he had left to put on his stove. That energy, the last couple of years, could do less and less without sunlight and if wasn't for the condition his mother was in and a few other reasons, he would have spent his time in winter in a warmer climate. It was may and he should hold it to oktober, he presumed another year more. Before going to his mother he send an email to Doubt, asking when he and she would have their weekly encounter to talk or write bike...but at the last moment he did not send it and saved it as a concept...because the discussion why she wanted them to be platonic friends again, she would not have any more. And even a slight question in this direction, there came no answer any more. Only who has read the Dutch text on the "'t leven liefhebben grootste kunst" blog can understand this a little...but in fact the ones concerned, the couple itself mostly, al dough outsiders can have important keys to understanding as well. But what Observer was trying to say was "why don't we go out together in the evening any more to drink a glass or so" ? One of the other taughts he had in the mas, was towards his father Sincerity...why could he not help him a little according not so much to religious, but energetic principles, that in fact are religious. As the evening fell, Observer forgot about this taught and wondered if he wouldn’t pay a visit to the priest of the village for the first time since the man had lived in the priests-home place at the other side of the village. Passing there, he saw the lights on and decided to abandon the idea. Some of the priests were of his own age know and this one had studied politics and social stuff, so it surely would have been a good idea to inviting him to a pub to talk about religion, energy and politics, if the first two would have seemed not to make sense. But Observer drove on, the man was probably preparing himself for his mas of tomorrow or the day after when he had to guide a bus of people towards a religious center. So Observer drove to the café keeper who was interested in Kabala and Budhism and there sat Doubt, usually not in the presence of her woman friend, but now next to a man Observer had talked to a couple of weeks ago...when that man was in a better state, because know he troubled Doubt a bit, because of his state of being. How did this connect with what Observer had taught about the energy of Sincerity to 'help' his son a bit ? Was it a coincidence that the place one can go to pay a women a drink and hold her or more, was closed ? Observer had in despair of missing female chakra’s, briefly considered the idea of beginning with this, he did not find it an option, but he could understand why some man did it. Ironically the name of the place was the 'confession chair'…a bit denigrating he found…he had no confessions to make in fact, it were usually other people’s live who got stuck in which he became involved, thinking he himself would be the way out for them. Doubt and Observer had little chance of talking in privately, because of the man sitting with the right part of his aura next to the left part of the aura of Doubt, kept on interrupting for most of the time...the left aura of Observer was feeding the right aura of Doubt and that seemed to be ok…Observer had noticed the importance this sometimes had for words being said. In fact , in the end, the energy who is in charge on the highest hierarchical stage seems to intervene in strange ways to prevent people sometimes, not only having a boring evening, or doing stupid things...but it uses themselves to protect each other. Or it could also be that way, that it meant that Observer had to break with Doubt and finally would stop wanting to prove that for the connections between their lives, there were more reasons to continue than most of us can imagine...and Doubt, the one who had gave him a lot of help on this journey discovering special energies and the one he therefore still loved, at least, a part of her being…did no longer want to talk about this common source. Observer from time to time told her that the reasons for not going back to have a living apart together relation lie in the unachieved story with her father, her husband, a former long hidden relationship with a special consequence and children, adults now, with their own kind of problems that were in fact replays of how the former generation or her ex had reacted to a situation of love in a triangle. His son was in the same situation in fact, waiting to long to give the wife a child or a second child or accepting a triangle situation while he needed a women to help him, not only in his professional life. Sunday dinner a Septic’s house. Sons are in good mood. Joking with each other about each other's choices in live and way of being, about problems of others, trying to understand them, but not being pushed and bullied around by them. Trying to explain the old Sceptic that a computer stick of 16GB can contain thousand books and that your own gigabyte inside you travels through another dimension ones it's ready. The older she gets the more little girl she becomes again next to her 'Sceptic' attitude...as everyone one has two sides, a soft one and a harder one. Bachaleoritis/Abstentia/ /Nononsens/Pleasedaddy //Patience/Doubt/ /Observer/Trauma//Observer/Doubt//Selfish/Stuborn//FatPigeon//Woodkeephim/Sceptic/Courageous/ Sincerity/Goodwill/Centered/Sweetcalculator/Hurt/Togay/ So Observer, how was he going to cope with the fact that it loked like he would not ever be a grandfather ? The following up of events of former generations and the responding events in his life and that of his sons, had led to a situation whereby one son (Braveheart) did not want children, (he almost had in a particulae way) another (Honnest) one wasn't motivated to have children (because of the fact that he did not meet the partner for it yet ?) and another (Neutral) did not start again with looking for another woman.Had he to meet another women and start another family, him beiing sterilised ? Had this descision anything to do with the situations of his sons today ? Didn't Observer and his wife Hurt had the a common task in life, in helping espicially Observer understands in which way genetics and special forms of energy work in life and had he to explain this to a few people who were ready to understand or are those things things one only can understand in the inner self or are these things only to be understood after passing away ? No use of recapitulating what had happened in Observers life, to many thousands of days had past. How to put it briefly in letters ? He had been misused by a few young men, some ten years older then him and had learnt to be assertive against them and when the age of falling in love came, he fell in love with a girl who confined to him that she was misused by two much elderly men as well. This was enough for him to having the idea in the back of his had that he would not start a family with her, because of her traumatic experiences. But a little voice inside his head, told him to go on because their children would have the genes necessary to confront these kind of situations better. Little did Observer know that life's energy is beiing sent to the wright places and people to interact. Little did he know that girls misused by their father or other elderly men do not overcome those things easily, like he had overcome other kind of experiences. Little did he know that misused girls tend to take revenge at their partners on the long term, just because they are 'men' as well. Later one when Observer and his wife had little children, she had difficulties just in deciding wether she was going with on a trip on a bus with other people, her man and the children...afraid of having to vomit, like that once in the car with her father and mother when Hurt ( Observers wife) who felt kind of guilty towards her parents and especially her mother was so stressed she could not take the triangle situation any more, but not speaking was not a solution, it even provoked allergic reactions with Hurt. Her father Togay run from doctor to doctor with his daughter, not knowing she suffered from him and from both their genetical heritage. When Hurt lived with Observer, she did not have all those complaints any more, specialy after having her first baby. She had told Observer that the elderly man did not penetrate her, but Togay did...and in their sixteen years of living together she kept that secret almost till the end when she admiddet that the last year of their married live she was seeiing a married men regularly. Observer tried to be patience and confince her to stay together, but is was no use. After the last time they made love, she cried very very deap tears, not because of the fact she had made love with him and she was feeling a bit guilty because of the fact she wanted to stay faithfull to her new lover and she had said to him that she and Observer slept already in seperate rooms (indeed they did for some weeks already). Later on they would life in one house with each another partner, each on one floor, something quite unusual for that time. The first weeks (Observer still had noone it was very hard, but Observer made great paintings), later on it was like Hurt had become a kind of a sister...and when Observer met Woodshirt (Wouldkeephim), he put his worries away. Hurt an her new partner after a year tried to convince Observer to move and because of not having had the experience of living in a town the social militant in Observer decided to go and live in a town where Woodshirt now and then came to sleep with him. Woodshirt was ten years younger and Observer wanted that she would be free to find herself a man who was not sterilised, aldough that was not how Woodshirt taught about it...or was that only because she was quite a to economical thinking person ? Observers father asked his son to not play games with that comitted woman. But it was not quite Observer's type of person, because her intrests in anything other then the economical struggle of life was limited. One day when Observer came home from a voyage to England she brought a elderly man home who was over to his ears only being occupied with money and money and money again...very sauer. Who knows what Observer had to prevent that night...only the energitical fields behind the scenario of what happens, know. Another time she was about to meet someone of her own age, but his parents did not think that she was wealthy enough I guess. Observer got a bit angry with her when he found out that behind his back he suported a workers newspaper fiancialy as well. But he forgave and live went on. One day she met an refugee from the Indian continent and soon she had to decide if she would keep his baby. Observer helpt with this descision. She gave birth to a beautifull baby...hopefully the Indian influence would give a bit of warmth in the colder layers of Woodshirt. The new couple stayed some years together and another child was born. In the begining when the Indian man wasn't alowed in the country yet, Observer helped to deliver their first baby . He was feeling a bit obliged to help her during this difficult periode. To save Observer from this kind of situation, the platonic relation he had with Doubt turned in to a spiritual one and then also a complete biological one...one problem dough...she was married and had children as well. In all honnesty they told her husband of their relationship...he was not suprised, because it already was the second time she had someone else (in a period where the husband was not ready to have an other child with her). She would have it with another man...and she would never tell the child about it, but to Patience, her husband she did tell. They stayed together but the same situation happened again, but this time with Observer in the role as third corner in the triangle. A certain space in Observer's nner, told him to stay out of the situation but another part felt so much warmth, where ever it came from ! Maybe from a common task of understanding life and their lives as well, with deep roots in each of their lives and those of others. What was their beside that also to be understood...that it's better especially for a woman to stay faithfull to her husband and keep on caring for the children ? Doubt, unlike Hurt, would not leave her children...and to this day, in consideration of the fact of their current problems in relationships, Observer still wonders if those children wouldn't have been better of if ther mum would have left them...maybe her children would have grown up to be more assertive towards women and not beiing to soft with them like their father was...the son who wasn't a child of that father, nor of Observer was quite asservative but tended to push aside his different girlfriends who were quite nice to him...a part that Doubt had in herselve as well. Had Doubt to inform one of her sons, the one who resambled her the most about who is father was as Observer suggested she could do ? Had she to contact that man as on a propsition of Observer she did ...but that man refused any contact with her. ? In life at each stage everything occurs corresponding with what has happened in the past...as both Doubt; but far more Observer was to discover together within their sixteen years relationship... Just a bit of writing to reach the inner again The inner, the border between matter and antimatter. A piece of egg shell lay on the ground, ready to be touched by the local chicken. She picked and picked, must have done so a million times already. The local cat licks her milk, her tongue must have done this who knows how many times. One day they both will be dead...which will be the reward for doing what they did ? Passing the software from what they could do on ? People behave strange, they all need bodily contact and yet so many of them are alone. Who nice to have a friend who offers you cherries and her friendship and a hug...not at all the cherries that some of us drink with their drinks in a bar where being has to be paid for, I taught when I saw the local pimp leaving a shop with cherries. Do not know him, don’t want to. What's the difference the pimp would say after lives of too much loneliness...inside or outside them.

Woke up a big sick. What's the matter man, too too long without the kind of bio love her on earth ? It had been more than three weeks that I was coughing and now I felt as if a fire was burning inside me. What kind of micro insects had bitten me ? A telephone call with someone from a callcenter wanting to male me a subscriber. Normally I show some patience. But now...clack the phone without answering back on the line. Another more automatic call I got, the phone company with an sms to by the wired line, asking me if I was satisfied with their recent intervention...wanting to keep me subscribed. What would the day bring ? No, I would not any more ask anyone for some 'company'...now having written what I would have liked to write...what could I do more ? I had a new idea dough. Yesterday in the library a young teacher of very young children brought two books back, one from the old and one from the new testament, she had to pass an examination to give religion to children...I told her that in the library of a monastery in Averbode they had quite a lot books in every didactic material...knowing well in the back of my head, I could explain better. Maybe this was such an occasion that I had for felt an hour ago when I was planning on writing a book about questions young children ask adults.  No, I would not go to the doctor or pharmacist, I 'will survive by going a bit in the outside world today. No hermit today. Maybe biolove was what I needed, but especially starting up a good inner dialogue with myself to reach the vibrations necessary to continue my spiritual voyage towards the questions I posed myself in life...at this stage of my existence, being today. Serenity was what I wanted to comfort me with the idea of not being a grandfather ever ? The names of the villages I met 'Bel' for example with a serene women biking through the green local bush. Someone from Ghana I felt without asking was waiting at a bus stop. Nice to see as well on this rainy day. Being to be able to tell the story of one day completely is like an impossible thing to do with letters only...to many side roads in one's mind crossing the story of events and tings to see.  When one stops to have a meal, it can be quite tasty and only sometimes the meal is much better than the friendliness of the one who serves it. Or in cafés, where a lot of people with problems often meet, a lot is to observed. It sometimes happens that one of the people present begins to talk about 'Spain' for example, when I before I came was thinking about a subject that related to Spain. Or that I am thinking a lot about India and a driver comes walking in the pub, an Indian driver who asks the way to a company with the same family name as the grandmother of the recent love one is trying to leave behind, because of her situation in her head, not mine...or because of the scenario's hanging above our heads from before we were born as a never ending consequence of things we did or not do as well. Then one arrives at home and discovers that one has got three mails without knowing what one is doing the past hours the former love sends you something about Averbode, about a church you were sitting in the sun with the same 'Nicolas'-name, but in another commune and about a foreign voyage...when at the same time practically one was in a voyage-shop to ask information about traveling abroad an rather as far away as the mail one was being send. And next to the picture of the Nicolas church was another church who had the same name as a political group with very narrow minded ideas...not the kind of 'church' to follow...not the kind of religion or philosophy to teach children. A few remarks- questions for someone who made a pps on the net A.P. About getting old. Is one indeed the one who one wishes to be ? Beauty indeed is always in the inner, no matter what age, But vanity and the wrong kind of ego takes a lot of energy away. How many real friends remain, who touch your real inner ? One can be one’s owns best friend only if one knows oneself. If that is the case, indeed one will not argue with oneself…or have sorrows. Is one really happy living alone by oneself ? No. A man, a woman, a son…can be good company… Which human touch brings the inner closer ? The superficial or the one touching one’s very being ? It’s ok to have freedom, enjoy pleasant things… Except when it is too much of away in avoiding the inner voice confronting oneself. If the inner is really peaceful, even younger people won’t have sarcasm seeing older people. There indeed are reasons why older people start forgetting things… As one gets to tires of looking for the mechanisms and lessons for eternity. What are the reasons of a broken hart ? Why does one have to say farewell to a dear one ? Having pain does not continue to give strength. Feeling the burden and joie of being of age more and more, must not indeed make oneself unhappy. Indeed, continue to be positive, and understand a yes and a no. Can one really be longing for a good day in the morning, Knowing one probably will spent the day alone … And at the same time being grateful in the evening ? Not caring about what others think of you is not always positive. How can a negative thing be good even if it hurts no one ? Do not be afraid to live with the one who fully understand you. And if one is one can only hope there are the wright reasons for it. Indeed, complaining is no use when one get’ s older, it’s the weed of our harvest. One controls more than one thinks. One can expect more than one thinks from others. One does not need to be afraid of disillusion…it’s called fear. One indeed has to learn how to have no hate, but one must be careful. One cannot always have a head without sorrows, but try to avoid them. One indeed must enjoy simple things and try to be glad. And if one has talents for understanding the more complex, develop them. It can give a very good energy inside. One must avoid being too helpful in certain cases. It can be negative to give more and expect less. Try to make each day a nice one indeed. These are a few remarks about the other side of ‘truth’ in the pps of the women who names herself Paradise.

  1. Levens en Verbanden

Heb ondertussen al wel het één en ander dat voorouders en dus inclusief ik, niet begrepen, doorleefd en doorstaan en een passend vervolg gegeven. De grootouder en oudergeneratie werden in één en twee wereldoorlogen groot en het politieke begrip van die zaken heb ik bestudeerd, bediscussieerd, er over geschreven tot en met alternatieven toe en mijn generatie en de jongeren hebben een aantal kansen de dag van vandaag, om hetzelfde te doen. Ook van waar we komen en wie we zijn, zelfs mogelijke verbanden met wat energetisch van hen die ooit leefden overbleef, en hoe de menselijke geest over leven en dood heen als eenheid werkt, heb ik geschetst. Een roman schrijven om dit te verduidelijken, ach, dat is het leven zelf, niet zomaar te verwoorden, maar in feite heb ik het via een aantal van de bovenstaande linken geprobeerd.

Warmte, intellect, intuïtie, liefde...zouden ze zonder de straling van het verleden wel kunnen bestaan...die soort van wijsheid die van straling atomen en cellen maakte en de cel een binnenweg wees om zichzelf te vermeerderen, 'het delen', aanleerde. ? Heel dat proces, bij ieder leven wordt het van bij de verwekking doorlopen en het leven zelf is ook een soort groei doorheen wat al was verworven. Veel ingewikkelder dan al die voorouderlijke lijnen, maar simpel voor wie ze doorheeft, zijn de liefdesbanden tussen mensen, en dan meer bepaald diegenen van zij die ook lichamelijk tot mekaar komen en heel in het bijzonder, de kinderen die er uit voorkomen en de wegen die zij gaan nemen.  Wanneer men goed in zijn vel zit, lijkt men wel in een bewuster en verlichter makende soort echte roman te zitten. Men merkt ook beter hoe het leven van verschillende mensen als een puzzel in één zit. Niet alleen jezelf bent een puzzel, maar ook ‘ je anderen’ in het kader van steeds grotere entiteiten. Iedereen doet dingen in afwachting van de volgende fazen van het leven en er zit enorm veel zin in dit gigantische gevecht om de onzin uit de scenario's te houden.  Op je beste momenten weet je ook dat je eigenlijk heel goed geholpen wordt in het leven...en dan wordt elke soort situatie dragelijk. Kleine dingen even belangrijk als grote. Men ergert zich niet meer aan de medemens en situaties maar begrijpt en schat in en men staat op zijn eigen strepen indien echt nodig. Het ego mag niet te groot zijn, maar is niet een negatief iets en soms moet je het heel groot laten worden; net zoals zich ergeren soms wel handig kan zijn als dynamiek die je op bepaalde momenten nodig hebt...alles past in dingen die nu eenmaal gebeuren.

Een beetje filosofisch in het leven staan helpt hier wel bij. Gewoon als vrienden met mekaar omgaan ook. Afwegen wat met wie en dingen en gevoelens eenvoudig houden…maar ja, storm en zonneschijn, het komt ook in de mensen voor.

Vroeger deelden mensen meer materiele zaken, nu moet iedereen zijn eigen boor-en dit en dat machine hebben. Het echt menselijke met mekaar bespreken is een even groot taboe geworden als het voortdurend over de dood hebben, en vermits de ware toedracht achter deze, voor iedereen gelijkaardige en toch andere evoluties eigenlijk, voor een groot deel met het woord 'liefde' in al zijn schakeringen te maken heeft; raakt men al eens teveel schaduwzijden die mensen tot confrontaties leiden, wat ook niet altijd echt wenselijk is.

  1. over de platonische en andere liefde tussen mensen En dan was er drie jaar platonica en even bleek daarna dat alles weer mogelijk zou kunnen zijn zoals het vroeger was, maar het werd weer door één van de partijen opgeborgen, niet helemaal onterecht overigens, want zovele factoren van de voorzienigheid spelen mee. Het was mooi, venkelpitten-rooibos-honing,tientallen okervlinders, honderden eenden, kleuren van velden, bladeren en wolken, gezonde lucht, drie regenbogen en zeker de Hagelandse saga's over Tuurke en zo meer, de warme soep en pataters met groenten en al wat ik vergeet x De praktische dingen in ’t leven zeggen veel over de psychologische en emotionele uitdagingen die moeten worden aangegaan, ieder in de eigen familie en zo meer naar al die andere kringen rond ons toe.
  2. Was alles maar met het hart op te lossen

                De klok tikt sneller voor vrouwen dan voor mannen. Ze verouderen vlugger en toch leven ze langer.  Met ons verstand alleen, is er niet aan uit te kunnen.

                Vanmorgen wandelde hij door de ochtendvelden en vond er een dikke peer die de plukkers laten hangen hadden, wat smaakte ze heerlijk.  Het was september en al heeft die maand doorgaans veel speciale warmtedagen, dit jaar en deze zomer was een beetje tegengevallen.  In een flits maakte het mooie landschap plaats voor de herinnering aan z'n droombeeld van vannacht...de kus die hij aan de in het dorp komen wonende weduwe gaf.

Hij had nog geen idee dat hij ze tijdens zijn wandeling zou tegenkomen, al had hij het wel kunnen denken dat het weer een soort 'voorspellingsdroom' zou zijn.  Toen hij naar aanleiding van weer een 'toeval' natuurlijk een andere dan gebruikelijke weg terugnam kwam hij haar tegen.  Net als zij, maar in een ander dorp, had zij ergens een stuk afgeschermde natuur waar ze nu aan 't werk bleek.  Buiten de familie wist niemand het nummer van het slot van het hek van de boomgaard.  Hij had een ander soort levensopvatting, was wat breder met het als eens doorgeven van het nummer van het slot van zijn domein.  Hij was al jaren gescheiden en had enorm veel ervaringen op liefdesgebied kunnen opdoen, niet alleen rozengeur en maneschijn, maar het hele gamma tussen verliefdheden, genieten, verwikkelingen, verwerkingen, loutering en zo meer.  Zij had alleen haar man gekend, zo speciaal hemzelf dat ze er nog duidelijk verdriet om had, al werd er niet over de liefde maar over praktische dingen gesproken.       Ze vertelde dat er gisteren iemand aan haar slot moest zijn geweest en daarbij had ze aan mij gedacht, had ze gezegd.  Kon niet,zei ik want ik was gisteren de hele dag in Antwerpen op de 'zuiderzinnen'.  Toch had ik vannacht een slot gekraakt, een zoen geven kan immers een slot kraken zijn, als ie smaakt.  Voor hem betekende deze zoen het geven van een soort energie aan iemand die er nood aan had...waarschijnlijk had hij die droom niet gehad indien ze gisteren niet aan hem had gedacht.  Had zij soms zijn seinen opgepikt, alhoewel hij niet aan haar dacht, maar eerder soms wel een beetje z'n deels eenzame bestaan moe was ?  Dit gebeurde natuurlijk weer om hem vanalles bij te leren en weer meer inzicht te geven.  De inzichten alleen maakten misschien veranderingen tussen mensen en in mensen zelf mogelijk zonder dat je er je veel voor te engageren had.  Het schrijven over die dingen was bijna niet therapeutisch maar tijdens het schrijven zelf werden door de concentratie weer steeds nieuwe inzichten geboren.

Het volledig gamma van indrukken die je tijdens gesprekken kan hebben is eigenlijk niet weer te geven dan op het moment van beleving zelf, de bijgedachten die je krijgt terwijl het gesprek loopt, bijindrukken...gevoelens rond wat je wel en niet aansnijdt met woorden en gebaren enzoverder...dat alles wijst zich wel verder en in de toekomst uit.

 

T.de voorlichtingspater

                Nonnenschool in Mont-Aigue-la-Basilique.  De pater gaf de zestienjarige meisjes van het internaat een opdracht waar ze een paar weken de tijd konden voor nemen.  Namelijk een stuk schrijven over het al of niet hebben van sexuele ervaringen vóór de huwelijksdag.  Onderwerp van gesprek natuurlijk tussen de meisjes de volgende dagen. Ze spraken af om,teneinde de pater een beetje te shockeren, allen hetzelfde standpunt in te nemen...ze zouden zich in hun teksten allemaal pro-uiten. De werken werden geschreven en ingezameld, de dag brak aan dat de pater de door hem bepaalde waarderingscijfers uitsprak.  Er zat een meisje in de klas, dat normaal altijd de beste cijfers voor godsdienst had.  Verbaasd als ze was , hoorde ze de namen van haar medeleerlingen één voor één aflezen, met allen cijfers tussen zes en tien op tien.  Als allerlaatste werd haar naam voorgelezen. "Mejuffrouw 'dwarsligster' zullen we maar zeggen, wil ik na de klas nog even spreken...en hij noemde zelfs geen punten.  Ze was er onrechtstreeks door de laffe houding van haar medeleerlingen ingeluisd...de anderen bleken voor de pater gezagsgetrouwe standpunten te hebben ingenomen. 

                De pater moest natuurlijk weten of ze al verkering had en alarmeerde meteen de ouders. Er werd afgesproken van in het weekend toch maar een extra oogje in het zeil te houden tijdens de verkering. Toch wel vreemd dat men in laatste instantie alles voor de punten en carrière doet.  Vreemd ook dat men er rond de beginjaren 19-60 ook in de westerse wereld toch nog een tijd van uit ging dat als je voor de eerste keer met iemand doet, dat je er dan maar meteen moest mee trouwen. 

 

  1. Wat zal ik vertellen ?

Wie zal ik vertellen ? Niet wat al is verteld. Over de diepere betekenis van woorden, gebeurtenissen, gezond en ziek zijn, gelukkig. Over hoe eigenlijk alles 'voorspellend' is misschien ? Aan de hand van welk verhaal ?

Op http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  staat al veel en de nevenlinks zijn prachtige aanvullingen over verzet tegen onrecht en over hoe 'het leven liefhebben de grootste kunst is'. Linken maar, indien het lezen hier je niet boeit.

Mijn hele leven, een groei langs mensen om; had als betekenis van altijd opnieuw te interpreteren en er besluiten over te maken en in één of andere vorm door te geven.  Altijd opnieuw, jaren aan een stuk, gehaast soms om binnen het tijdsbestek van mijn leven datgene af te krijgen wat ik doorgeven moest, zo leek het mij.  Nu mijn werk af lijkt en ik op de volgende aanzetten om het uit te breiden wacht, richt ik me weer tot ik weet niet wie met deze woorden. Goed beseffende dat somige dingen niet met woorden meer door te geven zijn en dat datgene waar ik voor sta ook zonder woorden zijn weg zal blijven zoeken.  Het is wel dagelijks een beetje wennen om te leven op deze planeet, waar mensen zelden denken en praten over wat er toe doet, zeker als je in zeer hoge mate bewust bent van wat het leven eigenlijk is. Dit scherm van mijn oude laptop begint te bibberen, even opslagen voor ik verderga. Opslagen, altijd opslagen om door te geven, terwijl beleven eigenlijk al genoeg is in feite en de rest zijn weg wel zoekt in anderen, via zoveel levens en wegen

 


 

 

  1. ze’s nog geen zestig

aan ’t begin van altijd

weer bijna uitgeschreven

kwam ik ze tegen

ze leek me een zekere

een sterke,één die kon werken

met oog voor het mooie, ontspannende

plezante en muzikale

waar zou ze haar mosterd halen ?

één en ander kon haar wel serieus bezwaren

dan reed ze diplomatisch tegen mensen hun ‘kaaren’

ze schiep op haar dak een stuk natuur

uniek op de planeet

en er is veel waar ze het fijne van weet

geraakt ze aan de kook tussen pot en pan

geen smaak die ze niet aankan

en wil je nu wat weten ?

ze wordt 59 vandaag

…en is bijlange niet versleten

Moge ze nog lang de wereld willen verbeteren

Zonder bitter en ‘moet’ en moe te worden

Misschien kiest ze nu een parcours met

 

minder horden

Altijd heeft ze er al voor velen willen zijn

Met op grote schaal van alles willen organiseren

En ’t kleine in mens en natuur klikt ze fijn

Iets in de natuur voor haar digitale boxjes te groot

Of hier en daar een sociale opstoot ?

Met veel wist,weet ze raad zodat het meerderen baat

Wat zullen we ze vandaag nog ‘wensen’ ?

Geen gezaag met mensen, maar beweging en ‘sense’

Zin in het leven en iets wat rijmt op ‘aat’

Raad, maat,toeverlaat,tuinzaad,postulaat…

Ja waarom niet, ‘n boek schrijven over sociale zorgen

Al kruipt ze niet zo vlug in een pen

Dat ze zich maar niet te druk maakt om morgen

Altijd is er ergens een weg naar meer,

Teveel getob doet alleen maar zeer,is overbodig

Haar warmte hebben vele mensen nodig.


 

Duidelijkheid , U wil duidelijkheid ?

Allé hoor, men wil weer eens duidelijke taal. “Waarom een ander wel en ik niet “ ? Daar komt het bij emotineel verdriet vaak op  neer.  Wat men  soms al lang voorspelde in duidelijke en minder duidelijke taal, gebeurdt vaak opnieuw, ondanks een pak hele goede herinneringen, is men soms op een bepaald punt in een relatie de laffe, de bangerik, diegene die niet open genoeg is, diegene die de kunst van het niet kwetsen van anderen niet voldoende beheerst of probeert te beheersen (een relatie van welke soort dan ook, familieverband, werkverband, vriendschappen enz…) . Waar het in vele gevallen op neerkomt is gewoon het feit dat men niet voldoende past in het eigen plaatje zoals men dat voor zichzelf vooropstelt.  Neem alleen maar het voorbeeld van een vriendschappelijke relatie waarvan men meer verwacht; of men nu al of niet uitte dat men “van mekaar houdt”.  Vroeger was dat van heel groot belang, nu vertonen relaties meer en meer de neiging afstand van mekaar te nemen, de andere moet er wel zijn op de momenten die in het leven van anderen goed uitkomen…maar daar vallen mensen van goede wil niet eens over, U niet en ik niet…afhankelijk van de graad van vereenzaming en rechtevenredig met de problemen met nog  ‘anderen’ in iemands leven.   Mensen zouden zich wel eens kunnen afvragen of de andere al niet vaak genoeg de wens uitte niet langer als ‘living apart together’ door het leven te gaan…of die wens nu al of niet de beste optie is voor hen is een andere vraag, afhankelijk van het tegenkomen van de juiste persoon op het juiste moment, iemand die tegen alle verstandelijke argumenten in er voor kiest het leven met iemand helemaal en voltijds te delen van uit het hart.  Vaak merkt men dan na een tijd dat dat nog zo geen slechte optie was, tot er weer nieuwsoortige problemen opduiken, vaak niet eens binnen het koppel.  Gebeurtenissen en gevoelens en evolutie in dit hele spectrum is immers een ‘verbonden vaten’ iets.  Vaak is er al duidelijk genoeg gezegd dat men niet de man of vrouw is die de andere in zijn plannen voor ogen heeft. Men vergelijkt zijn eigen te veel met anderen en ziet daar van af, bij wijlen, zoveel is duidelijk soms, als het al niet een onderdeel is van een spelletje om de andere volledig voor zich te winnen.  Al heeft men voldoende gepraat en geschreven over al die dingen, het is op zich al een hele kunst om niet gefrustreerd te geraken als men merkt dat de andere er precies SOMS niet veel van begrepen heeft, of de energie of ervaring of aanleg of tijd te kort komt om dat op een voldoende intensieve manier allemaal aan te kunnen, dat soort inleving tussen mensen en diegenen waarmee ze in verschillende mate vertrouwelijk mee omgaan.  ‘Waarom er toch altijd weer zoveel energie insteken, ‘kan men zich afvragen.  Men zou bang kunnen worden van zich nog in te leven in  het deel ‘lijden’ van anderen…zelfs al heeft men hierover ook al heel duidelijk meermaals gecommuniceerd, de buitenwereld blijft maar van alle kanten roepen om ook dit of dat in het persoonlijke leven van dit of dat familielid, collega enz in te vullen, tegen wat men in feite zelf zou willen doen in eigenlijk.  Dan stelt zich de persoonlijke vraag : ‘is dit het lot, in hoeverre MAG men een eigen keuze hebben zonder een ander op de tenen te trappen enz…’ Maar later meer daarover.

Nog meer duidelijkheid ? Kan men het wel aan ? Met iemand slapen is een heillig iets en wanneer men het iemand onthoudt kunnen daar uiteenlopende redenen voor zijn.  Weinigen begrijpen dat men ook alleen maar letterlijk wil slapen met de enen wel en anderen niet, verder gaan of niet, afhankelijk in hoeverre men meedeint op wil, op de hersen –en andere golven van anderen. Men neme een fictief voorbeeld.  Men kent vijf mensen waarmee men geslapen heeft en  eventueel kan overwegen te slapen.  Neem dat er drie zijn die dat absoluut absoluut niet meer willen alhoewel men nog vriendschappelijk met hen omgaat, al ziet men ze maar een paar keer per jaar meer of gewoon eens sporadisch via internetkanalen. Twee willen eventueel wel, al weet men het van die ene waarvan het vrijen symmetrisch heel ok was niet meer, daar men koos voor een gewone hele goeie vriendschap, met veel fietsen vanaf de lente bijvoorbeeld.  Men was niet bang, men KOOS, men mocht kiezen zonder verwijten naar de kop te worden gegooid.  Men uit zelfs niet dat men ergens toch een gemis ervaart is en gaat verder. En al heeft men mekaar in een jaar niet meer gezien of bijna niet gechat…er blijft iets warm tussen mensen, dat is het ideale uitgangspunt, niet wrokkig zijn in het achteruit kijken, begrijpen waarom dingen liepen zoals ze liepen; begrijpen dat men NU op die plaats nodig is, gelukkig is zelfs, kiezen inderdaad of combineren kan ook, indien de anderen daar mee akkoord zijn…wat gewoonlijk alleen mogelijk is als de relaties tussen vrienden en vriendinnen platonisch blijven en dan nog…spelen negatieve emoties hun rol(hun soms achteraf bekeken positieve rol; maar dit is te moeilijk om zo maar uit te leggen). 

Duidelijkheid gevraagd ?  Wie is er eigenlijk bang van duidelijkheid kan men zich afvragen.  Voornamelijk diegenen die zich onophoudelijk met anderen vergelijken. Het is niet omdat men voor een paar mensen in zijn leven lange erotische gedichten of proza’s of essays schreef dat de lichamelijke beleving van de liefde uitsluitend daar uit kan afgemeten worden. Er zijn er voor wie men maar één gedicht schreef en die nooit een school bezochten die op liefddesgebied nog altijd goed aanvoelen al heeft men ze in tien jaar niet meer gezien Inderdaad, men heeft voorkeuren al naar gelang de sterkte van wezenlijk kunnen zijn waarin de ander zich bevindt, lichamelijke factoren, en noem maar op.  Zelfs al staan er mensen in iemands persoonlijke top drie betekent dat niet dat ze even actief zijn of waren als iemand op nummer vijf bijvoorbeeld…niet dat men ‘hitlijsten’ moet opstellen, want zo zit het ook weer niet in mekaar natuurlijk.  Al naar gelang ouderdom of al of niet een pintje op of teveel van dit of dat en te weing van zus of zo, heeft men inderdaad voorkeuren…maar bij het ouder worden wordt men toch geleidelijk aan meer weer het kind dat gewoon wil omgaan met anderen, zonder dat hele gedoe vaak om ‘waarom ik niet’.  Vaak praat je gewoon de ene keer liever met iemand anders omdat je mekaar al twintig aar door dik en dun probeert te steunen en dat soort anderen vaak met dezelfde problemen ooit waren geconfronteerd en zomeer…hoe kwam men tot een oplossing is dan de vraag die lang besproken wordt in wekelijkse of jaarlijkse afleveringen.  Maar wanneer men gevangen zit in vergelijkingen en jaloezie ziet men de dingen niet breder dan de dag zelf en een paar dingen die men dan op een chat schrijft worden dan heel eng geïnterpreteerd.  ‘Hoezo, weer geen tijd voor mij ?’.  De houding van het verongelijkte kind, product van dingen in het verleden duiken dan op, zelfs al is men heel intelektueel en volwassen en heeft men veel wijsheid en ervaring, charme en geduld, die dingen duiken dan weer op…en door eenzaamheid of roesmiddelen worden ze nog versterkt.  Iedereen is anders, praat anders, heeft andere gewoonten, doet dingen graag met en zonder licht, die dingen zijn compleet overkoombaar en zelfs leefbaar al die verschillen, goede wil en het zich inleven in anderen zetten zich daarover.  Maar er zijn dingen die dieper gaan tussen mensen inderdaad.  Het zijn geen dingen die ‘hoger staan’; het zijn geen verschillen over hoe men de kookkunst beheerst, niet zozeer verschillen over hoe men overal van humor en aanwezigheid kan genieten met andere vrienden of vriendinnen.  Iedereen heeft in meer of mindere mate al eens meegemaakt dt het zwarte beest van de afgunst de kop opsteekt, hoe leuk dingen ook mogen zijn geweest, zoals gezegd het gevolg van de eigen eenzaamheid vooral. De eigen projecties rond het heden en de toekomst worden verstoord door het vermeende gebrek aan duidelijkheid van de andere…of het niet begrijpen dat die andere gewoon tactvol met het leven van anderen wil omgaan.  Wanneer men aanvoelt dat anderen ergens eenzaam en afgunstig zijn dan lukt de dialoog er mee niet meer zo goed, men wordt bang iets te vertellen rond het geluk dat men bijvoorbeeld op uitstappen met anderen ervoer.  Zo dus, op termijn zondert men zich zo veel mogelijk af of vertelt men minder en heeft men minder te vertellen door het meer cocon gehalte dat men individueel beoefent, of als koppel vrienden of ‘lief-hebbers’.  Op de duur ervaart men minder en minder zin, afhankelijk van de dingen die er daarbuiten nog allemaal op je afkomen. Jezelf blijven goed voelen in jezelf, voorwaarde voor het optimaal omgaan met anderen is kunnen observeren wat er allemaal rondom je gebeurt. Een voorbeeld uit de politieke wereld…een arbeider die alleen begrijpt wat er in zijn bedrijf gebeurd en geen inspanning doet om de gescheidenis te begrijpen, zal worden meegzogen worden in alle aspecten van het wereldgebeuren zonder ze te snappen en maar gewoon alleen maar blijven jammeren over zijn ontslag bijvoorbeeld in plaats van de andere mogelijkheden die de samenleving te bieden heeft nog te zien.   Een ander voorbeeld, pacifisme is heel ok, maar er zijn te veel fascisten op de wereld om die zo maar hun zin te laten doen, maagdelijk en geweldloos toekijken en een niet te softe aanpak kunnen waardevolle aanvullingen zijn om een betere situatie te bereiken. Maar, net als in persoonlijke evoluties, vallen dingen niet op een romantische manier uit de lucht, progressieve partijen worden verweten in hun verleden sympathie te hebben gehad voor die of die strekking in de geschiedenis van de progressiviteit…en op de duur staat men met vijf man en een ‘paardenkop’ aan de kant van de toekomstige gebeurtenissen die door uiterst rechts dreigen te worden gekaapt terwijl een deel van links aan opslitsen lijdt.  Ook van persoonlijke relaties verlangen dat ze vlekkeloos zijn, kan ‘zware’ gevolgen hebben. Al die fenomenen kan je ook op de werkvloer of in sociale organisaties tegenkomen en voor je het weet frustreert men zich te veel en komt men zonder energie te zitten. In het eigen hokje, zoals in de hokjes waarin men ons op abstracter gebied wil in rangschikken ‘atheist of theist’, alsof dat een zaligmakend filosofisch uitganspunt zou zijn, ‘oost of west Ukrainier’ , zo worden vrienden gedeeltelijk tegenstanders, …we moeten boven die indeling uit redeneren; in al die perspectieven en tegenstellingen de eigen eigenheid en charme leren zien…maar ook die strukturen bekampen die anderen nodeloos onderdrukken.  Al eens durven aplaudiseren voor toespraken, alhoewel we het niet volledig eens zijn. Het niet ontvrienden van vrienden omdat ze openlijk stellling durven nemen.

Tot slot, om terug te komen op het nimmer afgewerkte item van spirituele banden die er tussen mensen bestaan, welke soort band ze ook in het verleden hadden. Kenmerkend hierbij is niet alleen die dingen die met leven en dood over de generaties heen te maken hebben, maar vooral het zich niet meer willen  opdringen in de sporen die de andere wil volgen. Niet overkitisch willen zijn naar anderen toe, samen de symboliek van gebeurtenissen leren bespreken en begrijpen, je niet te veel moeten verontschuldigen voor dit en ’t geen, gewoon aanvaarding…van het feit dat in de meeste gevallen geen mens ideaal is voor de andere, kunnen lachen met de eigen beperkingen en kwaliteiten.

Totdaar weer wat woorden die gewoonlijk ’s morgens in bed proberen vorm krijgen (een voordeel is het alleen ontwaken dan). Woorden kan men vaak alleen maar aan het papier toevertrouwen, want uitgesproken hebben soms weinigen er oor naar, alhoewel men achteraf eerst gewoonlijk gelijk krijgt, nadat men zelf de ontbrekende stadiums doorzwommen heeft. Men moet ook vermijden van teveel uit te leggen en te open te willen zijn en zich voor alles en nog wat te proberen verontschuldigen; vaak wordt openheid toch alleen maar gebruikt om de stellingenoorlogen van anderen te voeden.  

  1. Meer licht in de ‘bos’

Een boom die omwaait maakt plaats en groei mogelijk voor anderen. Is dat ook met mensen zo ? Al zien we er soms nog zo oud uit, toch is er ergens een vonk die ons tot op een bepaald moment gaande houdt en die anderen en wijzelf in de spiegel af en toe kunnen zien.  Het leven is een scenarist die er op aangeven van ons allemaal door ons samenspel voor zorgt dat alles ten gepasten tijde gebeurt.  Wat we ook meemaken op alle mogelijke gebieden, met dingen en mensen herbeginnen waar we onze lessen van kregen, is niet altijd aangewezen, hetzij dat het lot door tal van voorouderljke en andere redenen om welbepaalde redenen naar de toekomst toe, dingen en evoluties en mensen in petto heft die men nu nog niet kan bevatten.  Een positief onverschillig evenwicht aannemen in crisissituaties is aangewezen om het geheel van dat alles te snappen.          Het probleem met vele relaties is dat men schermutselingen uit het verleden met anderen of dezelfden in dezelfde en andere contexten wil verder zetten; wel moet verder zetten; eer dat men zijn eigen kent.  Men moet vooral naar zijn innerlijke leren luisteren en voorzichtig zijn met het uitspreken van woorden en het overbezig zijn met dingen die omwille van hoe jijzelf en anderen in mekaar zitten, niet in de lijn van de verwachtingen liggen in je leven.  Vaak past men maar in een aantal andere mensen hun leven wanneer en zolang dat hen goed uitkomt.    In plaats van alleen veel te academisch met uitleg bezig te zijn, zou het beter zijn tevens eens na te gaan hoe het persoonlijke leven in mekaar zit. Een fictief voorbeeld natuurlijk.

We moeten eens praten over gewone dingen bij een volgende gelegenheid, niet naar aanleiding van een gebarsten autoruit een paar maand terug, een barst in je gsm of een kachel zonder glas.  Gewoon praten van mens tor mens, niet van 'heilige' tot 'problematische gedrag vertonende.  Eenieder heeft in zijn leven van alles voor en leert ervan.  In jouw geval, weet dat het de moment is om je leven terug in handen te nemen.  Sla de computer nu niet stuk, indien ik het op een stuk papier geschreven had was je nu misschien al aan verfrommelen toe.  Hoe meer men jou wil helpen, hoe meer je je afzet tegen de mensen in feite.  Haat je jezelf, ons, waarom ? Ben je al van die spullen af, chemische troep en wiet ? Waar ga jij zondagsnamiddag naar toe ?  Je was misschien beter zondags komen blijven eten, maar dan nog , in de tijd dat je kwam eten was je ook al met die dingen bezig.  Ieder woord dat ik schrijf zal je misschien dingen van maken die ik hier niet heb getypt.  Moest ik dit allemaal kunnen zeggen tegen jou nu(op een 'slecht' moment en wie weet waarom dat dan een slecht moment is als je die momenten zelf niet uitlegt), dan had je me waarschijnlijk al vaak onderbroken en beledigt of zo.  Wat zou eigenlijk een goede evolutie inluiden in je leven...alleen wonen (het ziet er soms naar uit dat je in feite begeleiding nodig hebt of dat het nog erger wordt met je)...een vrouw ?...kan ik niet voor zorgen, en daar moet je eerst wat stabieler voor geworden zijn.  Uw oudste broer heeft eerst veel meer karakter gekweekt toen hij alleen ging wonen, als je t is wilt proberen, mijn vestigings aanbod geldt nog als je geen geld hebt.  Tot slot één ding en knoop het alstublieft goed in je oren, heel goed...er moet niet veel meer abnormaals gebeuren en heel je hebben en houden staat aan de deur of  en er komt hier een ander slot op de deur.  Dit is niet kwaad gezegd, het is met de beste bedoelingen gezegd, als iemand zich gedraagt heb ik geen problemen met samenwonen.  Pak je kans om de dingen een andere richting uit te sturen en vooral, ga niet liggen roken of slikken bij andere mensen...indien je nog niet clean bent, dit is het begin van je laatste kans, denk er maar eens goed over na voor je uit de gips bent.  Doe ons een plezier en laat ons niet bang afwachten wat er weer gebeuren gaat met jou en met anderen (denk maar aan die drie maand voorwaardelijk als je niet naar onze goede raad wil luisteren).  Nog iets...je eigen geluk is niet afhankelijk van mensen die je al of niet bezoeken (bovendien zijn ze misschien met vakantie geweest)Heb J bijvoorbeeld ook drie weken niet gezien... . Anderen niet teveel bestoken met nare gedachten, al of niet uitgesproken, is heel bevorderlijk voor je eigen geluk...en niet van het ongeluk en de miserie van vrienden afhankelijk zijn om zelf gelukkig te worden en gezond te blijven ook.---hopend op weer een paar rustige weken zoals de vorige(waarvoor dank) waar een mens gewoon normaal kan doen.  Soms is iemand iets kwijt omdat hij niet meer weet waar hij het gelegd heeft; maar ook omdat hij niet meer weet of hij het verloren gelegd heeft…en dan begint hij anderen te verdenken, misschien tot op het punt van iets ‘terug te pakken’.  Soms wordt dan werkelijk uitgesproken dat er iets ontvreemd is en de andere partij kan zich dan heel onrechtmatig behandeld voelen en het ontkennen.  Soms, en de mensen die al eens een boek of artikel lezen, weten dat; weet men bepaalde dingen niet meer omdat men ze verdringt.  Waarom verdringt men dingen over het algemeen ? ze gebeuren in een situatie waar men zich al of niet overdreven zorgen maakt rond mensen en men zelf ook al niet honderd procent is.  Je wil die mensen dan helpen bijvoorbeeld door hun kamer met dertig centimeter rommel op de vloer en in de kasten en onder het bed op te ruimen.  Als je niets verloren wil doen, kruipt daar zoveel tijd in dat je echt zorgvuldig sorteert, hout bij hout, papier bij papier, plastic bij plastic en zo meer.  Sommigen verzamelen zoveel rommel allerhande dat je er op de duur onnozel van dreigt te worden.  Hun nachtkastjes puilen uit van de tabaksoverschotten en plakboel en daar vindt je dan een geweldig grote kleurige dildo in met allerlei belachelijke attributen aan, uitstekend passend in een cultuur die rommel wil verkopen en totaal geen respect heeft voor het heilige van de mens en menselijke manieren van ook fysiek met mekaar om te gaan…rammen in de plaats van liefhebben, daar komt het op neer.  Je hebt dat in je hand en denkt, waar hoort dat nu weer ? Indien ik het laat liggen loopt er iemand kans op een infectie of vernedering alhoewel betrokkene geen lief heeft…of wie weet, de tuin ligt vol van plastieken speeldinges voor de honden (in mijn tijd speelde je met een takje hout of een been)…wie weet gooit betrokkene het niet voor de honden en zien de buren het dan in de tuin liggen…dus ‘restafval’ zak in ermee !!! En inderdaad, betrokkene zal volhouden dat ik het gepikt heb (‘iets’ waarvan hij de naam niet wil uitspreken tot nog toe, omdat de eenvoudige mens in hem er ook wel moeite zal mee hebben het ‘cool’ en ok te vinden.) Mijn geheugen is nog heel goed, dus het zal wel aan verdringing liggen, want op de duur wil je bepaalde zaken niet meer weten.   Tot je een programma op tv ziet rond het verlies van geheugen of ergens een stomme vuile mop hoort en ’s nachts wakkerschiet om drie uur, het in nu zes uur en vijf omdat je ineens weet dat betrokkene inderdaad iets kwijt is en niet (ind at specifieke geval) paranoïd en dat je onrechtstreeks bijgedragen hebt aan het vermist zijn van het luguber object ter nastreving van voldoening die je ook kan bereiken met dezelfde lichaamsdelen als met dewelke je een viool bespeelt.  Tot daar deze lezing. Normaal schrijf ik niet meer zo over het leven omdat het een te persoonlijk gegeven is en je dingen prijsgeeft over jezelf en anderen, maar miljaar de nonde, op de duur zou men je er nog gaan van verdenken dat je het zelf met iemand gebruiken wil, no way in my case, geen vervangmiddelen voor menselijke beleving, dank u wel, dat men dat maar in zijn eentje doet. Bovendien, geruime tijd platonisch in omgang met vrouwen.

  1. Verbonden Verboden

In de veronderstelling dat telepathie wel degelijk bestaat en alle genetisch overgërfde negatieve emoties hun zuivering zoeken doorheen de verhalen van de nakomelingen, kan het soms heel verhelderend zijn naar de verhalen van anderen te luisteren, en als er dan jaren tussen zitten, zie je de lijnen van die verhalen zich nog duidelijker uittekenen. Van hun ouders, die ergens begin twintigste eeuw moeten geboren zijn, weet niemand nog veel.  A.De man en B de vouw, huwden in de jaren vijftig. B had al twee kinderen bij twee verschillende mannen en met A hadden zij C.  Waarom begon A , met een eerder stabiel te noemen paar ouders, een rechtschapen werkman en zijn volkse vrouw te drinken ? Deed hij het vroeger al of nam hij de erodrang naar anderen van zijn vrouw als een te onmogelijke uitdaging te lang aan ?  B vermoordde A op den duur en nadien was C getuige van een zelfmoordpoging van B.

 

De eerste zoon van B, E,had? of ontwikkelde schizofrene aanleg , haar eerste dochter F huwde met iemand G waarmee ze twee dochters kreeg H en I. Niet alleen verkrachtte G zijn puberschoonzus C, maar wie weet prutste hij ook met H of I ?  C zowel als H kozen voor de lesbische liefde, maar dat ging in het gval van I gepaard met een gewelddadige relatie en in het geval van C met veel emotionele zwaarte soms, tot deze laatste op J viel, een standvastige vrouw, een werker die ook voor de lesbische liefde koos misschien ook vanwege het hebben van een vader die met haar prutste en een broer die haar op niet minder onmenselijke manieren terroiseerde.  Bij tijd en wijlen werd C al eens verliefd op een andere vrouw waarschijnlijk, een erfenis van het verlangen van B haar moeder naar andere mannen of van haar vader zijn verlangen naar ‘de’ vrouw van zijn leven…zoals er zovelen zitten te wachten op de ‘ideale’ terwijl ze niet begrijpen dat die niet of nooit kan komen voor dat je je eigen zijn en leven doorhebt. 

In de vriendenkring van C zaten ook nog mensen die op de één of andere manier ook nog deelaspecten van de problemen en familie van C ervaren hadden in hun omgeving.  Ofwel vrouwen die net zoals haar moeder ook wel van een sprong buiten het monogame hielden of mannen wiens vrouw ook het slachtoffer van incest waren geweest en zij op hun beurt slachtoffer van de mannenhaat soms van die vrouwen.  Ook partners in wiens familie ook al zelfmoord en zelfmoordpogingen waren voorgekomen behoorden tot de vriendenkring van C. 

 

Al deze dingen begrijpt men pas echt in de praktijk en vaak moeten er jaren tussenzitten voor je als buitenstander de draad weer kan oppikken en er nog een klarere kijk kan op ontwikkelen dan jaren terug. Dan wordt je op een nacht wakker van uit een droom die je zegt dat iedereen van A tot Z al die nare dingen van ’t verleden best op hun zolders bij de goede en minder goede dingen uit dat verleden zouden zetten en fijne dingen doen met mensen die ze graag hebben…na de dood zullen die dingen van de zolder wel gesorteerd worden en de vieze opgestookt om nooit nog weer te keren in volgende generaties…zes generaties lang volgens de bijbel kan zo een proces duren, waar haalden die profeten en zo meer hun inspiratie ?  Op basis van vorige gegevens tuimelen we van de éne generatie in de andere, van de ene dag in de andere, van de ene vriendschap in de andere en altijd worden we geconfronteerd met minstens twee manieren waarop iemand tegenover ons kan zijn of meent zich te moeten manifesteren.  Soms zou je er kluizenaar willen van worden, maar als je opdracht het verhelderen van de zin van het leven is, helpt dat niet altijd hoor.  In feite zijn we allen zoekenden, maar we gaan niet echt vordering maken als we in zelfbeklag of negatieve emoties blijven steken.  De nodige afstand nemen tegenover een duik in nieuwe ingewikkelde verbanden tussen mensen omwille van alleen lichamelijke passie is in heel vele gevallen ten zeerste aangewezen.

 

  1. Positief onverschillig evenwicht

Alhoewel wij wegens opbouw de natuur zijn en de natuur ons, is ons zoeken naar evenwicht anders.

Indien we afstand nemen van onze negatieve emoties en ons met mensen bezig houden die eerder het bewustzijn dan de roes zijn toegewijd gaan we minder problemen hebben.  Woorden, zielen, lichamen en alle andere spirituele fenomenen zijn machtig, spring er kieskeurig mee om, respect voor jezelf en voor morele waarden voorkomt schade aan iedereen en alles.  "Liefde", zegt men, is onbaatzuchtig, zelfs in moeilijke situaties stappen, zonder te luisteren naar de wijsheid die fluistert van 'overal tusen uit te blijven...maar is niet zo voor een stuk, de wijsheid geboren ?    Voor de natuur ligt er geen tragiek in het komen en gaan en altijd weer herbeginnen, wij hebben daar veel meer last van.  Allen willen we meestal zekerheden in onze omgang met mensen en het stoffelijke...terwijl we nog weinig oog hebben voor de dagelijkse symboliek die deze beide personages te bieden hebben. We wonen samen en proberen overeen te komen of én onze willetjes door te zetten. Om tot één quote of wijsheid te komen hebben miljoenen mensen ervaringen met mekaar gehad en diegene die ze schrijft geeft ze vorm.  Aan vele quotes mankeert altijd iets en de meeste zijn maar voor bepaalde groepen geldig.  Eenieder gaat zijn eigen wegen én of die van anderen en af en toe komen we mekaar tegen, waar men uitkomt hangt van zovele dingen af...in al die dagreizen voor 't graf.

 

Wakker worden.  Drinken met ogen.  Lucht scheppen met de neus.  Wat voorbij is heb je gewogen, alle dagen heb je de keus.  Er moeten altijd een aantal fasen doorlopen zijn eer de therapie die het leven is, voledig zijn werk kan doen.

De ene woonde altijd al alleen, de andere wil voortaan alleen wonen, en diegenen die dat niet willen en toch alleen blijven wonen kwamen soms al mensen tegen die licht op hun leven wierpen, maar dat moet je kunnen verdragen niet, zoniet wacht er weer verdriet...om toestanden uit vorige generaties of in het eigen leven. In functie van datgene wat men te ervaren heeft en doormoet zitten de meest omstandigheden van de meeste mensen wel goed bij nader uitklaren...niet te vlug medelijden mee hebben.  Wees blij en geef het door en ziet mekaar graag in zo verre dat te doen is.  Waardeer mekaar voor wat je doet, al is dat niet altijd omgekeerd waar.  Wens eenieder veel innerlijke rust; er zonder is weinig inzicht mogelijk. Wees tevreden als je iemand kent of een paar mensen met wie je alle mogelijke connecties van al die in gegevens in het leven kunt op een spone manier kunt bepraten.  Het leven, het begon al voor de helft toen we die massaspurt gewonnen hebben.  Heb je ze ?

 

Beste dochters, zonen, exen, ouders, broers, zusters enz…

Iedereen kan de problemen waar  hij of zij mee zit, wijten aan de samenleving of de vorige generaties en dat is ten dele zo, al zolang de mens probeert van uit het dier in hem of  haar lost te komen.            De weg naar karakter en sterkte is bezaaid met uitdagingen en daar moet iedereen door, via het verwerven van inzichten komt het allemaal grotendeels in orde.  Mensen die je willen helpen; leren uitstaan in plaats van te negeren…en je wordt weer aangenaam voor anderen; weer in staat tot communicatie zoals in vroegere perioden van je leven.     Opnemen van de eigen verantwoordlijkheden.  De ene mens heeft meer last van zijn hormonen dan de andere, de ene is minder  hebzuchtig enz dan de ander; maar het is de bedoeling dat we in communicatie en door samenleving wijzer worden.  Men moet er niet mee blijven zitten dat anderen of jezelf ‘fouten’ maakten, bijna iemand kan zonder.  Fouten zijn gewoon leerprocessen. Ontwikkeling is eeuwig en houdt niet op bij dit leven, het gaat over de generaties heen door op twee manieren eigenlijk, maar dat uitleggen zou ons te ver leiden.  Een betere uitgangspositie verwerven, tijdens en op ’t eind van het leven, is de bedoeling en daar moeten we nu al aan werken.  Niet wachten tot alles je in de schoot geworpen wordt (dat mag soms) zelf het stuur van je leven vastnemen, jezelf niet door roesmiddelen laten overnemen, ne gatieve gedachten en gevoelens omturnen tot positieve en ’t komt grotendeels in orde.  


onverschillig evenwicht

Droomloos kijk ik even voor me uit, van uit een onverschillig evenwicht.

Betrachtend dat het positieve het negatieve wel in balans zal houden.

Het uiteindelijk overwoekeren zal.

Als een slingerplant of een kruipplant met prachtige, veelkleurige bloemen, waaraan alle carnivoren zich na het drinken van hun bronnen aan verzadigen.

Als een boom die naar boven groeit met wortels die het levenssap zuiveren.

Als struiken die ruiken naar geheimen en vragen die hun zaden werpen en het licht dat de kiemende antwoorden onder zijn hoede heeft.

In mijn onverschillig evenwicht als een meetkundig labyrinth van wiskundige zekerheid, vertrouw ik op alle mogelijke vormen van intens geloof in de mens en de mensheid.

Als in een gekleurde schelp die langzaam de tijd tot ringen schilderde.

Als in de trage beweging van het weekdier, op zijn hoede voor ongepaste euforie en het wegzakken in nog maar het geringste spoor van te zware emotieAls in observatie van de sporen van het komen en gaan van generaties, deinend op eb en vloed van rust en onrust.                                                                                   

Welk verhaal blijft er te vertellen ?

 

Dagelijks paseren er tientallen in mijn geest.

Net niet halen ze dit forum.

De nachten brengen hun eigen surrealisme.

Met of zonder boodschap.

Het kaderen van mensen in bredere verhalen.

Soms nauwelijks nog te achterhalen.

Onbegonnen werk om in een roman te gieten.

Alleen genieten van het dagelijks ontdekte.

Van de vormen die het in je kreeg.

De energieën die je roerde, duidde.

Met geest, niet met inkt omschreef.

De woorden, als geluidsgolven doorgegeven.

De rol van jezelf in het leven van de anderen.

Af en toe wat van betekenis kunnen veranderen.

Alleen dat wat dat ooit vast en zeker doen zou.

Dat allemaal, is


Klamp je niet vast aan je eigen onheil

Onheil kan je overkomen in het geval van natuurrampen, maar je vastklampen aan diegenen die je onheil veroorzaken kan even rampzalig zijn, alhoewel de weg naar wijsheid soms daar langs geweest is.  Er zijn natuurlijk ook mensen die zich al of niet vastklampen en er toch op tal van manieren in slagen van  gelukkig en onafhankelijk te blijven, als dat ook al weer geen illusie is, bij dit inzicht houdt de behoefte op om nog verhalen te vertellen en inzichten over te brengen op ...en is men geneigd om , in het belang van gezondheid en zo, alleen nog van stilte en natuur te genieten, in het besef dat ieder zijn eigen leefwereld te doorgronden heeft, iets waarin de meesten, jammerlijk genoeg; maar soms ook gelukkig genoeg voor hen, niet zullen slagen.  Trots, achtenswaardigheid... men zou denken, ze slijten niet, maar ze kunnen ten prooi vallen aan het afbrokkelingsproces van de, niet altijd op 't eerste zicht, 'vergankelijkheid' die alles en vaak iedereen kenmerkt...het niet helder inzien, het verkeerd oordelen, de roddel, de negatieve emoties...ze maken slachtoffers, ook onder diegenen met de beste bedoelingen wees daarom in de eerste plaats maar lief voor jezelf, boor de eigen sterkte aan en weet ze te behouden...pas dan kan je delen met de andere.


Blijven geloven in mekaars groei ! Negatieve gevoelens naar anderen zoveel  mogelijk vermijden !

Over de maat. Overmaat

Tot dat over de maat schaadt.

De hoge heren aan de top cumuleren.

Die beneden, wanneer gaan ze het leren.

Andere keuzes te maken, zich engageren.

De maat is iedereen een inkomen, werk...

geen torenhoge verschillen, gewoon geluk ...

maar wat lijkt er voor velen toe te nemen : ongeluk.

 

Spiegelen ze hun behoeften aan al die reclame...

zo dat ze zich voor anderen schamen ?

Zet het systeem van nooit genoeg profijt

...hen al veel te lang in 't krijt ?

 Alle woorden die met 'te-' beginnen zijn ...ik ken er 1

...waar je niet bang van hoeft te zijn : 'tevreden'

Te veel, te weinig, te hoog, te laag


meer woordjes dan dit hoeven niet vandaag. Co de -blogkunstenaar

 

“Wat doe je”

sms te XX me.  “ Ik probeer in m’n huis te schrijven over waarom ik geloof.  Ondanks de moeilijkheden in de wereld en tussen mensen; over de uitdagingen van vroeger en nu en dewelke er in de toekomst nog te wachten staan”.  Nat en koud vandaag buiten en een leeg gevoel in de onderbuik. Zou schrijven niet beter gaan met een vrouw in huis bij momenten ?

Toevallig was ik te gast bij iemand die jaarlijks de bond steunt door een aantal kalenders te kopen, al decennia lang.  Ik wees er haar op dat de kalender dit jaar ook meertalig opgesteld was.  Terwijl ze ging kijken of dat zo was, want ze had het zelf nog niet gezien, elke veertien dagen verrast worden is leuk, en ze de kalender van de muur nam, viel er een kaartje met een Bond zonder Naam slogan van de muur…we moesten het chauffage element even verwijderen, want het was daar achterin gevallen Die avond vernamen we dat de bedenker van de zinsneden, die onze slaapkamers al jaren sierden, overleden was .  ’s Anderendaags bezocht ik haar na de kaakoperatie waar ze tegen opzag.  Verbondenheid tussen mensen is iets heel moois.  Oud worden leek ineens heel gewoon, iets zoals de mededeling ‘er zijn nog zoveel wachtenden voor U. Hoe zou het toch komen dat ik veelal met mensen wordt geconfronteerd die er eigenlijk onder door  zitten en na al mijn levenservaring meer dan ooit moet afstand nemen om  niet mee onder te gaan, in die zin dat mijn filosofisch project in de praktijk brengen er aan inboet ? De gave van het inleven in en door en door observeren en dingen voorzien is eigenlijk al de moeite genoeg om jezelf overeind te willen houden en te ontwikkelen, naast het blijven uitleggen van de hoofdredenen van het bestaan.

‘notebook’

Is de titel van een film waarin een man zijn demente  vrouw in een home voorleest uit een roman dat hun levensverhaal in ’t echt is en niet zozeer zoals in ’t echt in de tvpagina’s staat over de liefde tussen een stel waarvan de jongen te arm is voor de ouders van het meisje.  Zij moet gaan studeren ergens verder weg en hij schrijft een jaar lang 365 brieven die haar moeder verduistert…de tweede wereldoorlog breekt uit en hij gaat naar het leger en zij wordt verpleegster en er volgt een romance met een gewonde soldaat (niet hij). De jongen restaureert het droomhuis van de ouders van het meisje en kan haar ook bij troost van een af en toe passerende oorlogsweduwe niet vergeten.  Toevallig ziet het meisje dat op trouwen staat zijn foto in de krant en ze komen weer bijeen.  Maar dan moet er gekozen worden en is zij heel verscheurd, maar kiest toch voor hem.  Opmerkelijk is het feit dat haar moeder vroeger in net dezelfde situatie zat, kiezen tussen twee mannen waarvan de één rijk. Het leven lijkt zich wel te herhalen tot er uit geleerd wordt. Er is toeval, maar soms ook niet.  Je zou soms van minder dement worden.

Zijn Boek

Hij schreef over een boek dat nog moest worden geschreven en voor een stuk al geschreven was…het boek van zijn leven met mensen.  Nee, hij mocht niet naar zijn e mails gaan kijken of over wippen naar de over de 1600 nu al vrienden die hij daar had. Ook de niet virtuele mensen die hij had gekend en kende, moest hij even aan de kant laten…op welk vlak van het leven hij er ook raakvlakken mee had. Natuurbeschrijvingen had hij al voldoende beschreven en hij beperkte zich tot af en toe een dagje reizen en zodoende van de natuur te genieten, alleen, al zou hij liever weer met twee zijn zoals dat eens het geval was, nu, in de praktijk van het leven regelmatig met anderen de laatste paar jaar, zij het kortstondig. Waar het op aankwam was niet alleen het persoonlijke leven begrijpen van zichzelf en anderen, dingen die mekaar aanvulden; was niet alleen alle mogelijke filosofische en wetenschappelijke invalshoeken op individueel en collectief gebied doorgronden, maar vooral de menselijkheid ervaren, de diepmenselijke werkelijkheden die van tussen al die persoonlijke en verbonden levens opborrelden in het leven van elke dag, en ja, dat momenteel voornamelijk iets dat niet neergeschreven geraakte de laatste paar jaren; zij het wel in afzonderlijke stukken op tal van zijn blogs die ieder een deelgebied van het leven behandelden, op elk literaire en kunstzinnige manier.  Hij kon er zo moe  van geraken en ook wel soms zo vervuld; zelfs zonder nog iets neer te schrijven; kwam het door het feit aan het gebrek aan vrouw en teveel afzondering, die hij al wel eens door een de gewone rituelen van de werkdag invulling gaf  of door biologische redenen; een op de proef gestelde maag bijvoorbeeld of door al die gaven bijeen van te diep in ’ s mensen ziel te kunnen kijken ?  Feit was dat de feiten waren zoals ze waren en terwijl hij dit schreef bezon hij zich over hoe dit langs het alfabet om duidelijker te maken.  De vermoeidheid moest maar even wegblijven non verdikke !

Toe-maatje: Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, 't einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven...zelfs al botst onoordeelkundigheid  voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties...blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur  van het algemeen belang vergift, daar is welvaart niet ok.   

Eindelijk er acht-er gekomen !

De drijfveren van het menselijk bestaan !

Hoe kunst ontstaat.

Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

Dat speelt met alle emoties, een spel. Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.

Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

Waarom er sterke schouders bestaan.

Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.

Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.

 

Heerlijk over liefde pennen

In hoeverre passen we bij mekaar ? Franse lesbiennes komen naar België omdat in Frankrijk geen toestemming gegeven wordt om homokoppels aan kinderen  te helpen. Er zouden al wat Belgische Fransen in Frankrijk rondlopen. Ik wil ze ook niet tellen, het aantal niet-homokoppels waarbij de partners toch homo zijn en kinderen hebben. De dag van vandaag leven meer mensen in dat geval uiteindelijk op hun eentje nadat ze kinderen hebben. Of het kan ook zijn dat ze liever alleen wonen en helemaal niet homo zijn. Alle variaties zijn mogelijk de dag van vandaag. Ontsnappen aan de standaardregels van vroeger tijden kan gelukkig wel, maar dat wil niet zeggen dat er in deze nieuwe situaties geen problemen meer tussen mensen zouden zijn. De situaties waarmee hun voorvaderen en voormoeders vroeger werden geconfronteerd en waarover dikwijls een taboe heerste en die toen vanwege de economische situatie (éénverdieners) nog meer bestendigd werden; lijken de dag van vandaag voor een grote groep mensen aan een ontknoping toe te zijn.

Laten we er van uit gaan dat ieder kind dat hier op de wereld komt hier om tal van redenen wel moét zijn, als nieuw personage dat een aanvulling vormt op wat aan hem of haar voorafging. Ieder is immers een samengaan van diverse trekjes van zijn bloedverwanten, kunnen we wel zeggen. Doel van het spel, ervaringen opdoen, lessen leren, leren omgaan met het leven in tal van zijn facetten. Ook bij kunstmatige verwekte wezentjes speelt datzelfde spel en als de donoren anoniem zijn, wordt het zoeken naar de verschillende drijfveren van iemands persoonlijkheid voor de helft een stuk moeilijker, maar altijd duiken er dan wel personen op in het leven van deze kinderen waarin ze eerst onbewust en later meer en meer bewust, wel met een aantal ontbrekende puzzelstukjes worden geconfronteerd, zo kunnen we vermoeden.  Ze zijn immers zelf een stuk van die ontbrekende puzzel, erfelijk gezien hebben ze misschien zelf vrede met een anonieme donatie later, of misschien ook niet, want gewoonlijk ontwaken in het kind de tegenstellingen van de ouders, zij aan zij met de gelijkenissen. Niet-anonimiteit van de donoren zou het leven van velen wel een stuk makkelijker maken waarschijnlijk. Het leven is een aaneenschakeling van keuzes die je niet kan terugdraaien, kunnen we in de meeste gevallen wel zeggen. In de klassieke verhoudingen merk je in je omgeving wel dat mensen eigenlijk wel goed bij mekaar passen, zelfs al hebben ze in meer of mindere mate een aantal conflicten. Zo kennen we allen bijvoorbeeld mensen die samen graag hetzelfde werk doen of dezelfde interesses hebben, evengoed als koppels waar dit niet het geval is.

Er zijn mensen die mekaar vinden omdat ze hun band ondanks veel of weinig moeilijkheden toch sterk kunnen houden, vanwege overwegend positief ingestelde emoties. Anderen hebben dan weer meer moeite met het ompolen van de negatieve aspecten van hun emoties.  Het bij mekaar passen heeft voor een stuk ook te maken met het talent van water bij de wijn kunnen te doen. Evenzeer als om kunnen met de materiële voorwaarden van het leven natuurlijk...iemand verlaten vanwege een klein inkomen, het bestaat...maar heeft niks met liefde te maken...of het zou al zo moeten zitten dat men zijn aartsluie partner daardoor onrechtstreeks wil aanporren om van koers te veranderen.

Velen zoeken in hun partner een soort figuur die ofwel dicht bij één van hun ouders staat. In het geval dat net die bepaalde verhouding niet echt rooskleurig was, vervult dat soort partner dan de rol van personage die op lange of korte termijn de niet opgeloste conflicten verder gaat voeden. In het geval dat er wél een goede relatie tussen ouder en kind was, krijgt een dergelijke keuze dan wel een heel ander perspectief. 

De tegengestelde situatie, namelijk een totaal anders iemand zoeken dan de geaardheden van de ouder, is ook mogelijk. Wat ook vaak gebeurt is dat mensen mekaar vinden omwille van dezelfde ervaringen...of die nu in de jeugd of de rest van het leven zijn gebeurd. Wie zijn familie door en door goed kent, zal merken dat invloeden zelfs tot de generatie voor de ouders kunnen teruggaan en in feite nog verder...maar dat uitleggen zou een roman vereisen waarin een kat haar jongen niet meer herkent op de duur.  Als je leeft vanuit het besef dat iedereen zo veel mogelijk van uit eigen kracht zich goed kan voelen en een ander niet teveel moet belasten, maar vanuit een liefdevolle houding moet leren communiceren, kan er al veel minder fout lopen, al moet dat soms wel in feite omwille van aanvankelijk soms bijna ondoorgrondelijke redenen. Veel is gelukkig niet uit te leggen, want dan zou je te kort bij de pijngrens en de draagkracht komen. Voor vandaag is dit al wel zwaar genoeg waarschijnlijk. Don't worry, be happy...alles wat met verliefdheid of verlangen naar begint, heeft zo zijn redenen.  http://heerlijkoverliefdepennnen.skynetblogs.be

Liefde,een  beperkt en onbeperk begrip

1.Vaak wordt bij het woord liefde alleen aan romantiek gedacht of aan passie of zo. Het woord behelst zoveel meer. Het is allemaal zoveel meer en zit in heel veel en gaat veel verder dan we kunnen vermoeden. Er over pennen is niet alleen de roes beschrijven, maar ook de wortels, het drama en de nieuwe scheuten van dit alles. Een nieuwe poging, de volgende dagen misschien.

  1. elk koppel is ook drager van een aantal tegenstellingen en elke soort negatieve emotie die de juiste anti pool ontmoet om in de tegenovergestelde richting te evolueren 'klikt'...zonder de positieve eigenschappen van beide spelers, is de relatie geen lang leven beschoren. Passie, Romantiek, Seks, zijn de lokmiddelen om mensen in een diepere interactie te brengen. Hoe meer onevenwicht iemand in zijn eigen vindt en hoe meer hij of zij daar alleen oppervlakkig een mouw aan probeert te passen...hoe lastiger de tocht wellicht. Vrouwen, meer dan mannen, hebben vlugger de neiging onstabieler te worden als ze tussen A, B en C schipperen...behalve als de relatie platonisch blijft .

Veel heeft te maken met de voorgeschiedenis van onze voorzaten, onze aanvullingen daarop en het resultaat van de domino's die we zelf aan het vallen zetten. 

Hoeveel onverwerkte verleden tijd zit er in mensen die gescheiden zijn en meer bepaald in geheel of gedeeltelijk gescheiden mensen met of zonder kinderen ? Vaak zien mensen het niet zitten  om nog op één of andere manier contact met mekaar te onderhouden.  vanwege de nieuwe partner of een stuk onbegrepen,  niet doorvoeld verleden.     Er bestaan nog thans communicatiemiddelen genoeg de dag van vandaag.  Alhoewel het soms best is van het verleden te laten rusten, het heden heeft soms stukjes verleden nodig opdat het door ouders en kinderen zou kunnen worden begrepen en in hun leven ten volle zou kunnen worden doorleefd, geïntegreerd en daarna begrepen. Veel hangt af van de draagkracht van mensen, soms moet je niet te veel van het verleden willen oprakelen, de goeie dingen onthouden en verder.

Het lijkt er zelfs op, dat al zien, horen of schrijven..., mensen mekaar niet meer, dat er dan toch nog wezenlijke banden blijven bestaan. Verwantschap heeft zo zijn redenen in de zingeving van onze levens, biologische verbondenheid is niet zo maar een mechanisch, maar een ziel gebonden, levend iets dat te maken heeft met de symboliek van wat er met mensen tijdens hun leven gebeurt. Uit het leven van anderen herken je veel van wat er met je eigen leven gebeurt en hoe het allemaal in mekaar past en botst, een aanvulling of een tegenreactie is.

Wie kent niet de dromen waarin mensen die je een lange tijd niet meer gezien hebt, toch de ene of andere rol in 't één of ander surrealistisch verhaaltje komen spelen ? Fascinerend, vooral de korte tijd na het ontwaken, waarin je meent de zin daarvan begrepen te hebben en alles weer vergeet totdat die figuur of figuren zo maar in eens weer opduiken. Ze kunnen dat trouwens ook door een onverwacht telefoontje of een onverwachte gebeurtenis, het terugdenken aan een bepaalde herinnering of iemand die in een gesprek met één of andere belevenis van zo iemand op de proppen komt. Mekaar beter en beter leren aanvoelen en begrijpen, zal wel de bedoeling zijn zeker.  Dat kunnen is telkens weer aanleiding om nog andere personages in je leven beter te kunnen verstaan, weten wat er achter hun woorden en levens zit. Niet te ver in gaan, zou je kunnen zeggen, want op de duur wil je het niet meer weten in sommige gevallen.

Hoe ex is ex ?

Hoeveel verleden tijd zit er in mensen die gescheiden zijn en meer bepaald in geheel of gedeeltelijk gescheiden mensen met kinderen ? Vaak zien mensen het niet zitten vanwege de nieuwe partner of een stuk onbegrepen,  niet doorvoeld verleden van nog op één of andere manier contact met mekaar te onderhouden.     Er bestaan nog thans communicatiemiddelen genoeg de dag van vandaag.  Alhoewel het soms best is van het verleden te laten rusten, het heden heeft soms stukjes verleden nodig opdat het door ouders en kinderen zou kunnen worden begrepen en in hun leven ten volle zou kunnen worden doorleefd, geïntegreerd en daarna begrepen. Veel hangt af van de draagkracht van mensen, soms moet je niet te veel van het verleden willen oprakelen, de goeie dingen onthouden en verder.

Het lijkt er zelfs op, dat al zien, horen of schrijven..., mensen mekaar niet meer, dat er dan toch nog wezenlijke banden blijven bestaan. Verwantschap heeft zo zijn redenen in de zingeving van onze levens, biologische verbondenheid is niet zo maar een mechanisch, maar een ziel gebonden, levend iets dat te maken heeft met de symboliek van wat er met mensen tijdens hun leven gebeurt. Uit het leven van anderen herken je veel van wat er met je eigen leven gebeurt en hoe het allemaal in mekaar past en botst, een aanvulling of een tegenreactie is.

Wie kent niet de dromen waarin mensen die je een lange tijd niet meer gezien hebt, toch de ene of andere rol in 't één of ander surrealistisch verhaaltje komen spelen ? Fascinerend, vooral de korte tijd na het ontwaken, waarin je meent de zin daarvan begrepen te hebben en alles weer vergeet totdat die figuur of figuren zo maar in eens weer opduiken. Ze kunnen dat trouwens ook door een onverwacht telefoontje of een onverwachte gebeurtenis, het terugdenken aan een bepaalde herinnering of iemand die in een gesprek met één of andere belevenis van zo iemand op de proppen komt. Mekaar beter en beter leren aanvoelen en begrijpen, zal wel de bedoeling zijn zeker... . Dat kunnen is telkens weer aanleiding om nog andere personages in je leven beter te kunnen verstaan, weten wat er achter hun woorden en levens zit. Niet te ver in gaan, zou je kunnen zeggen, want op de duur wil je het niet meer weten in sommige gevallen.

Sfeervolle eindejaarsfeesten en sabotage Beste wensen voor uw relationeel leven volgend jaar. Of het nu in een kasteel doorgaat of in een kleine chalet  of op het werk of waar dan ook, één van de volgende wezenlijke kenmerken zullen er mekaar ontmoeten. Probeer je voorafgaandelijk niet druk te maken op diegenen die U moeilijk kan verdragen, het zal de sfeer saboteren...maar ja, als er zo van die geweldige moeilijke stiltes vallen, ...is enige voorzichtige, ingeklede provocatie misschien een ijsbreker.Tot één van de volgende bezoeken, waarvoor bedankt. Ik kom ook nog wel eens af :

Plichtsbewust en kalm, aanvaard geen overdruk Braaf, volgzaam, stille, kritische inborst Werklustig, toch neiging tot revolteren wanneer iets op gang komt Ijdel, te gevoelig en teveel imponeren uit macht en op de lust Gezapig, volgzaam Eerlijk, net en behulpzaam Plat, sociaal, maar uiteindelijk gezagsgetrouw Zachtaardig, lief, spijtig weinig klassebewust Opofferingsgezind, enorm humoristisch, soms iets te weinig karakter Goed hart, emotioneel soms verward Recht voor de vuist, nog teveel zenuwen Kloek, rechtgeaard, nog teveel afgevend op zwakkeren Preuts, te goeiig, onzeker, toch eerlijk bedoelend Ervaring genoeg, hard werkend, opportunistisch, fysiek Vervalt in sleurgedrag, indien niet emotioneel onzeker verassend Kalmerende invloed, recht door zee Grote mond, klein hart, durvend ondanks alles Sympathiek, laat zich opjagen en dan nerveus Rationeel, zich afschermend Overbezorgd, sensueel Osserig, zelfmedemijdend; best goeie inborst Zakelijk, buurchatterig Cynisch anarcho-like, no-nonsense, hierarchisch minded Gezond boerenverstand, kritisch, maar niet uiterlijk kritisch Weinig onafhankelijk ego, materialistisch, afgevend Relativerend inborst die soms nog emotionele sterkte mist Braaf met bedwongen sensuele vulkaan Kleinburgerlijk juist handelen zonder risico Proletaar in psychische groei Teveel met libido bezig, te vlug gedesorienteerd Sterk karakter, toch angst voor gezag. Stipt, ijverig, ambitieus, verwacht lof Overgefixeerd, nog teveel navel, positieve kiem aanwezig Is zoals het volgens het boekje moet zijn, toch schat met naieve schrik Gelukkig een niet-met-mij-instelling, nog gereserveerd Artistiek talent, maar geweldig onzeker soms Iemand die absoluut geen last wil zijn, plichtsbewust Te lang 't zelfde werk, heeft sociale inzet, nog geen orientatie genoeg daarin Overcomplexe reakties, soms wijs Overijverig om met z'n eigen te kunnen leven, beste kerel Te beschadigd gevoelsleven, te gevoelig Wil er tegenaan gaan, maar met reserve en belast door relatie ? Ronduit kalm, te bescheiden durf Vluchtend, probleem met vluchtmiddellen, zit toch juweel in Kan doordraaien door onzekerheid, gouden inborst Energierijk indien Overgeobsedeerd door gebrekken, toch aparte invalshoeken Rechtgeaard, soms boos als 't moet, soms nodeloos Soms onverdragzaam, zeverloos; wil geen 'komplementen' Met karakter, toch ergens onrustig Zoekend naar stabiliteit door relatie op zelfde spiritueel nivo “mijn man zegt” last van wellust, oversympathiek  enz....

Iedereen wachten zijn eigen wegen, terugkeren en weer inslaan

Wij denken onze vrienden en familie allemaal te kennen en al heeft de andere wel nu en dan een goeie, originele invalshoek naar je toe; het leven, zelf een kunstenaar zijnde; zal ons nooit al zijn geheimen prijsgeven…of we bedankten voor een aantal van zijn scenario’s waar we met zijn allen inzitten.

 Laat eenieder maar in zijn manier van bestaan en voeg er op tijd de nodige menselijke warmte aan toe, maar adviseren is vaak gelukkig een taboe.  We weten immers zelf niet al te goed hoe het met emoties aan moet.  Voordat we zelf beginnen snappen waarom onze geliefden hun angsten of frustraties op ons afreageren, kan er al wel al wat tijd in onze relatie verstreken zijn.  Bij sommigen duurt dit maanden, anderen hebben er decennia voor nodig, laat staan dat ze de oorzaken van eigen hebbenissen en ergernissen dan al begrepen hebben.                          

Er zijn natuurlijk enkele tips te geven.  Zit iemand vast in iets en de persoon in kwestie begint teveel te drinken, dan is het een moeilijk prater of een tijdelijke vlucht in een wereld zoals hij wordt gewenst, doordat sommige dingen niet geuit worden, niet alleen door gebrek aan spraakvaardigheid, maar ook door ‘schrik’ om de reactie van…en zo meer.  ‘Het luisterende oor’ dan : zonder tegenklokken te hebben gehoord, zonder je te hebben ingeleefd in voorouderlijke achtergronden, kan je gewoonlijk alleen luisteren en iets in een juistere context proberen zetten, als je het al tenminste aandurft van tegen de stroom van woorden van diegene met problemen op te roeien.  Vragen stellen is dan  dikwijls verstandiger waarschijnlijk…als je tenminste nieuwsgierig durft te zijn. 

 Raad geven vanuit je eigen verbittering is ook al geen goed raadsmens waardig.  Onbevooroordeeld zijn en van daaruit iemand een kritisch warm hart toedragen, helpt de communicatie op weg uit de alledaagsheid der dingen.  Kleine leuke dingen kunnen dan zo opborrelen en zuurstof vrijmaken voor het meer spontane en analytische dat daaruit volgen kan…er bestaan geen handleidingen voor, je moet het leren, we zijn er eigenlijk voor geboren, maar we zijn er dikwijls nog zo onhandig mee. 

We slepen ook vaak van die domme minderwaardigheidscomplexen mee.     Onze billen te dik, ons beroep te min.  We zien ons te weinig als de waardevolle mens die we allen voor elkaar kunnen zijn, we zien ons teveel als mensen die alle dagen een sleurwerk moeten gaan doen in plaats van bijvoorbeeld een team kunstenaars die een gebouw bouwen of een groepje mensen  die zo’n kunstwerk dan onderhouden.  Toegegeven, als je inpakpapier voor chocoladesnoepjes maakt, is het moeilijk van je acht uur per dag de vrolijke gezichten van de eters voor te stellen en hoe hun elan een kortstondige andere wending krijgt, maar daar komen op een dag wel sociaal betere oplossingen voor, andere keuzen voor als je het niet meer ziet zitten. 

Mensen niet meer zien zitten, is natuurlijk nog van een hele andere ‘orde’, als dit in deze materie al een toepasselijk woord zou zijn.  Want zeg nu zelf, hoeveel onder ons zijn bij partners die bijna synoniemen van mekaar zijn.  Gewoonlijk trekken mensen van verschillende pluimage elkaar om hun tegenstellingen aan, precies alsof daar dan een antithese of synthese uit moet komen om het theaterstuk van het leven echt controversieel te kunnen blijven houden. 

Kort samengevat, eigenlijk zijn we allen een bijna perfect exemplaar, het is alleen de kunst van het passende intellectuele of passionele of noem maar op…tegengewicht voor onze eigen we naast de genetisch bepaalde en biologische ontoereikendheden te vinden…waarschijnlijk de reden waarom redenen…’verliefd’ worden.  Niet pietluttige tegenspraak en kritiek is welkom in relaties, zo leren we nog iets bij en door het gebrek aan strijd in een relatie ten slotte komt er tijd om bezig te zijn met ander dingen, na de interesse in de medemens, interesse in de samenleving als groter geheel. Tijd om te evolueren we naar fijnzinniger toestanden dan die momenteel in ,onder andere het Midden Oosten ,waar al die menselijke dingen nog meer onder druk staan dan hier in ons economisch crisissfeertje dat ook niet zo onschuldig lijkt te zijn. 

De mensheid wordt geen tijd gegund om mens te zijn en dan kan ze nog zo stom zijn van te stemmen voor leiders die bommen boven samenwerking verkiezen…er moeten immers geen badkamers tot schroot worden gebombardeerd, maar er moet veel worden vernieuwd en bijgebouwd, zodat we niet telkens door de hel van Dresden tijdens de tweede wereldoorlog moeten, zoals de Duitse mevrouw  Hoppe, die ik onlangs sprak en die als kind de vuurzee aldaar meemaakte… Frau Hoppe, wiens grootvader nog uit de Belgische hopstreek naar ‘Pruisen’ uitweek, ziet nog de vlammenzee van in een school ergens in een vooroord van Dresden, ze troost zich in haar oude dag met de woorden van Sirach in de Bijbel en de hoop op geen verschrikkingen meer na de dood.  Ook die rotzooi bepaalde vele relatiekeuzen en levens gingen andere richtingen uit dan in tijden van vrede.

 liefde, een biljarttafel met cols

Aan ieder koppeltje gaat, net zoals aan de aarde, een hele voorgeschiedenis vooraf. Op het moment van samenkomst zijn de teerlingen in menselijke feiten eigenlijk al grotendeels geworpen.  Verder zetten wat voorafging. Aantrekking en versmelting van tegengestelde en bijna identieke polen, op weg langs dalen en bergop en af. Het verleden, het heden, de buitenwereld soms bepalend medebepalend voor afhaken en weer opnieuw beginnen. Net zoals de big bang en vulkaanuitbarstingen en erosie…krijgt men dan, als de druk te groot wordt en het schijnbaar zinloze wordt benaderd…het uiteengaan van de elementen soms.  Allen op zoek naar zoveel mogelijk innerlijke rust, onvermijdelijk in interactie met de dalen en pieken van zichzelf en de omgeving.

Elementen willen weer bijeenkomen echter en het verhaal begint opnieuw met dezelfde componenten en andere personages in andere of dezelfde rollen. Een panoramisch overzicht op het geheel der pogingen van velen, pogingen tot zingeving; dat zal wel de bedoeling zijn.  Protonen, Neutronen, Elektronen…het eeuwige spel van verschillende soorten ladingen en het evenwicht en evenwicht zoekend, het begon al van bij de straling na de big bang, toen het eerste atoom nog moest worden gevormd…en eindigt meer dan waarschijnlijk weer tijdelijk met de alle weer samengekomen straling vóór de eerstvolgende nieuwe big bang.  De reis van het groeien van wijsheid, bepaalt door iedereen zijn en haar weg.  Soms tragisch, soms komisch, soms beiden…als alles één is, is volledig scheiden onmogelijk.

Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je bent echt te willen en kunnen bleven, hoe beter je het nu leert sturen.  Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es) in.  Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal zeker begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we vanuit een evenwicht echt handelen of besluiten niet of nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen.

Weinigen kunnen voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meeste antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen ...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

Omkunnen met partners in een put

Het is natuurlijk niet allemaal 'heerlijk' over liefde schrijven. Pieken en dalen, niet te vermijden in heel veel gevallen. Diegene met de sterkste schouders op dat moment, moet vooral veel doorzicht opgedaan hebben in wat de signalen van de andere betekenen. Lopen ze terug naar bepaalde trauma's van vroeger. Zijn ze een logisch gevolg van de verantwoordelijkheden in het heden dat iemand op zich heeft genomen en al of niet tijdelijk meer dragen, 'verdragen' kan ? Ben jij de enige op wie dit nu uitgewerkt wordt ? Waarom vindt de andere zich niet 'mooi' meer, wil hij, zij, niet meer stralen ? Is hier ook geen ijdelheid in het spel, het niet kunnen verdragen van veroudering bijvoorbeeld...of gewoon het jaloers zijn op U, die nog wel in meerdere of mindere mate bij uw energie kan ? Kan geen enkel positief voorstel Uw partner nog boeien en moet U vijf maal uw woorden wikken en wegen voor U ze uitspreekt, om geen boel te hebben ? Is de psychische escalatie van die toestand al omgeslagen in een fysisch ziektebeeld ? Herken je bepaalde terugkerende cycli in het soort gedrag waar je van tijd tot tijd probeert mee te leven ?

Indien U ten einde raad bent, put U niet uit in medelijden, maar oefen U in begrip en neem desnoods wat afstand en uit ook Uzelf, als uw draagkracht echt vermindert is het tijd om eens uw batterij op te laden door wat afstand te nemen. U gaat er U goed bij voelen eerst.

Afhankelijk van wat het lot voor mensen in petto heeft om tot allerlei inzichten te komen, zal er al of niet weer een toenadering komen...afhankelijk ook van hoe vlug het optimisme en de bereidheid dingen aan te pakken van uw partner zich herstellen. Vaak zal dat niet gebeuren voordat uw partner weer een bepaalde mate van rust gevonden heeft. Een plant groeit niet goed met weinig of geen licht, weet je wel. Het kan in het tegenovergestelde geval al of niet tot een tijdelijke breuk komen. De sterke schouders hoeven geen 'liefdesverdriet' te hebben, niet in hun hoofd bezig te zijn met als ik 'zus' of zo' deed en wat deed ik verkeerd. Gewoon rustig proberen observeren en gepast inspelen op wat er zich in deze periode in uw leven midden anderen afspeelt.  Vaak zal je zien dat de andere dan weer om aandacht komt vragen en dat je 'bekommernis' je soms weer onnodig veel 'denkwerk' oplevert, waardoor je weer in dezelfde schuit komt te zitten als je niet uitkijkt. Vaak is alles met goede wil en een lach op te lossen. Heeft het zin om van partner te veranderen...dat weet alleen U, veel hangt  af van wat U zelf met het leven wil...en als U het niet weet, zal U het ondervinden waarschijnlijk,  als U lang genoeg leeft. Toch, al wil je van alles van het leven en hoop je in stilte op andere dingen, mensen...soms lijkt het wel of je ergens om bepaalde redenen net op die plaats nodig bent en probeer wat je wil, je raakt er niet onder uit. Bijna niet te vatten dit leven, voor wie dieper wil graven of het zich zelf aandoet om dieper te graven. Allerlei toestanden hebben altijd een bepaalde zin, maar tot waar ? Aan U de beleving en de keuze...of zullen we het maar simpel het 'lot' (gedeeltelijk genetisch bepaald) noemen. Dan had ik het nog niet over die dingen die niet met negatieve emoties (de te overwinnen schaduwzijde, de aard te maken hebben...zoals  GELD bijvoorbeeld. Allerlei materiële onzin is altijd een welkome aanleiding om de wisselwerking tussen zielen of delen van zielen van onnodige suspense te voorzien. 

Heerlijk of cynisch over liefde pennen ?

Bij momenten van overpeinzing van evolutie in gevoelens nopens hem of haar.

Bij het raken aan de donkere zones van de ziel van mekaar.

Bij het weten hoeveel men om soms verder te kunnen, heeft moeten vergeten, verdragen, verduren.

Bij het overzien van de tijd in vervlogen jaren, dat je het beste van je eigen vrouw of man zijn stak in het karma van anderen hun vervlogen jaren voorgeschiedenis.

Bij het voelen van die inspiratie, je willen laten gaan en het negatieve door cynisch schrijven willen vermalen. Kunst zou het wel opleveren, net als de roddelbladjes, men zou er willen voor betalen.

Meer hoop en optimisme, zou je er niet meer verspreiden, alleen wrang verblijden...en ja toch...als lichtpuntje : doorgeven van met al of niet door eigen doen en laten gekwetste mensen, op de hoede te zijn.

 

Bio-jealousy

No offence to other woman or man who one has loved.

But why with one or two if one has slept with let’s say four…

There is a lot of bio-jealousy concerned ?

Are each other’ s lifelines so the same ?

Has it something to do with if the ‘dead’ energy became us, the living…

The stories of the past have to continue in a better way?

Or are it simply tests to learn us that man must be captain of the boat

When the woman is not on the wheel.

But both must learn to be captain of their own inner boat.

If ordinary emotional jealousy is childish, bio-jealousy is for grownups.

Except the bio element, has it to do as well with the energy both put in a relation ?The deep one lay in one’s feelings, one ‘s writing ?

The amount of deep bio-energy present at the bottom of the bio ?

The experienced lust in triangle relations at a first stage?

Or just plain and simple the spiritual link…

AND especially when it’s in danger.

No virus, no telepathy, no this and that can stop the connections love must make.

 

Relatieproblemen. Methodes van vroeger en nu.

Ergens zegt er een deel van jezelf, nadat je bij relatieproblemen voor voldongen feiten wordt gezet, ‘aanvaard en laat los’ , als troostprijs, zegt een ander stuk in jezelf, ‘krijg je je ‘vrijheid’ terug.’ Afhankelijk van je leeftijd en ervaring, laat je niet zo vlug meer toe dat allerlei hormonen, denk- en wensbeelden, de teugels overnemen. Afhankelijk ook van het aantal ‘doefen’ (dialect voor kwetsuren) dat je in je leven al gehad hebt.  En in een relatieprobleem zal je zien dat dat voor de tegenpartij in meer of mindere mate ook geldt.

Op raad van een ander kan je dan niet rekenen, want die dingen zijn te delicaat om in een ander zijn plaats te beslissen.  Waarom, dat is niet zo direct voer voor een blog,  die dingen zitten te diep en gaan te ver.       Te veel rekening houden met hoe een ander op de wendingen in je leven gaat reageren, , is ook al geen goede leidraad. Blijven geloven in je eigen waarde, des te meer…niet toelaten dat een ander je doet wanhopen. Ook ouders en grootouders hadden hun problemen en ook op basis daarvan maakt de derde generatie haar keuze om die te ontgroeien. Voor elke tegenstelling duikt er wel iemand in je leven op, die op basis van gelijkaardige ervaringen of de tegenovergestelde ervaringen uit liefde, (soms is bovenmenselijke liefde nodig,) een aantal negatieve emoties in de positievere sfeer kan trekken. Misschien is dat wel het geheim van ‘aantrekkingskracht’ in vele gevallen. Het begint altijd met verliefdheid en indien je pech hebt, heb je achteraf niet de wijsheid verworven die je zocht, maar een aantal confronterende waarheden die er toe leiden dat je je partner met andere ogen gaat bekijken…(en je eigen misschien ook),maar heb je dan pech indien die waarheden niet bijster positief uitvallen voor die partner of jezelf ?  Dit kan natuurlijk in beide richtingen werken en dan heb je pas iets aan de hand, dat door relativeren door beide partijen misschien nog wel kan verholpen worden.

 Waarom kan je niet gewoon zeggen van :

 ‘wat, heeft ze,(of hij) een ander, geef ze dan de bons ‘zoals dat vroeger misschien meer ging ?

Makkelijker als je geen kinderen hebt, zou je denken, en later zal je die mening onder andere omstandigheden misschien moeten herzien. Je wil er voor gaan en de band herstellen met diegene die er onder impuls van een andere  (of anderen) of zichzelf aan de relatie een eind wil aan maken, misschien omdat je intuïtief weet dat dat in het belang van de kinderen is en ook in het belang van hun moeder bijvoorbeeld, op langere termijn.  Eens je toch toegeeft om te scheiden vertel je wel in ’t rond dat de kinderen het goed verwerken en zo voort, maar is dat wel zo ?  Beter dan aanhoudende ruzie , zijn in de meeste gevallen een aantal van de volgende opstellingen wel aan te raden :

 "Geef mekaar toch wat ruimte verdorie.  Denk je nu werkelijk dat

ge iemand, die je 'aan 't ontgroeien is', om redenen die ge

achteraf toch eerst zult begrijpen...dat je zo iemand moet

verwijten dat hij of zij ook al eens een stukske van zijn of haar

leven aan iemand anders 'bloot' wil geven en kunt ge er niet mee

leven dat dat ook werkelijk 2 maal bloot geven en ' bloot geven'

worden kan ?  Natuurlijk , wij zijn hier om te leren waarom we

het lastig hebben met mekaar...wat ons in de andere stoort, daar

kunnen wij soms iets van leren, een mens moet zijn man of vrouw en

gezin niet zomaar opgeven, want de problemen die niet opgelost

zijn komen later toch in een andere vorm terug...

onder de vorm van een andere of hetzelfde 'liede'. 

De liefde verleidt om te

kunnen verontrusten zowel als om te ‘lusten’.

En als ge met mekaar wilt beginnen praten, dan mag er van alles

onaangenaams bovenkomen...en dan mogen er verwijten

vliegen...maar kalmeer toch achteraf, en denk en herdenk niet de

hele tijd, maar, laat los...totdat ge weet waarom de kaarten zo

en niet anders liggen.  Zit niet te denken dat het allemaal

gewoon om de seks, het geld, of het knapper zijn begonnen is...een

mens is eenzaam op meer dan 1 vlak.  Natuurlijk , als ge al

geruime tijd niet weet wat ge in feite beter kunnen weten had ('t

was misschien voor een stuk om niet te kwetsen en uit schrik)dan komt dat, zoals

alles wat achter de rug moet gebeuren, hard aan. Niet vrijelijk kunnen praten, is al een symptoom dat er ergens haren in de boter zitten. Een haartje misschien...(dat haartje kan wel een heel pak haar worden)

Maar waarom stel je mekaar in zo'n situatie begot niet voor ?

Leer toch zonder angst te praten.  Alleen als je kan loslaten is praten over die moeilijke dingen niet altijd of helemaal niet nodig.

Kan je dat niet en dringt praten zich op omdat er iets blijft doorknagen, ...dan

vliegen er op een dag natuurlijk  verwijten in ’t rond.

Moet dat nu mensen !  Zelfs uw kinderen denken dan ’t best dat er in uw

bovenkamer iets niet meer klopt en je geeft je angsten dan nog misschien eens  door.

Waarom leert men de schoolkinderen al niet welke soorten verhoudingen er in 't leven kunnen bestaan ?  Dat het voor vele mannen en vrouwen met geschonden of moeilijke vader- of moederbeelden niet altijd makkelijk is om relaties met anderen op te bouwen bijvoorbeeld.  Begin toch niet te zuipen omdat 'jij altijd zo trouw geweest bent'.  De liefde 'stop' je zo maar niet als je er door omstandigheden uit vorige generaties misschien, maar ook zeker door je eigen al of niet goede ingevingen open voor staat.  Bezin eer je begint, maar verdring geen dingen die je met iemand waar je nog bij bent oplossen kan, ze keren misschien weer. Probeer achter het waarom van die dingen te komen. Nog eens.  Ga niet beginnen zuipen, want dan komen alle hebberige en jaloerse draken uit je onderbewuste en gaan samen met je verstand een spelletje nefaste fantasie spelen. Je moet misschien kunnen drinken om te kunnen praten ? Wel dan moet je daar dringend iets aan doen en tegen eenieder waarbij  je iets dwars zit op een diplomatieke, fijnzinnige manier je leren uiten, al zal dat vaak in ’t begin zo niet lopen.  Met twee echte slippers vermijden is ’t veiligst. En wanneer begint dat slippen dan ? Moet men jaloers zijn als twee mensen buiten een koppel heel goed kunnen, praten of schrijven met mekaar of eerst als er buiten het platonische ‘gepraat’ wordt. Is niet alles taal, communicatie , al dreigt deze laatste danig verstoord te worden door het gaan van een stapje verder en voor je het weet heb je er een pak ‘karma’ van een ander bij om op te lossen. Slippers  die het gevolg zijn van een noodzakelijke evolutie, gezien het geheel der wezenlijke zielstoestanden, is een andere zaak. Een beetje concurrentie in de liefde is goed, maar teveel  kan nog lang erna wonden veroorzaken.  Beter vermijden  Ach, spijtig dat teveel mensen van hun gezicht staat af te lezen dat ze het leven een smakeloze grap vinden. Alle kanten komen op hun beurt in de zon.  Mensen die het geluk eerst in hun eigen vinden kennen echter nog een specialer soort zon.  Als je je hoofd helemaal leeg kan maken, verlies je minder met pingpong, en zo is het ook in de liefde, alhoewel je in de liefde niet bang mag zijn om te 'verliezen', want dan ben je nog niet sterk genoeg op je eigen. 

De oudere generatie heeft spijtig genoeg weinig liefdesraadgevingen aan de' overgangsgeneratie naar  meer vrijheid' gegeven. Het onopgeloste wordt doorgegeven en door tegenstellingen opgelost.  Man en vrouw mogen in de vrienden en vriendinnen of lieven van hun partners geen vijandsbeelden zien...wat ook niet wil zeggen dat ze geen trouw mogen vragen in hun relatie. Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz Ze zocht en vond een manier om hem te vertellen wat haar vader met haar had uitgezet...zonder het volledige verhaal daarrond te vertellen. Het leek hem ondoenbaar dat zoiets kon bestaan, dus probeerde hij het gewoon als wat ongelooflijk stomme perverse dingen te beschouwen. Eerst later zou hij begrijpen welk een gigantisch moeilijk taak het leven hem gegeven had. Wat een pijnlijke situatie moet dat voor haar geweest zijn...een driehoeksrelatie met je ouders opgedrongen krijgen...'s nachts misschien luisteren naar hoe hij het met haar moeder deed...als ie dat dan al deed omdat ze in een aanpalende kamer zonder gang sliep. Het 'overdreven aandacht leren trekken' en leren liegen wordt je zo als kind opgedrongen.

Hoe ging zij uit haar zelf aangeleerde minderwaardigheid ten overstaande van andere kinderen geraken ? Een mens verdringt wel alles wat hem of haar hindert, maar zo'n dingen werken altijd verkeerd uit als je 't geheel niet snapt...met als risicofactor dat naarmate je leven een opeenstapeling van moeilijke dingen wordt, alles zo onbegrijpelijk onoverzichtelijk wordt dat je erin dreigt te verzuipen en je heel anders dan oorspronkelijk tegen de dingen gaat aankijken. Onverwerkte emoties maken veel kapot in 't leven...of het nu gaat om een meisje dat de 'schuldgevoelens' ten overstaan van haar moeder oplost door haar te laten domineren of om iemand die op welke manier dan ook tegen zijn zin met seks te maken krijgt...onze cultuur staat er niet bij stil hoeveel leed en ziekte het gevolg is van generaties lang telkens dezelfde, hopelijk door standvastiger bloed afzwakkende frustraties te overwinnen. Het kan ook meer subtiel dan in dit fictieve voorbeeld, mensen domineren mekaar op heel veel verschillende manieren, afhankelijk van het soort negatieve emotie (s) die ze te overwinnen hebben.

Aan mekaar vastgemaakt

Je hebt al wel eens bergbeklimmers bezig gezien, met een touw aan mekaar gebonden. Een fout van één kan gevolgen hebben voor de andere. Geprojecteerd op onze relaties en meer bepaald onze meest emotionele relaties, zou men er kunnen van uitgaan dat bijvoorbeeld families met kinderen best niet buiten de familiekern passionele relaties aangaan, daar deze tot enorme ingewikkelde reacties en verwikkelingen kunnen leiden die de dingen tussen mensen te complex maken. Vaak zijn zijsprongen ingegeven door de moderne maatschappelijke achtergrond die het tegen 100 percent willen genieten van het leven promoten; ‘genieten’ in de zin van zijn seksuele horizonten te verleggen in vele gevallen. Men heeft vaak niet door dat men de moeilijkheden die men in de bestaande relaties ontmoet opnieuw op zijn bord te krijgen met anderen. En van die anderen snapt men niet voldoende waarom ze bij hun oorspronkelijke partners zijn en vaak zeker niet dat het nieuwe relaties aangaan vaak een vluchtpoging is of zich willen indekken tegen mogelijke escapades van de eigenlijke partners. Langs de andere kant zit men met de feiten van diegenen die aan onze levens voorafgingen. Wat ons overkomt is vaak verbonden met wat hen overkwam en als tegenreactie daarop nemen wij onze posities in of gaan gewoon op hetzelfde pad verder, naargelang de eigenheden waarmee eenieder in het leven zijn zin en voldoening probeert te vinden. Ook komt men soms andere partners tegen bij wie men zich beter voelt om velerlei redenen…de voorouderlijke opdrachten, incluis moeilijkheden op een andere manier willen aanpakken is de voornaamste, soms, in niet platonische gevallen verbonden aan het lichaam dat hier op langs de sensuele en tenslotte seksuele manier, gunstig op reageert.

Eens in dit stadium gaat de jaloezie meespelen, met soms catastrofale gevolgen. De oorspronkelijke band tussen mensen zal dan wel aanvankelijk aangewakkerd worden, maar hoe dieper de spirituele band, des te meer de nieuwe partners naar mekaar zullen doorgroeien. Die spirituele band, wanneer gebouwd op gemeenschappelijke interesses naar dit domein van het leven toe én positief aansluiting vindend met wat er bij de voorouders moeilijk was, zal ook de lichamelijke band tussen mensen verstevigen en indien er dan niet voor mekaar exclusief gekozen wordt, krijgen de spoken uit het verleden vrij spel om vaak op een destructieve manier toe te slaan. Of het zou het geval moeten zijn dat de taak van iemand wel degelijk bij de oude banden ligt…indien dit al niet een verlenging betekent van het op eigen benen kunnen staan van het oorspronkelijke thuisfront. Heeft het zin van van je partner te eisen dat hij naar een soort sterkte in zijn eigen moet zoeken als er een andere man of vrouw in je leven is ?  Ergens wel, want in mijn geval leerde ik van niet meer emotioneel onderuit te worden gehaald omdat mijn partner, jij dus (en de moeder van mijn kinderen nog wel) iemand anders had. Ergens wou ik aantonen dat ik wel anders kon reageren dan toen met jouw en mij het geval is geweest. Het is geen verworvenheid die je voorgoed verwerft, als de paden van mensen moeten blijven gelijklopen gaan de vreemdste energieën  de kop opsteken om je nog een heel ander eind van de beklimming van bepaalde bergen in het leven bij te brengen.

Ik bewees dit dus aan te kunnen gedurende jaren...voor mijn eigen...voor mijn nieuwe partner in de driehoek misschien de evidentie zelve, voor té fundamentalistische feministen zeker, maar niet voor een man, neem dat maar van mij aan. Trouwens er zijn meer andere soorten dan de hetero die ik ben, je zou raar opkijken hoeveel mannen zich fysiek tot mannen aangetrokken voelen en met vrouwen lijkt dat ook al het geval.

Toen brak er een periode aan waarbij ik alles kon relativeren, eenmaal veel ervaringen allerhande opgedaan. Achter al die emotionele gebeurtenissen en verschillende soorten menselijke geaardheden, verzuchtingen, ging levenslijnen samen die mekaar niet geheel toevallig kruisten. Het leek of er een soort vooraf vastgelegd noodlot mee gemoeid was. Eigenlijk al die personages eens bijeenbrengen, zou nogal de moeite zijn, als ze in de telepathische wereld al niet één zijn...en wat voor een bijna niet na te speuren invloed heeft dat dan wel niet in onze levens en die van anderen. Moet je niet over beginnen redeneren, want voor je het weet sla je tilt als je alle verantwoordelijkheden alleen bij je eigen legt. Eenieder is verantwoordelijk voor het sturen van zijn of haar leven, maar af en toe trekken de passagiers toch wel erg hard aan het stuur van de bestuurder(ster). Ik zou kunnen zeggen 'we of jij of ik' hadden niet moeten dit of dat', maar als je tal van kortverhaaltjes in mijn werk leest zal je wel snappen dat het ook met onze voorouderlijke erfenissen en met tal van andere omstandigheden in het praktische leven en het ontmoeten van mensen en omgaan met mensen en het waarom ervan te maken heeft. Laat me voorlopig afronden met te stellen dat er in de meeste mensen in andere proporties,  wel een kwelgeest van overgeërfde of zelf opgebouwde  kwelgeest aan negatievere emoties schuilt, bij de ene al wat meer dan bij de andere, zowel als een aantal engelachtige eigenschappen... . 'Boze geesten' bestaan alleen via het niet uitgezuiverde verleden dat nog in mensen aanwezig is...maar het goede is op termijn altijd overwinnaar...de strijd er tussen leren begrijpen, vergt veel kennis, wijsheid en intuïtie  en leren observeren van je innerlijke wereld en een goed contact met wie het dichtst bij je ziel staat. Mensen die zo een innerlijk intensief contact hebben, lopen soms de kans dat contact door een niet monogaam of te gescheiden leven te verstoren.

Dit feit verklaard ook veel over de band tussen leven en dood, wat zich vertaalt in het feit dat eenieder die hier ter wereld komt eigenlijk logisch gezien al van in den beginne 'gepland' was, en jij die je geen gewenst kind voelde, heb ik je nu overtuigd ? Tegengestelde ladingen lijken mekaar aan te trekken en toch hebben ze ook een heleboel dingen gemeenschappelijk. Uit onze combinatie kwamen kinderen voort, die een heel andere kijk op de man-vrouw verhouding hebben...geen mensen met een over-begrip zoals ik, maar gewoon koele scheidsrechters die er van uitgaan van zodra er hun iets aanstaat (flirten met anderen bijvoorbeeld) dat het dan over en uit is. Veel makkelijker dan ‘over begrip’ aan de dag te willen leggen in driehoeken. Een verbetering van een bepaalde erfenis kan je dat op een bepaalde manier wel noemen. Aan de andere kant is er een stuk van hun vertrouwen weg, maar dat houdt hen alerter misschien.

Het leven is niet alleen keihard soms, maar ook heel mooi. Je ziet van alles heerlijks om je heen gebeuren, des te wijzer je wordt. Al lijkt het niet heerlijk en eerlijk soms ook. Ook bij mensen in jongere generaties gebeuren nog altijd dezelfde oude dingen op andere manieren, in een ruimer kader van met mekaar omgaan. Kinderen blijven geboren worden vanuit de evenwichten en on-evenwichten van de voorgeschiedenis en ze vullen de plaatjes volmaakt aan. Het wezenlijke in zielen zoekt immer zijn weg, ook in de mensen zonder kinderen. Jongeren komen de vlam van hun leven tegen en laten ze door hun handen glippen en haken af en iemand anders wordt er vader of moeder mee. Allen voelen we wel eens of we precies niet als wezen bij ons lichaam of familie passen en toch is dat zo, zelfs bij iemand die zijn echte vader of moeder niet kent. Dat onze eigenwijze kinderen er van ons zijn kan je echt helemaal zien. Alles heeft altijd welbepaalde redenen en die laten zich voortdurend doorheen het leven raden. Probeer dit niet alleen logisch maar ook intuïtief te begrijpen en leer ook vooral de details te begrijpen, geniet er van, probeer het niet altijd te delen of door te geven of er les in te geven zoals ik al te veel doe.

Toch heb ik zelfs de indruk dat het woord seks, ondanks de commercialiteit en het ruigere en de gelukkig ter voorkoming van verscheuring ,beperkte vrijheid er rond, voor velen meer een edeler woord aan het worden is. Er lijkt ook meer openheid rond te ontstaan. Toch beleven de meeste mensen niet de diepte van dit alles, van de ware achtergronden van hun zijn, zijn ze zich niet altijd (gelukkig niet altijd) bewust. Het zou te pijn doen en ook daarom hou jij zoveel afstand van een peiler van de ziel zoals ik.  Mijn vorige en eerste brief na jaren, je hebt er niet op gereageerd. In het begin begreep ik zo iets niet, ik die jaren en jaren de kinderen alleen opvoedde enz... Ik begrijp het al beter, maar je wordt niet bedankt deze keer. Trouwens deze stuur ik je niet, want je reageerde niet en laten lezen of publiceren, bah nee,  who cares en een ander zou het toch niet begrijpen. Te lang heb ik gedacht dat ik langs die weg een ander van onheil zou kunnen behoeden; wat twijfelachtig is, want eenieder moet zijn eigen weg tot inzichten komen...al zijn dat dan vaak kunstmatige inzichten die hem of haar moeten afschermen van wat er werkelijk gebeurde en waarom alles is zoals het is. Toch zegt iets in mij dat dit schrijven ooit zoals onze levens, velen ten nut kan zijn ook. Wait and see...misschien alleen door dit al schrijvend van je af te schrijven en overdenken, misschien verbetert de visie die je anderen met gesproken woorden doorgeeft er ook door. Grootouders zijn we nog niet. Het waarom daarvan is weer eens een ander paar mouwen. Misschien bij een volgende reactie van jou, meer daar over. We zijn geboren na een tijd waar er bijna niks mocht, mee geëvolueerd naar een tijd waarin bijna alles mag en kan op relatiegebied. Net als of alle onderdrukking van vroeger moest worden rechtgetrokken. Het leidde tot allerlei verlichting en spontaniteit, maar het bracht veel problemen mee en verschoof veel problemen bij onnodig geëxperimenteer. Maar als iets gebeurd zal het veelal wel nodig zijn zeker ? Alleen liefdes, laat ons ze relaties noemen, waarbij materieel  en geldelijk gewin aan de basis liggen, zijn echt heel heel lachwekkend en staan heel ver af van het wezenlijke in de mens...behalve als de praktische vruchten daarvan in een volgende generatie voor onbaatzuchtiger dingen aangewend worden (door als tegenreactie tegen bepaalde graden van hebzucht onbaatzuchtiger dan de vorige generatie te willen zijn. Ook dat kun je als kind of zelfs later als volwassene en oudere mens misschien aanvoelen in generatieconflicten of andere. Of als je als puber een partner begint te zoeken en er geen wil die te veel op je moeder of vader lijkt, zal dat in het ene stuk van die iemand wel en in het andere stuk helemaal niet het geval zijn. We zijn zo'n beetje een puzzel van over de generaties heen, zal ik maar zeggen. Soms krijgen we zelfs een deel van de eigenschappen en looks van ooms of tantes mee. In alle geval wat mij betreft en de redenen voor mijn bestaan, andere dan verwekking van kinderen en het bouwen van ons huis en het zorgen voor bestaanszekerheid...mijn literair en vorserswerk dus...ik ben daar toch ook maar ondanks onze scheiding of misschien ook desondanks in geslaagd... en ik ken er geen die me dat op een dergelijke manier hebben voorgedaan...ik zal mijn eigen maar eens bestoefen, ik ben toch maar een krak in het inhoudelijke schrijven geworden. Het heeft me wel ook een stuk van mijn gezondheid gekost. Een vrouw die volledig achter mijn werk stond, ik heb wel heel veel steun gehad, ik ben er heel kort bij geweest...maar ook dat werd me door omstandigheden niet gegund. Rest me nog de werking van het wezenlijke doorheen de geest een beetje in kaart te brengen, na de ontleding van filosofie, politiek, emoties en mijn voetafdrukken in de kunst om dit alles nog meer duidelijk te maken. Als ik dat nog ga aankunnen ten minste. Goed dat ik een paar dingen mankeer of ik zaagde alle dagen hout en ik zou met de wijsheid die ik nu heb ook tevreden zijn. Een al bij al tevreden man, hopelijk aan het eind van de zomer van zijn leven gekomen, zodat hem nog herfst en winter resten om met een gewoon eenvoudig, ongecomplexeerd iemand van het leven te nemen en geven of de draad van mijn tweede 16 jarige relatie terug (min enkele perioden dat het af was) terug op te nemen dus...jij en ik hadden eigenlijk alleen de laatste drie maanden ruzie en iets in mij zei me dat ik je moest vergeven en terug proberen winnen, wat ik trouwens drie maand probeerde. Of, indien mijn huidige relatie stopt... zet het lot mij weer voor andere, bijna onmogelijke uitdagingen ? Ik ga er voor bedanken denk ik. Een gescheiden fietsmaker heeft mij eens gezegd dat een vrouw die niet tussen twee mannen kan kiezen of zich niet aan één bindt, dreigt minder evenwichtig te worden...of ik weet niet wat te krijgen...daar ben ik nu al wel een paar keer getuige van geweest...weet je nog je geknelde spier, toen ik ‘er’ nog van niks wist ? Het lijkt er sterk op dat, indien men er niet in slaagt van ietwat een eerlijk mens en onbaatzuchtig mens te zijn en vooral, indien men zich op gevaarlijke paden beweegt; dat men in situaties terecht komt waarbij het ene personage de schuld van de eigen wegen op de andere probeert te laden...als de ezel eenmaal gezadeld en gepakt is, is deze dan weer klaar om het gewicht naar anderen die hij op zijn berg ontmoet te sleuren...op de duur herkent die ezel dan dat de anderen die hij of zij op zijn pad tegenkomt, eigenlijk ook bepakte ezels zijn die wel zouden willen ontsnappen, maar niet meer kunnen vaak. Zijn is niet alleen aan transport van dingen van de anderen doen. Vannacht schreef ik tussen de jacht op twee muggen in door : 'velen moeten volledig door het verdriet van ook anderen heen om weer eens verliefd te kunnen worden'. En : 'normaal valt een goede, eerlijke inborst op een aardig, lief net meisje (en omgekeerd) en dat zou het begin van een gelukkig leven moeten zijn...voor sommigen lopen de dingen nu eenmaal wegens voorgeschiedenissen en het afwentelen van die geschiedenis op anderen nu eenmaal niet zo...het kan goed zijn dat de helderste wezens en de krachtigste schouders het meest te dragen hebben via een systeem waar we zelden een duidelijke kijk op hebben, voortgedreven door onze emoties en ons steeds maar willen en willen...(zelf invullen).  Wat kan je meer doen dan een vriend of vriendin raad geven, zonder je er mee te verbinden als je je niet vrij voelt. Een houding van onverschillig evenwicht, maar toch betrokkenheid, zorgt dan voor de nodige afstand. Helderziendheid is eigenlijk niet paranormaal : helderziendheid bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men er mee bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan door algemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coördinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles____'de toekomst voorspellen kan je beter door je leven in handen te nemen', las ik eens ergens

Een driehoeksrelatie, zoals alles en iedereen, heeft altijd een voorgeschiedenis. Onafgewerkte situaties van voorouders bijvoorbeeld. Maar dan kom je in het leven om daar op te reageren, in feite heb je gelijkaardige energieën, maar toch met dat eigene dat je vertegenwoordigt als een fundament naar de toekomst toe. Meestal is de partner waarmee je van start gaat nog zo geen slechte keuze niet. Het kan ook zijn dat je al heel vroeg in het leven op een andere baan geraakt, door overheersing van je niet-eigenlijke ik, door de tegenstellingen waarmee anderen zitten, hun twijfels, hun angsten, hun driften...die soms ook in vormen van fysisch misbruik uitmonden, maar dat hoeft zelfs niet.  Zelfs al nemen ze geen fysische of psychische aard aan die de hunne niet is, bestaat het risico dat men de oorspronkelijke koers van zijn leven verlaat en de rest van het leven geleefd wordt in vaarwaters die de zijne of de hare eigenlijk niet zijn. Soms is dit te moeilijk of pijnlijk om te doorgronden, heel vaak moet het zo zijn om dat mensen leren door mekaar en de toekomst om een vervolg op ontwikkelingen lijkt te zuigen. Op een dag, na de soms moeilijke confrontaties van de ouders zelf, besluit men te trouwen en een familie te stichten. Men valt op een partner die bijvoorbeeld in 't algemeen zacht en volgzaam is, of streng, veeleisend, tot op zeer hoogte begripvol en zo voort, of combinaties daarvan. Het samenleven zelf wijst uit in hoeverre men mekaar kan verdragen. Voor men het weet zit men in sommige gevallen bij de huwelijkstherapeut. Om allerlei redenen, waarover al genoeg is geschreven. Aan toe te voegen, is een factor die onderschat wordt. Alle ervaringen, gedachten, gevoelens, fantasiën, intuitie enz....die niet uitgesproken worden, raken mekaar op telepathische manier en zorgen voor wrijvingen...OF JUIST NIET Indien mensen, familie, vrienden...je bijvoorbeeld eigenlijk iets verwijten of je verwensen of wat dan ook, zal die energie ook aanwezig zijn, tussen en in mensen. Mensen die verliefd worden op mekaar, met of zonder periode van langdurige platonische verhouding, mensen die vrijelijk alles met mekaar kunnen bespreken gaan een geweldig intensieve band met mekaar aan, die in vele gevallen te niet dreigt te gaan wanneer er een lichamelijk intiem vervolg van komt, dit ten gevolge van afkeuring en jaloezie van anderen, maar ook door het niet kiezen voor mekaar en te veel zware bindingen met anderen...die een gevolg zijn, gedeeltelijk van het GENETISCHE karma van de voorouders en het eigen opgestapelde en wijd vertakte karma.  Mensen die nog nooit alleen geleefd hebben, zullen ervaren dat er wel degelijk een verschil is met vorige toestanden, maar zodra ze daardoor (of, én de medicatie?)weer enigszins in hun sterkte komen en met een propere lei weer aan het leven willen beginnen, zullen ze in vele gevallen merken, dat de vrijheid die ze hebben, sterk gebonden is aan wat op allerlei manieren vooraf ging aan zo een gunstige periode .

In een driehoeksrelatie kan het oorspronkelijke koppel bijvoorbeeld een tijd samen blijven leven, met vooral op gebied van dialogeren of het lichamelijke, een tijdelijke opflakkering, waarheden die kwetsen, dingen die worden opgehelderd, al of niet leren loslaten...in zoverre dat al zou moeten. Groeit de liefde en het samenzijn met de minnaar of minnares en overschaduwt deze soms de oorspronkelijke band in energetische sterkte op tal van manieren, dan komt er bij de meeste koppels een geleidelijke scheiding van tafel of bed of welke vorm van scheiding dan ook. Ook door de invloed van een nieuw personage (een eventueel nieuwe partner van de oorspronkelijke partner van de driehoek, die zonder minnaar of minnares was), leren mensen mekaar in hoeverre ze jaloers of angstig zijn en wat ze aankunnen, al beseffen ze vaak niet dat ze in dusdanig proces zitten.

Indien men dit alles in bepaalde periodes psychisch heeft overleefd en fysisch heeft aangekund, zal blijken of minnaar en minnares, eens er ruimte is om hun relatie vollediger te beleven, dat zonder veel kleerscheuren zullen kunnen doen. Misschien proberen ze eerst een living apart together situatie, met of zonder kroost in de buurt, of als dat niet lukt vallen ze op een open relatie terug die vaak dezelfde wegen op kan gaan als de moeilijke wegen die het oorspronkelijke koppel had, met inbegrip van de vaak pijnlijke ervaring dat minnaar of én minnares weer de etappe van een nieuwe driehoek door moeten.

Al reageert hun naaste omgeving op minnaar en minnares als nieuw gesetteld koppel (of in vorige etappes in de evolutie van de driehoek), neutraal of begrijpend of tolererend of afwijzend tot vijandig (is vaak alleen innerlijk en je merkt het nauwelijks, het wezenlijke resultaat kan, indien één of beide nieuwe partners niet tot rust komen, zijn dat men zijn eigenwaarde en eigenheid ondergraven heeft, ja zelfs het gemeenschappelijke soms, van levenslopen, moeilijker aanvoelen kan. Al zijn die 'toevallen' nog zo wonderlijk, verdere evoluties lijken aan dat verleden van mensen gebonden. Of men besluit het allemaal eens van bijna nul proberen over te doen, (met of zonder nieuw personage) of men verdraagt mekaars heldere inzichten van het eigen perspectief of dat van anderen niet meer... . Dan lijkt alles wel een nederlaag tegenover jezelf, mekaar en de buitenwereld, die maar al te graag heeft dat men een mea culpa slaagt, terwijl ook in minder woelige levens dezelfde problemen in meer of mindere mate spelen. Dan lijkt het als of men een overmatige dosis verantwoordelijkheid draagt tegenover de beslissingen van anderen, terwijl alles niet anders kan zijn dan een samenspel van factoren en mensen en positieve en neatieve emoties in hun interactie, verleden en projecties in het nu. Dan lijkt het of één of beide van de nieuwe partners uitstotingsverschijnselen gaan vertonen in bepaalde periodes. Wat kan ontaarden in nieuwe vijandsbeelden of hechte vriendschap, al of niet als opstapje naar het vroegere of het meer rijpere. De ene krijgt een eenvoudig dictee voorgeschoteld en maakt zeven fouten en de andere een heel ingewikkeld, en maakt ook zeven fouten. Het leven, een complex, zowel als simpel gegeven dat dan nog eens des te moeilijker wordt door alle mogelijke verschijningen van maladiën allerhande, allerlande, en alle elementen uit de cultuur en het sociale en politieke leven, die een verfijning van een echt filosofisch wereldbeeld met regelmaat blijven hinderen.

Levenswijsheden, het internetcircuit

Er liep vandaag een bericht binnen over iemand die aquarelschilderijen van tweetalige levenswijsheden voorziet en langs die weg ook de zin van het leven meer bespreekbaar voor anderen probeert te maken. Mooi initiatief, net als de beelden van landschappen die circuleren. Je kent dat wel, soms ben je het eens of half eens met de tekstjes en een andere keer ben je het niet eens of is het gewoon een waarheid als een koe. (vanwaar die uitdrukking ook moge komen). De op zijn eigen mooie muziek past eigenlijk niet altijd bij dergelijke bezinningsmomenten, ook al gemerkt ?

Men hoort al eens de uitdrukking "20 is de leeftijd van het willen, 30 van het verstand en 40 van het genieten"...is het niet beter van die dingen van jongs af aan al te leren integreren ? Dat "je geen 80 kan worden als je je tijd verspeeld om 40 willen te blijven" daar kunnen we inkomen. Maar wijs zijn zoals men zegt "kost dat wel minder inspanning op ervaren leeftijd" ? ...in sommige gevallen wel in andere niet waarschijnlijk. Natuurlijk heeft de "waarde van jeugdig initiatief een enigszins dezelfde waarde als dat van de oudere ervaring", maar beide generaties kunnen die deugden blijven aanwenden op altijd wisselende en evoluerende wijzen...zonder dat oud worden een "evolutie van passie naar medelijden zou moeten zijn".  We moeten ons niet ten alle tijd blijven verwonderen over "de ernst van het spel van het kind", maar van de ernst en humor en tragiek in het spel van alle generaties.  Bestaat de uitdrukking of het gezegde 'om aan kinderen te kunnen beginnen moet men eerst zelf van het leven kunnen houden' al wel...en in hoeverre zit het leven zo  altijd wel in mekaar ?    Hebben kinderen in het geval dat dat niet zo moest zijn, misschien als één van hun levensopdrachten van diegenen die niet genoeg of niet genoeg meer van het leven of met te grote maten van het leven houden, daarmee te confronteren ?         In hoeverre bezitten ze zelf niet een deel van het gene dat in anderen nog moet worden gepolijst ? Iedereen die hier geboren wordt, moet hier om een aantal redenen die ook met 'de anderen' te maken hebben, ‘zijn’. Door de tijd heen, in onverbrekelijke eenheid en verscheidenheid;met dank aan aanbrenger en tipgever

 

 

 


HERINNERINGEN AAN EEN EENMALIG GESPREK

hetgeen ik van deze, mij vreemde mens onthield, was dit

Geminacht door haar vader.

Gelukkig geen gelijke van haar moeder.

Genomen door de juiste verkeerden. Gevangene van haar knopen.

Genaaid aan de jas van genetica.

Geconditioneerd door maatschappij. Geteisterd door niet meer mogen hopen.

Gedwongen tot half-moeder zijn.

Gezopen tegen de pijn.

Gevierd midden teveel lawaai.

Gehangen voor het vonnis.

Getrouw aan het proberen zorgen voor haar kroost.

Gehuwd, maar voor hoelang nog ?

Geleefd, veel te bang.

Gehunkerd naar teveel bezitten

Geld maakte alles nog ingewikkelder.

Geloofd in het leven, niet meer.

Gelachen, dat doet geen zeer. Geluk, af en toe nog eens.

Geteisterd door op den duur haar eigen.

Ge weet niet wat ge voor zo iemand nog kunt doen.

Luisteren, alleen een halfuurtje luisteren.

Geen perspektief, toch één, de toekomst van de kinderen.

Gek, voor eens stuk althans. Zou ze het overleefd hebben ?

Dat het iedereen bespaard moge blijven. Goed dat ik naar de pen greep toen ik thuiskwam.

Al pennend begon ik er meer van te begrijpen. Misschien heeft U er iets aan.

Laat maar komen !

Gesterkt door gehavend. Inzicht door vaak niet te weten.

Geluk door al eens gebrek eraan. Voorspoed omdat het al eens tegen zat.

Niet opgeven om niet weer in dezelfde cirkels te lopen.

Doorgaan met waarmee je stoppen wilde, alleen de keuze van met wat en wie en waarom en hoe geeft al eens problemen.

Verwachtingen en euforie perfect in evenwicht door weinig uitzicht en ervaring.

Gunstige ontwikkelingen zitten vaak in kleine vriendelijke dingen.

Hoe minder je er soms nog van snapt, des te korter komt de volgende stap.


 

Liefde, tegenovergestelde van lijden en wanhoop Veel kunst komt voort uit liefde, maar ook uit lijden en al hun seizoenen.  Van seizoenen gesproken, je zal hun loop niet kunnen veranderen, dat is iets wat het heelal beslist.              Op plaatsen waar het alle dagen lekker weer is en veel licht, zijn er ook liefdesproblemen, en dan bedoelen we die in menselijke relaties.  Maar wat is dat toch met dat woord liefde ?       We kunnen een ontzaggelijke liefde hebben voor het leven, een voorwaarde voor het kunnen liefhebben van mensen.  En wat is dat dan ?  Het liefhebben van de natuur en zijn ontstaan en evolutie. Reeds op dat punt kan er een kink in de kabel komen.  Er kunnen natuurrampen tussenkomen die je aan het wederzijdse van de liefde voor de natuur doen twijfelen als je huis bijvoorbeeld door een rotsblok is vernietigd.  Zo werd lang geleden de angst geboren, denken we.  Bliksem, koude, hitte, misoogsten…het zat er allemaal voor iets tussen.     Het bovenmenselijke in de mens, de bovenmenselijke liefde had als taak die angst te lijf te gaan.  Men probeerde de verstoorde verhouding met rituelen, godsdienst en later filosofie te herstellen…of werden deze niet gelijktijdig uit primitieve verwondering geboren, en is ‘godsdienst’ een filosofie met een korset van vroeger tijden ?  Wie deze dingen lief had, niet zozeer om het grote gelijk maar eerstens uit verwondering om het scala van meningen en om het proces, de evolutie ervan zelf, kwam niet verbitterd uit deze, vaak door de politiek misbruikte, beslechtte en besliste strijd. Het liefhebben van alles wat het leven langs het dagelijkse bestaan om, te bieden heeft, is een ander aspect van de liefde.  Te veel liefde, te veel eten, te veel drinken, te veel bier, te veel werken; uitdrukkingen met ‘te’ ervoor , zijn nooit wijze raadgevers, behalve ‘tevreden’ dan.  Maar dan, los van dat alles, als punt bij paal komt, als paaltje bij puntje komt en we het woord liefde gaan gebruiken als symbool om aan te geven wat we bedoelen met die aandacht van de ene ziel voor de andere…dan dreigt alles om velerlei redenen na de periodes van euforie ineens om velerlei redenen al eens ingewikkeld te worden en om te slagen in lijden en langs het lijmen om weer in liefde, dat valt ook nog wel voor. Waarom deze grillige curven vaak, zo grillig als bepaalde weermodellen ? Om de mens zelfvertrouwen bij te brengen, angsten af te leren en het belang van de liefde als buitenhouder van het lijden doen in te zien. Het belang van een dosis eigenliefde ook, die vaak bij te veel ‘liefdesbereidheid’ het aangaan van te moeilijke levensopdrachten voorkomt.  Is de liefde iets dat je kan bezitten, heb je het of heb je het niet en als je ze niet hebt, kan je ze dan ontdekken en vergroten en met al zijn gevolgen en verantwoordelijkheden  leren mee omgaan ?  Alhoewel ‘ze’ genoemd, is ze niet specifiek vrouwelijk.  Is ze ‘medelijden’ of zijn het andere dimensies dan negatieve emoties ? Is ze verlossing van negatieve emoties, die via positieve emoties ‘gevoelens’ werden en zo verder en zo verder. Of is de liefde niet eerder het passen van levensverhalen bij mekaar, als ware het aanvullingen die al generaties onafgewerkte dingen op mekaar aanvullen ?  In die zin heeft de liefde al veel minder met ‘schuld’ en ‘boete’ te maken.  Op dit punt in de redenering aangekomen, is het even de tijd om aan de titel van de redenering te herinneren.  Liefde is het tegenovergestelde van lijden en wanhoop.  Alleen met allerlei inzichten in je zelf en de wereld, met relativering  en humor, met blij zijn en gewone aandacht voor de medemens te hebben, zonder hem of haar te idealiseren, kan het lijden overwonnen worden.  Alleen met het hoe en waarom van relaties te begrijpen en doorgronden, hoe pijnlijk soms ook, alleen vooral met alleen de goede, aangename dingen ervan te koesteren, alleen met de anderen niks kwaads toe te wensen, alleen met vooral veel afstand te nemen en te kunnen loslaten…ruimt de wanhoop dan plaats voor vrede in het hart dat dan weer liefde geven en ontvangen kan, in plaats van bitter te blijven.  Dan komt er weer ruimte voor onbevreesd zijn in plaats van angst, begrip in plaats van jaloezie, delen in plaats van egoïsme, nederigheid in plaats van ijdelheid.  Overdreven dominantie en lust krijgen dan weer meer leefbare proporties. Kennis en begrip worden dan weer belangrijker en veel meer de moeite waard dan afzien.  Theorie en praktijk, fysica en chemie, vinden mekaar weer terug. Iedereen loopt hier om welbepaalde redenen rond en daar moeten we zelf en samen zien achter te komen waarom dat is.  Niet altijd vanuit de stellingen onder de bovenste regel beschreven, gewoon vanuit aandacht van mens tot mens.  Waar is die andere mee bezig, wat vindt hij of zij belangrijk, jij niet of niet meer.  In hoeverre draag je iets bij in het leven van anderen of draag je misschien te veel mee van anderen ?  In hoeverre ben je niet té voorzichtig met anderen, te gul en zelfs dat nog onderschattend, te weinig je mening rond de essenties in hun bestaan of dat van anderen kwijt kunnend.  Daar heb je dus de ‘te’ weer, hersteller van het evenwicht  in jezelf.   Te veel of te weinig tussenkomen, helemaal niet tussenkomen…basiselementen van allerlei beslissingen die  de psychologische toestand van mensen mede helpen bepalen en waar ze de gevolgen van te dragen hebben.  Herstellen van de eigen draagkracht om al of niet verder te kunnen met anderen en om niet in een cirkel van steeds weerkerende stemmingswisselingen terecht te komen.    Liefde, de aandacht van de ene ziel voor de andere, met eventueel uitzicht op spirituele verrijking----zodra voorbije negatieve emoties geen uitwerking meer hebben.


Zanguur of Klaagmuur. Intens gedicht

Te zoet, te zuur.

Te veel, te weinig; suiker, maagzuur, zanguur, klaagmuur.

Niet  weerbaar, niet begripvol genoeg.                         

Te veel, te weinig ondergaan, onderdaan, niet gedaan.

Te weinig, te veel ongedaan gemaakt.  

Te hoog, te laag gemikt, doodgeknuffeld, verstikt. 

Te diep, niet diep genoeg gegraven, doorgedraven. Te veel, te weing gezweefd, gestreefd.

Te veel, te weinig gebleven, te snel, te laat vertrokken.

Niet genoeg, te weinig, het juiste, het verkeerde verteld.

Te vlug, te laat, juiste, verkeerde conclusies getrokken.

Te veel, weinig, de juiste, de verkeerde derden betrokken

Niet genoeg, onvoldoende geschrokken, teruggetrokken,

Te vroeg, te laat, beter niet, beter wel teruggekeerd.

Te veel energie, te weinig en met tijd van 't zelfde.

Te veel euforie, beknelling, bevrijding, wijding, ontwijding

Te veel, te weinig gemeden, opgezocht, windstilte, tocht.

Te veel, te weinig positief, negatief, balans, kans.

Gesukkel, hoogten, laagten.

Perfect voorspelbaar evenwicht ?

Of onvermijdelijke leerschool ?

 OC

huidnood

Laatst hoorde ik een woord, uitgevonden door vrouwen.

HUIDNOOD, na lang gebrek aan lichamelijk contact.

HUIDNOOD, zo dicht bij HUILNOOD en HUILT NOOIT. Als spreken over alleen het praktische eindelijk afstoot.

Als je niet echt dichter bij iemand raakt.

Als je je zelfs al afsloot van te weinig buitenwereld. Als je het domme daarvan inziet. Het geluk hebt een opening te vinden naar lotgenoten.

Dan de draad van het zware weg te praten weer vindt.

Dan te weten dat aanraken mag, kan, niets moet.

Dan te voelen dat een streling fijn kan zijn.

Het vertrouwen te delen van hoever je wil gaan.

Geen opdringerigheid, geen medelijden, samen voelen.

Geen euforie, geen depressie, gebalanceerd zijn.

Geen puriteinse schrik, maar gedeeltelijk delen.

Soms de knuffel voorbij, en meer hoeft niet daarom.

Wel voelen dat voelsprieten gezond kunnen zijn.

Wel ervaren dat er wel degelijk bloed door je loopt.

Wel het lente sap voelen stuwen. Met 'sublimatie' van vorige woorden soms samen verder.

En af en toe alleen erdoor. Wie weet volgende keer een zoen.

En dan een kus. Er zijn er zo veel als er vingerafdrukken zijn.Twee zijn anders dan één.

De ene seks is de andere niet. Laatst was er zo één van die voortreffelijke BBC documentaires over het dierenleven te zien op onze venster naar de wereld.  Echt ongelofelijk knap, maar vorige donderdag, was voorlopig de laatste in de serie met altijd een pak super originele beelden en gegevens rond bepaalde van de tienduizenden soorten leven op deze planeet.   Een enorm weekdier, een inktvisachtige, dacht ik, zwierf er over de oceaanbodem op zoek naar het veel kleiner wijfje.  De mannetjes zijn er onder deze soort met veel meer en het is dus met alle mogelijke tentakels vechten geblazen in de paartijd.  Het patroon in de huid van vooral de mannetjes kan enorm dreigende vormen en kleuren aannemen om af te schrikken en als dat niet helpt, wordt er gevochten.  Het gaat hier om een blijkbaar heel geëvolueerde soort, want het mannetje kijkt het vrouwtje strak in de ogen, voor hij ‘er’ aan begint en bovendien geven ze mekaar een lange zoen, waarbij het wijfje haar hoofd in zijn muil steekt en hij zijn spermazakjes in haar mond deponeert.  Daarna gaat zij haar eitjes leggen en gebruikt ze de zaadzakjes in haar mond om haar eitjes zelf één voor één te bevruchten alvorens ze de embryo’s ergens onder aan een rots kleeft.      De vrouwtjes houden zich van de domme, maar zijn veel ‘verneukter’ (dialect voor listiger) dan je hen zou nageven met hun onopvallende kleuren en veel kleinere gestalte.         Er bestaan namelijk ook mannetjes die niet veel groter zijn dan de wijfjes en die ook nageslacht willen hebben…de vrouwtjes willen zowel zaadjes van de kleinere mannetjes als van de grotere in hun mond (waarschijnlijk omdat kleinere nazaten zich soms beter kunnen verschuilen en aan prooidieren ontkomen, waardoor de overlevingskans van de soort stijgt). Dat  Ingenieuze Leven toch.   Het wordt nog listiger als je het gedrag van de kleine mannetjes bestudeert…ze nemen opzettelijk geen krijgshaftige kleuren en provocerende gedragingen aan en doen als of ze qua kleur een vrouwtje zijn. Die kleinere mannetjes zwemmen dan wat onnozel weg rond in de hoop geen zaadzakjes te moeten slikken van een vent en terwijl de grotere sekse -en soortgenoot na het uitstorten van zijn zaadbakjes dan boven op het vrouwtje waakt tot zij haar eitjes legt, slaagt er al eens; zo een als vrouw gecamoufleerd mannetje; er in om stiekem wat zaad in de mond van het vrouwtje bij te storten.  Dit terwijl de zelfingenomen macho, grote, krijgshaftige, soort inktvis denkt dat hij geluk heeft, want dat hij na het vrouwtje dat hij bewaakt nóg dra een tweede vrouwtje zal kunnen met ZIJN zaadblokjes bevruchten. Bijkomend dilemma : in hoeverre heeft het vrouwtje weet van welk zaad van wie ze neemt om die aan haar eitjes te kunnen plakken ?  Spuwt ze alles tegelijk op goed geluk uit of is het handwerk met voorkennis van zake…wordt vervolgd door een volgende ploeg onderzoekers en filmmensen-duikers, zoölogen … . Misschien had je met dezelfde titel van dit stuk iets totaal anders verwacht, maar het verschil tussen de ene en de andere keer, schrijft U daar maar een stukje over




Erotisch ballet in dicht in acht delen

Zalige voldoening

Viool en bloem foto 's morgens.

De wandeling te midden de boswezens.

Wortel en kruinverlangen van en naar het groen van haar ogen.

Na de drieknikkermassage in hout, metaal,

glas in blauw, rood, geel, groen om haar lekker goed te doen.

Wie weet wat los te maken of op zijn plaats te zetten.

Wat niet zo de bedoeling was groeide uit het kijken van uit het raam.

Het donkerlichtbloemige kleedje was het en de mooie benenethiek.

Haar vrouwewarmte die de koele zomerruimte met een vleugje erotiek vulde.

Later aan de rand van het water.

Neer gevleid, een paar okkernoten naast haar

de andere paar niet om te kraken.

Na het slaapje aan de waterkant,

ontwaken ter opwekking veler electrodeeltjes

op een aantal plaatsje op te sporen en te verwekken

dan de hele diepe sensitiviteit van het seksuele

dat een feest werd door haar

zachte manier van genieten

en toch heel diep gaan

25 werd ze terug die uren, meer dan een paar decennia jonger

dat meen ik, is moeilijk te verklaren,

is precies weer klaar zijn voor het smeden van een jonge kern

Nog later, de hangmat werd een acrobatenboot

in de lucht waarin zij na het zwevend vrijen heerlijk lag na te genieten.

Intens ademen, leven was ons deel,

ook gezellig aan de tafel met de ananas en nabeschouwingen...

maar vooral het stijgend gloeien van de cellen in de paar uur na haar vertrek...

bleef me bij, zalige voldoening.

De delen van dagen dat er op volgenden en dan vooral die waar op we mekaar weerzagen,

gevuld met natuurobservaties en gesprekken van uit warmte en delen.

Woorden die tot lichamelijkheid leiden, met hele energierijke schepping er om heen.

Erotische uitwisseling en hele fijnzinnige concentratie.

Het counteren van dingen die te vast zaten.

Queen and King in the wood

Koppel liefhebbers

Namiddag in zomer.

Warmte en bries.

Stoeien zwoel over ’t land.

De vrouw, in tooi, betoverend mooi.

Zorgvuldig gekozen textiel, nee, kunst…

Met artieste ogen gekozen.

De man om haar een fijne namiddag te bezorgen.

Wandelen in een bos of aan een vijver.

Allerhande wezens in en aan het water.

Hij, achter haar, handen in mekaar verstrengeld.

Zo stappen ze samen met vier benen boom beminnend.

Komen aan een oude zitbank.

Met nog metalen vering.

Waar vingers alle spiertjes bijna overal ontspannen.

Allerlei rijmpjes vergezellen het fijnzinnige gamma

Van spontane kunsten met woord en beeld en huid…

tot in het onderhuidse en zo meer.

Groen werd het water

Alle wier weg zomaar.

Eendenkroos dat zijn kans ziet.

Waterlelies al liggen wachten op de volgende lente.

Duizenden gedichten zijn er over geschreven.

Over mensen en dingen.

Alle feiten die hen omringen.

Over verbanden en details

En groter lijnen.

Over de energie die ze bijeenbrengt en verwijdert,

Samenhangt

Tot alle verhalen zijn voltooid

En alles weer in een nieuw melkwegstelsel

Ergens weer ontstaat.

Missen en de vrouwelijke eros

Paar dagen er tussen, soms al veel.

Een hand, een tweede op zoek naar een derde, vierde.

En naar alle andere eleganties.

Speuren naar verborgen tekorten en kracht.

Tussen heuvels, randen, lelletjes, rondingen.

Langzaam opgebouwd feest dat sappen losmaakt.

Intense emotie en dan voelen dat versmelt.

Twee wezens.

Zijn concentratie bij de regie.

Haar innerlijke verlangen en ontvangen. Van geest die het lichamelijke mee verheft.

Zelfs deze woorden brengen het mystieke al boven.

Vibrerend op volgende keer weer

Aantonen dat liefde in al zijn vormen

Niets mechanisch is…en hemelen raken kan

In het spontane beminnende verborgen.

V-heuvel

Geen haartjes, soms stoppelveldje.

Rond het beekje dat

Kabbelend op aanraking

Zingend rond woorden

Ontspringt, stroompje wordt

Glijbaantjes ontlokt

Van vingertoppen ballet

Rond het groeien van het topje

Van niet de ijsberg,

Maar het ondergrondse eros verlangen

Wellust ontdaan van donkere ruimten

Langs het sensuele groeiend naar erotisch delen

Het maken van opwinding ook omwille van de kunst

Men doet het niet maar zo, mechanisch.

Maar wacht tot het aanzuigen je seinen geeft.

Of het aangezogen worden wieltjes krijgt.

Seinen die zingen dat ze niet langer wil wachten.

Liefje, met de gladde flamoesjes

In je vallei met de geheimpjes van je zalige kloofje;

De lekkere kleine binnendeurtjes

Vinger kietelend beroerd voor even maar

En dan weer langer, weekdiererig op weg

Naar je paleisje dat af en toe liefdevol omknijpt

Schalks ook wel, naar gelang het gevoelen

Minuut per minuut, seconde per seconde

Alle deeltjes van je ‘ze’ aldaar aanraken,

Speels beminnen

Even omhoog achter de lieve kleine klepjes

Iets hoger vanboven, doorzweefglijden

Naar het plaatsje van ontstaan van leven toe.

Lange, trage, draaiende, afgewisselde bewegingen

Monotoon traag zelfs of plots of geleidelijk versnellen

Over alle schijnbaar weke delen.

Zo vrouwelijk sterk.

De essentie echter,

Zonder lief te hebben

Voelt men dit alles niet.

De ziel, ze laat zich niet misleiden.

Al beeldt ze zich soms wel dingen in.

De geest, laat zich mede drijven op het pure.

De liefde, ook die met het lichaam

Houdt van aanzuivering.

Die goede energie tussen mensen in de eter brengt.

Soms ook anderen met het gevoel van leegte achter laat.

Daar ze niet meer bij hun lichte herinneringen kunnen.

Woorden, minnen en zinnen

Liefdesspeeltje liefdesspel liefdesspelonkje

Wordt er niet moe van

Weet niet van waar woorden, inspiratie blijven stromen

Het geestelijke speelse op het lichaam enten

Handen die overal lijken te willen komen

En tongen in alle mate penselen

In drift en zachte golf.

Aanraken, glijden, ondersteunen, knijpje of beetje

In alle formaten tot wat juist op die moment nog mag

Wie zal vertellen van waar de stromen ontspringen ?

Die men van bij de bron ontspon

Om uiteindelijk te drijven weer naar waar ’t begon.

Geen koppel of twee zijn de zelfden

Soms dromen, drogen stromen op

Als onpeilbare roerselen der ziel te zwaar worden

Of de illusie vaak van andere te ontdekken hemelen

In de weg komt te staan

Van zij die er wel willen voor gaan.

Het hebben van zin om nieuw leven te scheppen

Niet de cellen met 23 chromosomen die buiten moeten

Nee niet zozeer, een beetje wel…

Maar het zich willen blijven laven aan de bron.

Vaste banen om ons heen

Hoe rustiger men wordt

Hoe meer ook alles om ons bloeit.

Meer kansen voor hetgeen geneest

Weinig zin heeft het, zich slecht te voelen

Niet in eigen of dingen van anderen

En daar in te blijven al helemaal niet.

Omgaan met je waardevolste deel

Tussen andere waardevolle delen van mensen.

Waar je niet nerveus van wordt, je kent ze immers

Voelt ze goed aan.

Hun codes zijn soms sleutels van jou rust,

Ook de codes van hun onrust

Net als planeten en sterren

Beschrijven we ook banen

En al voelen we pijn of geluk

Het zijn wetmatigheden samen

Wie vermag er iets echter

Tegen meteorieten die inslaan ?

Altijd weer interpreteren van het observeren

Hoe nieuw leven ontstaat.

erotisch ballet

°°°°voor ' t eerst, in het hare

...bed

beetje rustig in mekaars armen

bijna inslapen

dan als een snaar hier en daar

de erotische ziel wat uitdagen

zachtjes, vinger als ruitenwisser

zonder programma, haar lijnen

van energie volgend, heel langzaam

opbouwen tot weer alle sappen stromen

en 2 als eenheid ervaren wordt

drijven met altijd nieuwe inspiratie

op haar stille soms versnelde genieten

niet prijsgeven waarheen de nieuwe aanrakingen gaan

momentjes kort en lang even laten wachten

maar vooral diep doorvoelen

laten blijken dat je echt lief hebt

waardeert wat je met haar delen mag

likken is niet zo maar likken maar

ritme en muziek in tonen van druk en verschuiven

en mond niet het enige wat kan worden gezoend

de valleien onder het oor waar zuigen zoenen en likken

samen het effect van eeuwig zalig gevoel smaken

wijl handen zoeken naar de delen van de ziel

die al enkele minuten niet werden beroerd

per verassing afdwalen naar plekjes waar de aard van een greep, het zoeken naar de handen en alle andere branden de opgang naar diepgang doen aanzwellen

aanzwellen zoals al die vrouwelijke deeltjes in je hand

die zo gezond aanvoelen wijl het hele harpje met alle mogelijke dansjes van de vingers worden gemasseerd tot de intuitie met die vandaag ene lange haal door natte verticale lippen, aanwijst dat je jongen klaar is om wat voor het poortje te komen plagen en gewoon af en toe te beginnen met misschien wel naar binnen te komen schuifelen,

maar alles niet ineens en mechanisch op dezelfde manier , nee, erotisch ballet komt er aan...

erotisch ballet

ontblote eikel van gezwollen liefdesacten

lichtjes in de opening van nat fluweel vertoeven

millimeters traag beetje naar voren

draaien en terug als op verkenning

maar wentelingen in het voortuintje van gecontroleerde smacht

seconden minuten laten duren dan

en oeps doorgestoten met vulling die wezens in mekaar penetreren laat

niet zomaar de ene in de andere maar beiden gelijk

en toch gescheiden, ontvangst en gift

opperste moment van eikel richting oervrouw

gaan en weerkeren met en zonder woorden

al gelang de dag

gepeuld worden en hoofd ontbloot langs nauwe wand

olie op het innerlijke en erotische vuur

wijl er tijd en ruimte blijft om boven haar te blijven zweven

en toch nog handen om haar hoofd te strelen

haar voorhoofd liefdevol aan te raken

licht door het punt tussen ogen te laten schieten

wijl ergens op de top van een tepel een elektrische vonk ontsnapt

en in de lichamen overgaat

benen volledig opgetrokken en diep ontvangen

of een been naar links of rechts over één van de haren

of alle vier gestrekt en glijden met wisselende intervallen

tot geklit gevoel tussen twee vingers van diepe tevredenheid verhaalt

en alle rondingkjes van gebil gekneed en zachtjes gemasseerd

nog meer gesmeer loslaat tot nog meer smaak en zin

dan, zit je eerst echt in

en maak je ook tijd voor uitstapjes naar beneden

na veel genieten van altijd weer het verjongde gelaat

zabberen en vleiend vrijen met de tong op de mond van venus

je leert het niet, het wordt uit je gezogen

want zij slurpt je op en vertelt zonder woorden waar te wandelen

te likken en hoe en slokt gretig ook een vinger binnen

wijl vier anderen de billentjes een andere mimiek aanmeten

na dat spel van iedere keer weer een beetje anders

stevent je stijve lid dan weer naar ontvangenis

alle plooien vervult

in volle geest en helder lichaam op naar een uitbarsting

begeleid met muziek uit rugge -en longepijpen en aurastoomstroom

oh wat is dat schoooooooooooon

uitdeinen kan dan eeuwig duren en intens verkluisterd vervulling vieren

binnenin, nagenieten kan beginnen

ommekeer, zij vanboven, alle cellen vanbuiten weer masseren

zodat de boodschap vanbinnen weer eens te meer duidelijk wordt

beminnen is concentratie en zweven, is leven en beleven

de oneindige samentrekkingen en uitzettingen van het ons

‘Dutje doen’, zei ze en binnen de vijf minuten waren ze één naakt, de tijd ertussen moest even samenvloeien tot zalige intromomenten, waarbij zijn handen haar hele wereld rondreisden.

Vijf vingers genoten heel langzaam van die beloftevolle prachtige beelden van toen ze zich ontkleed had getoond,  nu geen twee meter tussen, maar heel dichtbij begon hij met haar eigen noten te bespelen, muziek die haar sapjes deden vloeien leken zijn vingers nog meer uit te nodigen tot verkenning.

 

Nog was er voorlopig geen beweging te krijgen in zijn hand die een intens gesprek van zich goed voelen bij haar poesje voelde.   Even wat spelen en lijntjes trekken rond haar roze zachte spleetje, dat wel; beetje plagend haar Mieke tussen twee vingers beet nemen wijl de vingers haar harde oestertje eigenlijk zoenden en welkom heten in deze nieuwe prelude van hun spel midden de herfstkleuren buiten.  Het oestertje vertelde de vingers dat het wilde dansen en springen en de vingers vervulden haar wens wijl het zich heerlijk op en neer in het pas ontgonnen bronnetje liefdessap liet soppen.

Soms stevig beetgenomen, dan weer even gelost zodat een andere naar liefde verlangende vinger haar verticale mondje met een penseelaai als van een schilder, aaien kon.

Veel te vroeg voor welke soort andere penetratie in de bio van haar ziel, want haar slanke benen riepen om te worden gestreeld en de binnenkant van haar dijen heette me hartelijk welkom terwijl in haar driehoekje de spanning steeg.

Ergens in de warme kamer at het vuur zich een weg door de houtblokken van de zomer, houtblokken die nog getuigen waren geweest van hun vrijen in hangmatten met Indiaanse kleuren. Ze wreef zo heerlijk met haar tengere vingers door zijn haren en liefde sprak uit de plaatsje waar haar vingerafdrukken zo maar even teder langs waren geweest.

Heerlijke ogenblikken van diep erotisch bewustzijn delen, de nimf en de filosoof dachten het gelijktijdig zonder het met woorden te beklemtonen, overspoeld door allerlei auratinten en drijvend op frequenties waarvoor men eigenlijk op de wereld komt om ze te beleven. Dit was geen mechanische akte van dingen die moesten worden afgereageerd of van allerhande frustraties of gemis, dit was uitwisseling op een hoger niveau, een plek in tijd en ruimte zoals de concentratie voor dat men aan de uitvoering van een vioolstuk begint.

Het was een tijdje geleden, maar hij verlangde naar haar zee van leven en kuste haar langzaam in de richting van de levensbronnen. Zijn tongetje verwende haar oestertje dat passioneel om zijn tong leek te dansen.  Kussen en gekust worden in de verticale zone van de vier monden, het voelde bijna niet meer als te onderscheiden aan, wie verwende wie, wie was het, zijn mond die het oestertje in de zevende hemel zoog of het oestertje dat zijn mond opslokte ?  De oevertjes van haar billen blonken onder de oogst aan liefdesvocht en zijn duimen hadden ongelofelijk veel voldoening aan de draaibewegingen op die natte glimlachen van haar achterste rondingskens.

Net op dat moment verlangde hij vurig naar haar lachende groene ogen en aan grote kussen op haar beide buiken klauterde hij weer naar boven waar hij steunend op zijn mannenarmen beetje boven haar werd verwelkomd door zij, vrouw, badend in liefdesaura, verlangend naar totale verstrengeling.

Hij greep zijn jongeheer, inspelend op hun beider willen van meer, bewoog hem traag en dan weer sneller op en neer tussen haar vurig vlammende maar toch natte lippen groot en klein en Venus en al haar godinnekes van beneden likten zijn piemel nog meer en meer steeds heviger op zoek naar nog passie van een mysterieuze aard  Volkomen ontspannen bleef mijnheertje eikel in het halletje van haar kleine lipjes toeven, draaide wat, tijd zat, want genot volkomen op het moment zelf zonder zomaar snel snel om t even wat te doen.

Even wat oorlelletjes ambeteren en haar heerlijke nek in zijn palm laten rusten wijl herinneringen aan de aanrakingen van haar borsten hem voor de geest kwamen. Ze hielden zo van spanning en ontspanning, haar borstjes met hun gevoelige tepeltjes, die hem soms framboosjes, soms harde braambessen leken.

Hij stootte door en vertaalde letterlijk haar goed voelen door een respons van liefde naar haar innerlijke toe gericht, de respons, een beeld van haar lach van een paar dagen terug, vergezelde hem de hele tijd dat hij nu volledig binnen haar danste en stootte op zoek naar de gepaste noten en uithalen die bij de toonladder die ze mee opbouwde wel zou passen. Kreunen werd muziek en de ingehouden climax werd toch nog wat uitgesteld

Alle hemelen waren open nu en tijd voor een intermezzo van mekaar strelende benen en vingerwerk op een bedje van liefde. Doch weer wilden dra beide werelden zich echt weer één voelen en nu doorgaan tot beider climaxen doorheen hun lijven sidderde.  Dan het dessert nog, innig stelen, strelen , blijven strelen en door haren dwalen en kijken en kijken naar gelukkige blikken...tot haar blijk op het digitale blauwe horlogeklokje viel. the end

Heerlijk wijfje met prachtig aanvoelende lijfje

tijdens het hele vrijen wil je me precies dingen vertellen , ik probeer alleen maar heel goed te luisteren

doe al je geheime plekjes maar de groeten van de mijne

ik ga nog een erotische wees gegroet bidden voor mijn lieve vrouwke en slapen

wees gegroet Nimf,

volledig ontkleed met alleen je zedige spleetje al schalks op me lachend, laten we mekaar blijvend geneugten verschaffen, nu en in het uur van onze dood, amen.

Een vrouwe uit het noorden

Kam bij me op bezoek

Bracht haar warmte mede

Haar liefde en gewoon wat vrede

D’er hartje om samen met het mijne te delen

Ontspannend wentelen en keren

Mensje kneden onder golven van lavendel

Genieten van het leven als duiven aan zee

Praten over onze zelven en mensen nauw aan ’ t hart

Als vrienden en vrijers hebben we mekaar nooit getart

 

Liefdes verliezen en zielen die heengaan

Grote liefdes verliezen.

Staat kort bij zielen die heengaan.

Of bij zij die niet kunnen of mogen komen

Levens die men een stukje of veel moet afstaan.

Ze dan hier en daar nog herkennen.

 

Liefdes verliezen.

Negeren soms, redenen uitvinden…

Over waarom het zo moest.

En soms kloppen ze.

Verdriet en weemoed met dezelfde en andere inhoud.

Opluchting soms, maar van wie of wat of wanneer ?

Men denkt, na deze, geen deel lijden meer.

Terwijl het vuur soms nog wat na smeult.

         Relaties.

Altijd op andere toonhoogten, dimensies.

Andere situaties van noden van anderen.

Van de eigen verhalen ook.

Moeten ervaringen ons nog komen bezoeken ?

Moet men er zelf nog naar op zoek ?

De gevoelige snaren van mooie en unieke raakpunten.

Blijven herinneringen met het hart verbinden.

 

Grote liefdes verliezen.

Staat kort bij zielen die heengaan.

Verdriet en geluk en middenmoot, nooit dezelfde inhoud met die of die.

En voor passie zijn er ook zeven kleuren en tonen.

En vele liedjes in zeven stijlen.

De eenvoud van de witte ridder en de prinses.

Naar het land van  mythen en legenden verwezen de dag van vandaag.

Pipi Langkous en Peter Pan bestaan niet in de volwassenen wereld.

Indien er twee het blijven kunnen, het weze hen gegund.

Hou vast en geniet…en kies voor mekaar.

Complexere situaties…minder goed handteerbaar.

 

Grote liefdes verliezen.

Staat kort bij zielen die heengaan.

Hoe ouder men wordt, soms hoe zwaarder de optelsom.

En op de duur…

Licht blijven, altijd licht proberen blijven.

We waren het, zijn het en blijven het…

Althans letterlijk en in filosofische zin.

Tussen mekaar hangt af van dag tot dag.

Na al die ontelbare, niet meer verwoordbare periodes.

Grote liefdes die weer vriendschap proberen zijn.

Opluchting en ook wel een beproeving.

Zoals bij alles dat men niet is gewoon.

De bio negeren, valt te leren of integreren of niet.

Men is gewoon ook niet meer wie  men was toen men losliet.

Weet niet zeker wat te houden.

De eigen voorvaderlijke spelingen.

Het vervolg dat men er zelf aan breide.

Alle steken die men wel moest laten vallen.

Want breien aan het leven doe je niet alleen.

Het niet gemaakt zijn door het verleden…

Voor het volgen van een te sterk stramien…

Ondanks de brede schouders en een zee aan begrip…

Ondanks verdragen en weinig of geen last van jaloezie…

Raar bij wie wel en bij wie niet en wanneer.

Goede vrienden… en worden als kinderen en wijzen.

 

Grote liefdes verliezen.

Zoals de vreugde, nodig om via de kunst.

Weer dichter bij de ziel te geraken.

Maar het lijkt meer op dichter bij de geest geraken.

Die van iemand die men niet meer verstoren kan.

En houdt van blije dingen.

Wetend dat het leven meer met mensen voorheeft

…dan alleen romantiek en allerhande passie.

 

Erotische poëzie deel II

een essentiële Mis.

beminde Parochianen,

In Uw midden leeft een hele bekwame

In het samen met twee

Beleven van de Heilige Geest

In het scheppen van cosmos

U snapt er niet veel van ?

Ga in vrede

Het thuis maar eens proberen.

Haar innerlijke rust, de mijne,

bezorgt de Liefde, die van deeltjesmaterie en golvenether

, hoge Golven, frequenties met Muze;

op tal van ritmes.

M'n mondelinge verzen lijken wel vertaald uit erosgolven.

Geen zin technieken van liefdebeleving te beschrijven

Zou afdoen zijn aan spontaniteit

Terwijl het gaat om een wonder van eenmaking ,zich bedienend van twee geesten,

Kan niet zo maar aangeleerd, moet 2x matchen

Onnoemelijk veel losmaken in mekaar

Importance of intense sensuality slowing down senses

Piemku   door Uwe Muze

Als je vrijt zoals Uwe en Muze samen

doe, doe, doe; leef je zoveel meer

't wordt heel langzaam van magie tot toverij

4 borsten worden energie, verwekkend

zalig lang op zoek naar honing en honingin in jou en mij

oneindig diep gevoel

balans tussen hemels gewicht

aards exotisch fruit

engelenmelk die ruimte zwevend vult

bliksemschichten van daar naar onderbuikjes beneden

sofaatjes van sensualiteit

vingers, gedirigeerd van uit een geest, een galaxy

daarboven in de cosmos;

zoeken subliem traag haar topje van

al die verborgen wezentjes onder het,

gedeeltelijke stoppelveldje in groei

Een arm absorbeert in stilte

het soort energie dat op bevrijding ligt te wachten

Neem vooral de tijd

Ook armen kunnen zuigen

Maar anders

Miljarden jaren evolutie maakten er

een tot in het clitje bekabeld netwerk van

, verbonden met al dat andere

-------

Nu is't goed, er is een hemelse vrede tussen ons.

Blikken die maar blijven genieten van mekaar.

Plots, wijsvinger cirkelt klein rondje rond het punt C

Een signaal dat naar overal vertrekt en vertakt

Even maar, dan weer meer tussenpauze

Verwachting schept groei & dauwdruppeltjes van verlangen

Geil animeert de ontluikende lust

met de elexiertjes van 't beminnen

Op tijd even polsen naar het knusse, het kusgehalte

De aura overal rond lichaam; nodigt tot intense massage uit

Niet te veel vergeten plaatsjes meer,

weer in een zee van tijd, het mag allemaal heel lang duren

Als een penseel met één haal, reist van beneden nu,

onverwacht, van onder aan het kloofje,

een vastberaden vinger door twee luikjes van voorlopig...zacht en wachtend opborrel genot

het oerleven wenkt, gefluister & nog niet te luide kretentaal

een groeiend aanzwellende aandrang

gevolg van diepere driehoeksmassage

gladde bochten, kuiltjes onder de huid ontdekkend

terwijl haar tengere vingers duizenden cellen

tussen eikenlipjes naar steeds meer buiten lokken

op een heel klein traag ritme van ebbe en vloed

dat nieuwe muze naar mijn vingertoppen stuurt

wijl ik zacht haar borst streel en zalig laat wegen

wijl 2 van m'n vingers een voorproefje van

zachtjes tussen Venushuid en Clitje gekneld scheppen

een soort met vrouwelijke mini rukjes aftrekkertje spelen

maar dan wel heel zachtjes

en na een tijdje, haar rustige gretigheid

door alle mogelijke vingerdingenfantasie ontvlamt

in passie die alle goede feeën uit haar buik je tovert

de liefde die de drake verslaat;

in een spel op één van de vele manieren die je ontdekt

tot ontdekkingsreiziger riddert

maar blijven minnen, kozen, praten met klanken alleen

en woorden uit vreemd poëtische oorden

fluisteren wat de hemel zich aan poëzie laat ontvallen,

heel lang voor er van penetratie sprake is

roezen beide wezens al samen op eros golven

reeds lang mekaar eerst spiritueel gepenetreerd

de biologische feiten,

geboren uit de diepere verlangens en zoektochten

van het mens zijn, ieder de vroegere en huidige verhalen

in tantra gietend tot een nieuwe unieke vorm

de biologische feiten, volgen,

het binnenkomen en de ontvangst

te intiem om in taal doen over te komen

weer vertraagd eerst het voelen

immer weer van uit andere uitgangspunten

door het wezenlijke van Piem en Ku zorgvuldig aangegeven

de diepere verlangens van die lagen van 't leven

bepalen de versnellingen in ritme en stijl;

wijl alle ledematen en 't al er rond

voluit meespelen

Wandelen bij avond

Wandeling in het land van

kanalen, sluizen, bossen

waar her en der konijntjes hossen

een zeldzaam huis

door sprookjeshanden ingericht

wandelend naar het volkscafé aan 't Sas

de diepere lagen

van de werking van de geest peilen

gewoon langs gesprekken heen

gedachtenenergie uit de lucht plukken

Ero Roezen

Opbouw van het inner innige intiem zijn

Een geduldig wachtend  bed krijgt bezoek

Oranje gloedje aan aura luiert nog in de kamer

Donker rood de Johannesolie

Minutenlang de tijd nemend

Om alle deeltjes, ieder wezentje van haar zijn

Zalvend te beroeren

In laten dringen de hemelse

In de aardse liefde

Na de lange avondwandeling

Wijl lichamen zelf

Ook weer druppelsgewijs

Hun olie oppompen

En er even en weer opnieuw even

Ten volle gevreeën wordt

Tot een ongekend oord van rust

Hun deelachtig wordt

Op grenzen van Boven en Onder

Neigen ze in mekaars armen in te slapen

Ontwakend weer bij zonsopgang

De roes van gisteren als ochtendgroet

De eerste pöezie en vertelsels komen vanzelf

Onvermoeibaar lachend genieten van mekaar

Lijkt het wel

Tong op tong, aardkorstverschuivings gewijs

Likkend alle deeltjes gebruikt om te spreken

Om van het leven te proeven, ook zo

Een lichaam heeft veel om spelenderwijs te ontdekken

Twee plussen, twee minnen, steeds doorgaan met minnen

Verschillende rollen en leuke verhaaltjes

Zielen als magneten, spelend een spiritueel helend spel

Naar mekaar en in mekaar gezogen

Tantra opbouwend om alle onnodig karma

Weer tot zuiver licht en energie te maken

Overal intensief tegelijk bezig, verassend soms,

op zoek naar uiteinden van wervels en vezels

Een hand die haar weer eens intenser beetneemt

Daar of daar en iets meer of minder druk ginder

Spelend met opgewekte energie

Laat ik me de kunsten van haar vingers welgevallen

Tot ruimte en toestand afwisseld met ander genot

Het besef voor uren één te zijn bij wijlen

Gloeden en symbolen die samenkomen

Langs de genen om nieuw leven makend

Al blijft dat voorlopig naar aardse normen virtueel

In de hemel weet men beter

Dagelijks voortbordurend op andere en dezelfde info

vertakken zielen en geesten zich verder

via het spel der liefde,

scheppende bio toestanden

vol van Volt en zo van die Ohm dingen

De wijsheid der genetica baart voor heel passende aura's

technieken en spielerei

we waren er beiden maar al te graag bei

Lijkt of er in de verte Indianengezangen klinken

Of zijn het dolfijnen in hun zang

Of zangers van het woord

Dat geliefden mochten beleven

Ero Angel Vibes : The room was filled with heavebly creatures, naked angels with all kind of marvelous colors of eyes and shapes. The only angel eartly present looked for my root above which my bio heritage and my penatrator arose. Her prune took some liquid from my bodily oil wel and made him swell even more whilst I started playing with her violin. All strings waiting to be put in the right vibration. Viibrating emerged from every ozon layer surounding each planet of every cell. Now spirtis slowly started exploding from within their nucleus. Spring setted in , producing summer, with lot's of waves of heat and roaring thunder. Words went looking for an intense dialogue with her and his most intimate parts. I, the poet remembered the essence on this very moment where he lay them down. octaaf

 

Friese paarden en Volle maan

2stoelen, aardbeien, drankje

Wandeling naar de donkere trotse paarden

Witte Manen in de Wind

Kregen gras van buiten de draad

Van De wijde wereld door hen bemind

Wisten dat van zodra onze kussen…

Hun voederen was van de baan

En ’s nachts in een voorouderlijk bed

Hebben we het in alle toonaarden weer gedaan

Met zicht op volle Mie Maan

Speels tussendoortje

Zacht roffelend met vingertoppen

Langs kleurige tepelvelden

Stroompjes welven naar het buikje

Maken even een ommetje langs ruggemerg

Om via de geest uiteindelijk

Op de Venusberg aan te landen

Alwaar wie weet alweer

Wat zal doen branden

 

L’amour sur l’herbe au bord du pont

L’orchestre des grenouilles de multiples sortes

Nous accompagnait

Le jeu du lumière parmis les feuilles

Nous encouragait

L’orchestre s’arrêtait

Au carrefour ou caresses devenait penetration

Tout d’un coup un oiseau chantait tout une autre chanson

Que la sienne

 

 

Caresses érotiques

Elle le rend si fort si doux

Me veut dans son corps

Pour sentir encore et encore

Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore

Il veut, désire qu’elle vient

Sur cent façons avec ses mains

Aussi les pensés, pensées jouent avec

Quelle femme, quel mec. C’est plus que se faire plaisir

C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir

Ce n’est pas banale C’est comme un grand orchestre et un bal

Pasé et présent tout, toutes, tous unies

Cherchent à se combiner dans un lit.   Octave

 

Eindelijk schijnt de zon weer op m’n gat

Eindelijk schijnt de zon weer op m’n gat

Eros heeft weer heel wat gepland

M’n edele delen geklemd in haar hand

Ze kent haar poes nu zoveel beter

Staat van tijd tot tijd meer dan wat heter

Eindelijk schijnt de zon weer op haar billen

Verzinnend vele leuke woorden en verhalen

Soms vraagt ze zich af waar ze ze blijven halen

Heerlijk dat lange minnen met zinnen en zinnen

Lekker ontspannen over ’t leven te bezinnen

Eindelijk schijnt de zon weer op m’n Pi

Dit hebben we veel te weinig gehad

Zo buiten vrijen in de natuur

Wat een genot, alles zo puur

Ieder plekje op huid met een stand gecombineerd

Alle dagen veel van mekaar geleerd

Eindelijk schijnt de zon weer op haar kruis

Strak gezwollen borsten, eikel bonst bronz

 

Moge steeds opnieuw worden

Vermoeidheid Rust

Rust Relaxatie

Relaxatie Sensualiteit

Sensualiteit Erotiek

Erotiek Lichamelijkheid

Lichamelijkheid Spiritualiteit

Spiritualiteit Versmelting

Versmelting Opgaan

Opgaan Doorgaan Doorgaan Doorgenieten      je Deu(s)-genieter

Gewoon gezwind haar zelve

Uit het land van hele rode lekkere steen kwam zij terug om me aan de lichtere kant van het rood en de donkere kant te laten likken en ruiken.  Na een week met bos en dieren en pamfletten en wandelen en al eens sociaal zijn met mensen werken aan het literaire en persoonlijke ‘voortijdig testament’; reed hij weer in de richting van haar noordelijker blauwe ogen en rode bos.  Ze kwam bij hem en ze hadden het over Afrika.  Blij haar verhalen vertellend, moeder, zus baby, d’ Afrikaanse familie, een land in chaotische ontwikkeling vol contrasten.  Babel-en met de plantage arbeidsters en uitgeweken Belgen, het beleven van de rijkdom der erediensten uit een andere tijd, maar vol hoop en wijze lessen. Hoe mensen doen en zijn met al het grappige eromheen.  Een lach en een traan en alle uitdagingen in het leven van elkeen, elkaar leren begrijpen en de eigen rol in het klauwen van relaties leren inschatten.  Het begaan zijn met mensen van uit haar pure lach, haar grote goede hart dat velen goed doet, siert haar ten zeerste. 

Wij houden van ons

De draaiende duim in haar of mijn handpalm. Teken van onze verbintenis.

Na de proloogfietstocht in het woud maanden geleden

En ons eerste privéfeest in mei.

De boswandeling tot het buskot, natte regenkussen

Weer thuis, de gelukte BH ontcodering van het sluitseltje

Zalig gewicht van aan gezogen borsten gewogen.

De hand naar beneden en de bio elektriciteit

Vele totaal nieuwe gevoelens op de menulijn van ’t erotisch appel

Keer op keer

Moest ik zo dikwijls komen

Ik ging van mijn stokie

Tussen ons is het nooit zo maar fokie-fokie

Het zijn paardansen

Van strelende voeten en handen vandaag

Een huid, verjongd, haast fluweel

Van exotisch fruit of zacht meel

Scandinavië ging eens in het land van oersprong oorsprong

Langs en keerde weer

Naar Centraal Europa

Weer waren haar kussen anders

Nog dieper willen proeven

Peuzelen, inzuigen, belicht willen worden

Niet alleen via de zon

Wat dan ook na een halfuurlang overal tegelijk bijna gebeurde

Alles in ons opfleurde, openging

Nooit zomaar ‘bespringen’,

Behendig klauteren van armen en benen

Handen altijd vol van alles van mekaar.

Paren om heel gezond te blijven

Voelen hoe lichaamstocht met hartstocht

Hemelstocht wordt

Ervaren hoe een spirituele band kan zijn Allerlei beelden, plaatsen van samen op reis

Flarden van medemensen

Begeleiden sporadisch onze minneliederen

Concentratie en de bonzend broze harde punten

Soms omgetoverd tot een heus klein clity pikie het ene

De andere, blijvend kloppend steigerend

In gedachten een ode prevelend

Ode voor een eerlijk liefhebbende verzorgende vrouw

Het doen trillen van de kleinste rondingen van   de billetjes

Strepend met de vinger door haar streepje

Glijden de vingers mekaar aanvullend, aflossend

Kleine lippetjes en passant heel alert wakker makend

Genietend en verzuchtend even achterlatend

Om hoger wat rondjes met de zon mee, soms tegen te maken

Af en toe wat druk en extra druk  op zacht en hard

Luisterend naar adem en inspelend op haar reacties

Aan proberen voelen welke volgende zetten te overwegen

Lijkt wel of we 2 continenten tussen 7 en 11 hebben bevredigd

De tel kwijt hoeveel keer ze ,wel 7x7 de hemel in ging

Om dan weer terug naar de ontspanning te glijden

Naar een mimiek van toen ze nog jonge vrouw was haast

Zalig, wetend dat je iemand op vele manieren gelukkig maakt. Wij houden van ons.  Het was de nacht van de dag waar ze van in de ruimte met de 7878  weer naar me toe vloog. Weer naar onze fysieke ruimte toe.  Wijl het geestelijke er altijd is

So now you reader, sit down and tell me your story :  Ga zitten en vertel me je verhaal  :

 

 


 

 

  1. Laat ons Proberen ’t Leven ‘t overleven 1.Het leven als eindeloze test Het leven is een levenslange test in het zoeken naar mogelijkheden om op alle mogelijke manieren het leven te overleven, genetisch, individueel, sociaal.  Een link naar het totaalwerk onder bijna iedere kunstvorm gebracht, zal dit verhaal van wat ik hier tot nog toe in ieder domein over schreef afsluiten.     De verwondering om wat in een ver in het nu opgelost collectief en individueel verleden aan ons allen en mezelf voorafging blijft me dagelijks vergezellen.   Soms begrijp je huidige sociale toestanden of individuele relaties met mensen heel goed en veel van die dingen evolueren op vaak grillige manieren naar meer bewustzijn.   De straling die aan het wordingsproces van atomen en moleculen voorafging had ook zo zijn manier van worden en zijn op zijn palmares…en alles en iedereen zal er uiteindelijk terug naar wederkeren, we zien ze wel niet, maar telefoneren er dagelijks mee. .   Organen zijn eerst kunnen ontstaan en hebben leren functioneren van zodra de natuur, wij dus, een massa aan tijd in het experimenteren met de allereerste kleine micro organismen in het water  gespendeerd hadden.   De eerste wereldgemeenschap zonder oorlog en zonder op speculatiemechanismen gebaseerde uitbuiting kan pas geleidelijk aan het licht zien naar mate er meer een totaalbewustzijn over dit alles komt en andere politieke organisatievormen de oude manier van aan politiek doen gaan vervangen.  Ondertussen blijven we zitten met een systeem dat we door ons door een deel van de media gevoed ‘ingedommeld’ zijn verdienen.  Tal van levensgewoonten en emotioneel onrijp reageren houden ons tegen om zowel persoonlijk als sociaal te groeien.  Als we er in slagen om inzicht in al het hierboven opgesomde door te geven, zullen we uiteindelijk ook rijper worden om de verwarring die onze instincten en negatieve emoties en sterfelijkheid soms met zich brengen niet meer als onbegrijpelijk en onoverkomelijk te ervaren…maar vooral lang onze persoonlijke en collectieve inzichten om te groeien in levenswijsheid.  Het in detail snappen van micro en macro situaties is wetenschappelijk al heel ingewikkeld, maar objectief best te doen…als het op ons subjectieve leven aan komt kunnen die inzichten ook wel heel gecompliceerd lijken en nauwelijks nog bij te houden als je met alle combinaties en verwikkelingen in relaties geconfronteerd wordt.  Van simpele constataties  vertrekken als je aan ’t observeren gaat, via boek of woord, dialoog of innerlijke communicatie.            2.Woord zoekt beeld  : Fotofilosofie Kwam heel mijn leven mensen die met een bepaalde kunsttak bezig waren.  De essentie waar mijn levensgezellin-fotografe en ik naast het praktisch leven mee bezig zijn, hebben we proberen te vatten in een tentoonstelling ‘woord zoekt beeld’.  Ook te zien via de link op het einde van dit werk.  Onze canvas reeks schetst het ontstaan van het zijn van af de oerknal en zo verder de schepping in, Fysica die Chemie en die dan weer Biologie deden geboren worden.   De mensheid is op een punt gekomen dat alles wat objectief kan worden begrepen in kaart gebracht is.  Het is allemaal zo fenomenaal en toch is er relatief gezien niet zo veel interesse voor.  Terwijl er nog zoveel wereldproblemen aan een oplossing toe zijn; is een te groot deel van de wereldbevolking om allerlei redenen niet echt bezig met de oplossing er van, gevangen ook in hun subjectieve situaties.  Wat hebben ze aan mijn bij de foto’s horende woorden veelal ?  Indien er geen woorden bij hoorden zouden ze nog minder hun belangstelling trekken. 

ZIN.  Zin, als jij Onzin tot zijn ware proportie kan herleiden zal ik je soms ‘God-te-ergens’ noemen en je vragen of je die hele reis van straling tot atoom en cel wél nodig gehad had voor een bewustzijn als het onze”.  Hiermee probeer ik gewoon te zeggen dat de tegenstelling tussen theïsten en atheïsten eigenlijk maar een ‘denk’-tegenstelling is…te verkiezen valt een neutraal beschouwen en observeren van wat nu eigenlijk de bedoeling van het leven is…door veel kennis op te doen en zelf te ervaren wat het leven nu met het heelal en ons wou, wil, zal willen.   De theorie heb ik in deze al voldoende behandeld, de praktijk al op tal van manieren proberen aan te tonen.  Ik zal via de teksten die bij de canvassen horen nog het één en ander op een rijtje proberen zetten en nog wat bijhorende uitleg geven, voor dat ik met het verhaal van dit schrijven concreet doorga; want als je wil lezen, moet je wel weten wat letters zijn.  Zo ook met inzicht via denken en begrippen.  De volgende teksten of delen van teksten, gedichten,  zijn zo van die axioma’s, letters, woorden die veel studies en wijsheden samenvatten en die helpen bij beeldvorming rond de zin van het leven.  Best probeer je bij filosofische vragen door te dringen tot de kern van wat iets is, wie iemand is, wat van waar komt, wie wat achter de rug heeft, wat er met wie nog te leren valt.  Op de achtergrond van wie we nu zijn, speelt tegelijk de melodie van wat was.  Collectief bezien betekent dat :

 “Vader Fysica en Moeder Chemie : opa Big Bang keek naar dochter Straling, verliefd op het atoom, Fotonen vlogen om haar oren er kwamen Moleculen van.  Oma Mater, vond haar draai rond Ster Zon.  Ze smolten hun goedjes in mekaar, de eerste celletjes waren klaar.  Ma Organo deed het in zee volgens XX.  Organos werden Organisimos en toen kwam ’t voortplantingssysteem systeem van Pa XY.  Samen kropen ze aan land om aan recentere kunst te beginnen.  Nu is alles precies af dacht de familie natuur.  Er is genoeg voor iedereen.  Maar zie het grote geld daar en daar toch oorlog voeren om meer.  Gedenk het principe van de Cel, was oorspronkelijk DELEN.”  De hele evolutie, niet alleen van uit de fysica naar de chemie toe en van daar naar de biologie is één ontzagwekkend gebeuren, iets wat we zelf zijn en in tot in onze vezels kunnen leren aanvoelen door ons er meer en meer bewust van te worden; wij maken er deel van uit, wij zijn het !  We zijn ondertussen al veel minder de aap die de anderen domineert (alhoewel) maar toch, ondanks al onze ontwikkeling staan we nog maar aan het begin van het totale plaatje van onze collectieve maar ook vooral individuele evoluties te begrijpen.  De mate waarin we verstrikt zitten in allerhande dingen die onze persoonlijke relaties geen goed doen en daardoor soms uiteindelijk wel; bepaald onze zin om daar allemaal mee bezig te zijn, ook met ons sociale betrokkenheid naar het sociale en politieke stuk van die relaties met de buitenwereld toe.  In feite is er nog oorlog tussen multinationale firma’s eigenlijk en landen in de tweede plaats omdat velen onder ons geen weerbaarheid aangeleerd hebben tegen de heersende ideologie van plat brood en spelen; waardoor we ons hoogstens in verspreide slagorde organiseren om de grote wereldproblemen aan te pakken.  Later meer hier over. 

Een volgende canvas : “Filosofische Invalshoek.  Niet-bestaan is onmogelijk.  Alles bestaat.  Niks kan niet bestaan.  Als een situatie, iets, iemand, van veel bijna niks wordt, ontploft ze.  Big-Bang van materie en relaties.  Bestaan, voortdurende beweging, strijd tegen onzin…inhoudsloosheid.  Doordat alles iets en niemand niet ‘iemand’ wil zijn…is er ook veel venijn.  Teveel willen bezitten, te jaloers, te ego, te vol zelfbeklag, teveel angst, te rijk, te arm…en te arm van geest.   Niet waarom denk of doe ik dit of dat…maar ‘heb ik al genoeg van dit of dat gehad’…beheersen ons leven.  Sta soms eens even stil bij wat een mens als nu eigenlijk gewoon wil. “  Een mens als nu, de heden ten dage mens, produceert en distribueert niet gewoon logischer wijze in functie van wat nodig is, hij zit in een systeem van loonarbeid gevangen; een speculatief systeem dat de arbeidende bevolking, de zelfstandigen en middelgrote ondernemingen tot en met tegen mekaar opzet en tot overconsumptie en oorlogen om grondstoffen en strategische posities leidt.  Nooit wordt hem in een telematisch referendum gevraagd of hij militaire productie en onrechtvaardige belastingen wil.  In feite wil hij op zijn gemak werken, een beroep doen wat hij graag doet, afwisseling, reizen, leren in ’t beste geval…maar het oude korset van de dingen maakt hem oh zo afhankelijk van misschien volgens onder meer Oxfam en andere studiebureaus 1% van de wereldbevolking hun bankrekeningen.  Eigenlijk speelt hij dat domme spel mee omdat het zich uitstekend leent tot mekaar domineren en onderdrukken en zich afreageren op diegenen die het zogezegd ‘beter’ hebben.  Het is ook een filosofisch niet begrepen gevecht met de eindigheid van het persoonlijke bestaan, genieten, genieten maar, tot zuipen en zwelgen en geld over de balk gooien toe: zo min mogelijk lezen, relaties uitdiepen, de wereld helpen verbeteren.

“In order to …Feel what life is about…have a love for matter and it’s history.  One has to use all one’s senses, obtain knowledge as well to feel.  To see how everything is alive.  One has tob e in close encounter with all the living, dating back to radiation and our cells.  In order to… Be alive, one has to understand a great deal about each and everyone’s role and evolution.  One has to have an idea of further stories to be prepared.  One has to be prepared for future developments.  In order tob e happy one has to give and enjoy the receiving.  In order to be eternal one has to know a lot of the stuff… eternity is made of.”  Dus, “ Om te voelen wat het leven is, ontwikkel een liefde voor de ontstaansgeschiedenis van de materie, die uit de eterie, straling…voortkwam.  Men moet al zijn zinnen gebruiken, kennis verwerven ook om te kunnen voelen hoe zeer alles van leven doordrongen is.       Men moet in nauw contact staan met al het levende, teruggaand tot de straling en onze cellen.  Om echt te collectief en individueel het leven te verstaan moeten we een groot stuk van de evolutie van alles en de rol van velen in ons huidige nu daarin begrijpen; want alles heeft zin tot het onzin dreigt te worden.  We moeten onze intuïtie  verfijnen en toekomstige evoluties kunnen aanvoelen en ze met geduld leren voorbereiden.   Men weze best op toekomstige ontwikkelingen voorbereid.  Om gelukkig te kunnen zijn moet men kunnen geven en genieten van het ontvangen.  Om eeuwig te kunnen zijn moet men veel weten van de materie en eterie waar de eeuwigheid van gemaakt is en dat allemaal leren aanvoelen. “

“Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt”   Toen ik  een jaar of negentien was schreef ik de volgende tekst, waarvan ik mij nu ik verleden week zestig geworden ben afvraag, ‘hoe dat ik dat toen al kunnen weten had, met bergen kennis en ervaring minder. Nu begrijp ik hem ten volle eerst.  Leg dat maar eens uit : 

“Ode aan een punt. Vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven in het punt van waarheid, echtheid, waarrond alles cirkelt, dacht ik zo…behoed het willen weten van verscheurd raken…behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven…kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant.  Troebel witte stilte, vertel me van het luisteren, sterre verre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling, kijk uit naar een brug naar ergens, vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen, leef, mens leef, weef mens weef, te midden het stille, eenvoudige en goede; dankbaar voor al het goede en mooie, zelf te zien, zelf te zoeken; dwars doorheen kortzichtige onwetendheid. “  Bewustzijn is iets  alom tegenwoordigs dat wie weet te maken heeft ook met vergane biologische energie, terug te herleiden tot straling, mineralen, de microwereld… .  Daar bij komt dan nog eens de wisselwerking met het individuele bestaan en zijn relaties en het voortdurend inschatten hoe een situatie is en wat je er mee kan doen.  Het spel van logica en intuitie, de gevoelswereld, de positieve en nog te overwinnen negatieve emoties bepalen het bewustzijn voor een groot stuk.  Wit kan opeens troebel worden, luisteren moet je leren. Weten wat je te doen staat, woorden wikken en wegen…je zou er voortdurend beter in moeten worden, dan ga je minder in onzinnige gedachtengangen gevangen zitten.  Over de moeilijker lagen van dit gedicht later in het verhaal zelf meer.

“Doorgeven.   Wat licht aan mekaar…om kunnen blijven verder te leven…van dat licht, verwant met de glans in ogen die door onze woorden en aanrakingen geboren wordt.  Doorgeven.  Wat lucht aan mekaar…om ons blijvend fris te houden.  Van die lucht, vol van geesten die nog graag beneden mee feesten. Doorgeven.  Wat stilte, weinig of veel; om onze kalmte te bewaren.  Van die kalmte, verwant aan het alles, verstrikt in het niets.  Doorgeven.  Wat water en mineralen…om ons te laven en ‘ t overbodige weg te spoelen.  Van dat laven, niet te veel of te weinig, juist wat nodig is. “   Zelf leren beseffen op welke wijzen je best bij dit soort mediteren over al die wondere constataties die er bij het leven te maken zijn, raakt.  Je gaat er het dagelijkse leven intenser door beleven.

“Roodborstje noem je Veel meer dan met je naam.  Duik je al eens op.  Op een uitgekozen moment.  Op een tafeltje in herfstzon.  Maar elders ook, altijd onverwacht.  Lijkt wel of je blijft staan of hangen.  Om dialoog aan te gaan.  Die korte momenten tussen ons.  Even geluk in mij en jou vangen.  En vrijer kan niet.  Je staart en pikkebekje zo  fijn.  Met al je opgepoetste kleuren.  Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn.  Je lijkt wel een postbode uit de hemel.  Spaarzaam met ook jouw unieke lied.  Ons aan domheid van onrust herinnert. Ons met je danspasjes op een andere voet zet.  Voor je weer je hoofdje draait.  Om je volgende luchtduik uit te meten. “ Dichten is het resultaat van én mediteren…zoals een fotograaf de lens op het juiste moment open zet.

“Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad” zo van die momenten dat alles in mekaar lijkt te passen, des te beter observeerder je wordt, des te meer van die momenten ge je hebben en des te kalmer je wordt…en hoe meer kalmte, des te betere inner-communicatie, meditatie, wijs geluk en binnenpretjes.

“Dit is ons leven Dit is jouw leven.  Teruggeven onmogelijk.  Zijn heeft vele redenen.  Er doorheen en beleven.  Het zware op tijd achterlaten.  Omvormen tot het ware van binnen.  Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom.  Afzondering en reünie.  Maar steeds uitwisseling.  Zij het met wijsheid gewogen.  Zij het uit toorn geboren.  Terecht of onterecht.  Uit liefde en blesserend zegen. Bless your blessings. “

“Ga zitten en vertel me je verhaal   Wil vandaag niet weten wat je van het weer vindt. Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen. Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt. Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat.  Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd.  Wil levendig voor me zien, de paden die JIJ koos.  Wil er in komen van welke routes je veel verwacht. Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan. Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan.  Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen.  Wil voelen wat er je echt beroerd.  Wil geen prijzen of lonen bespreken.  Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen. Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil”.  Eigenlijk, spreekt voor zichzelf, wij zijn zo een gesloten boeken voor mekaar omdat onze schaduwzijden en drijfveren niet altijd in het licht mogen komen misschien, en altijd dat schrik hebben om mekaar te kwetsen.  In vele gevallen maar beter zo, er zijn altijd uitzonderingen; niet alles moet omgespit en uitgelegd worden, ’t leven oppervlakkiger beleven kan ook best leuk zijn waarschijnlijk, hangt van eenieders persoonlijke opdrachten af.  Moet eenieder alleen en met mekaar proberen uitvissen hoe dat ligt.

“Speels tussendoortje Zacht roffelend met vingertoppen.  Langs kleurige tepelvelden.  Stroompjes welven naar het buikje.  Maken even een ommetje langs ruggenmerg.  Om via de geest uiteindelijk.  Op de Venusberg aan te landen.  Alwaar wie weet alweer. Wat zal doen branden. “Caresses érotiques. Elle l e rend si fort si doux.  Me veut dans son corps.  Pour sentir encore et encore. Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore.  Il veut, désire qu’elle vient.  Sur cent façons avec ses mains.  Aussi les pensés, pensées jouent avec.  Quelle femme, quel mec.  C’est plus que se faire plaisir.  C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir.  Ce n’est pas banale. C’est comme un grand orchestre et un bal.  Passé et présent tout, toutes, tous uniuies.  Cherchent à se combiner dans un lit. “   Ook een pak erotische gedichten geschreven ooit,  gedichten over dieren, mensen, fysica, filosofie, doden, natuur, spiritualiteit, politiek, wereld van de arbeid… .  Over de eigenlijke en symbolische zin van de erotica later en in een aantal linken via de link achteraan meer.  Als je ’t allemaal door hebt schrijf je een gedicht als dit maar weer : “Zonneschijn schijn maar zon, op het schijnbare en het echte, op de herwonnen deugdzaamheid van de hij en zij ziel, op alle onnodige en nodige omwegen, op het niet opofferen van integriteit, op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit telkens anders te zeggen”. 

“Na de dood Stilte, is allen die niet meer bestaan, is opkomen en overgaan, is terug naar onze essentie, in stille beelden blijven we voor de levenden achter, wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt, wat blijft, onze menselijke waarde; licht, schijnend in licht, Licht, is ook die die er niet meer zijn…Lucht, doet niemand pijn. Tijdens de zwaarte van het leven reeds even stilte, lucht en licht zijn, ze zijn wie de heengeganen waren”.  Ruimte en Tijd, relatiever dan we zouden kunnen veronderstellen.   Waar kosmologen en andere wiskundigen en fysici, biologen,filosofen en zo meer mee bezig zijn…ze vergeten te vatten dat ze eigenlijk het bestaan van het eeuwig leven aan ’t bewijzen zijn.  En wat dan de achterliggende bedoeling is :  Je kan iemand tips geven, maar het stuur van je leven heb je zelf vast. Een aantal wijsheden moet je via je eigen leven zelf zien te beleven en vatten.  Hoe meer mensen dit doorhebben, hoe meer bereidheid er gaat komen om problemen zoals oorlog en armoede en vervuiling en uitbuiting aan te pakken; omdat de ideologie die zegt dat leven tot produceren en winst maken te herleiden is, dan onzinniger wordt.

“Questions for workers  Waarom worden we nog altijd door de wereld van de geldspeculatie geregeerd ? W werken er zo velen te hard en mogen anderen niet aan de slag ?  W is  recht op werk geen recht ?  W kunnen we niet makkelijk een nieuwe job vinden, er is toch werk genoeg, zoveel te doen, zoveel onnuttige bureaucratie en productie in stand gehouden ! W zijn grote economische sectoren zoals telecom en vervoer en energie en de bankwereld en zo meer niet collectieve eigendom ?  W geen productie gebaseerd op de primaire behoeften om te beginnen. W te weinig ecologisch verantwoorde productie ?  W hebben sommigen onder ons de ideologie van de discipline door de zweep van de loonarbeid nodig ?  W moeten wij, niet de 1% schrik hebben van één administratief , niet speculatief te gebruiken wereldmunt ?  W is armoede een officiële vorm van slavernij ? W controleren zo weinigen zoveel weelde ?  W bevelen enkele politiekers en militairen hele legers ?  W zijn godsdiensten niet zo spiritueel als onze eigen te ontdekken innerlijke energie ?  Waarom noemt imperialisme oorlogen ‘humane hulp’, ‘vrije wereld’ en ‘democratie’ brengen ? W kunnen criminelen delen van de economie controleren ? W volgen vakbondsleidingen de spelregels van het grote geld ? W begrijpen we te weinig dat ‘vreemdelingen’ ook werkzoekenden kunnen zijn ?  W worden er nog steeds massaal wapens gemaakt om onze klassegenoten te doden ?  W bestaan er nog altijd koningen en koninginnen ?  W de technologie en technocracie niet gebruike om een mooier wereld te maken ? W betalen we taxen om mijnen te leggen en te ontmijnen ? W sluiten bedrijven en diensten wanneer de vraag  er naar op wereldgebied toch nog groot is ?  W worden er boeren betaald om niet te produceren terwijl er zoveel honger is ?  Waar om worden boeren verplicht tot het kopen van niet hun zaden ?  W is er zoveel tekort aan woningen .  W eten onze honden en katten meer dan sommigen verdienen ?  W overleeft Hun systeem door crisis en oorlogen en uitbuiting en speculatie…en hoe lang nog ?  W blijven we colaboreren via de klassieke stembus terwijl het moderne fascisme zo sterk is ?  W berichten de grote media in Hun voordeel ?  W is het klassiek model van verkiezingen het recht om JA te zeggen tegen het oude systeem ?  W leggen we geen eigen programma te rstmming voor ?  W verdedigen we onze alternatieven niet in de bedrijven waar we werken en bundelen we alle deeleisen in de plaats van te staken, kunnen we misschien trager gaan werken en minder gaan kopen, de regeringstelefoons gaan roodgloeiend rood komen te staan.  W de joblozen niet top de vergaderingen van de werkenden uitnodigen?  W geen nieuwe strategie ontwikkelen om aan rechtvaardigheid te kunnen doen :  http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

http://filosofischverzet.skynetblogs.be    http://bloggen.be/conscience2008 (verkiezingsblog)///de bij de teksten horende foto’s en meer niet afgedrukte fototeksten zoals hierboven ?   http://fotofilosofie.skynetblogs.be  of Facebook Fotofilosofie                    en 24 ANDERE blogs  Gedichten : http://snarenenwoorden.skynetblogs.be

OVERKOEPELENDE BLOGs  http://blogfilosoof.skynetblogs.be

Actueelst en nieuwe overkoepelende blog http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

Filosofie http://deblogfilosofen.skynetblogs.be

 

everybody has a name

My name is combination.  I combine.  The innocent aspirations of youth,

with the illusions and disillusions of reality, of growing up,

with the hopes for new illusions to believe in,

with the fate that we evolve to the real lessons, to the real feeling,

to the best act in real art's NOW

                                      I combine. 

The pains and joyes of the past,

with understanding the present ones, with the aspirations of tomorrow

with all the energy deep inside me

                                    I combine.  The political theories

with the working conditions,

with te real emotional world of daily people,

with wanting to change things

                                    I combine.  The news on war, poverty, famine,

with all kind of wealth diseases,

with all kinds of unhappiness that reigns,

with breaking the solitude of the individual

                                    I combine.  The living and the dead,

with the longing for fulfilment

with wanting to recognise , who in fact I am,

with observing all kinds of forgotten energies

                                    I combine.  Friendship and Love and Lust

with satisfaction and negative emotions,

with solutions and new problems , with rest and unease

                                    I combine, I combine, I combine.

I cannot do otherwise, all dough I try, I always have to combine.

Because combination shall be my name until it's no longer necessary...

and I'll become ...another  world ?   

 

Let  us try to survive Life

Life is a test in the search for ways to survive life in all ways, genetic, individual, social. Beneath you will find my total work about every domain in life, in almost any art form. The in the now dissolved collective and individual history of all of us and accompany us every day. Sometimes you understand current social conditions or individual relationships with people very well and a lot of those things evolve on often erratic ways to more awareness. Organs learned to function as soon as nature, we therefore, were ready experimenting with the very small microorganisms in the water. The radiation at the genesis of atoms and molecules also way of politics. Meanwhile, we are left with a system that we ourselves fed because a part of the public opinion is being fooled by the big business media. Numerous habits and immature negative emotions stop us to grow both personally and socially. If we succeed in understanding all the display listed above and learn to overcome it, we will eventually ripen above the confusion that our instincts and negative emotions and our fear of mortality sometimes cause. Our personal and collective insights must grow in wisdom. To snap detailed micro and macro situations scientifically, objectively or subjectively is very complicated, but is at its best starting from simple observations and evolving to analyses, and in the end …inner communication.

Laat ons het leven proberen te overleven     3. Een vooronderstelling

Vermits elektronen onvernietigbaar zijn, zijn mineralen en straling dat in essentie ook.  In de veronderstelling dat er reeksen van big bang cyclussen zijn, zou het kunnen dat alle verzamelde essenties van alles weer bijeenkomen als straling en na teveel druk weer aan een alfa-omega reis beginnen…straling…atoom…planeet…cel…straling…voortplanting door deling.  Straling, evolutie van straling tot onze ziel en weer geest…straling. Wat valt er zo al te observeren en filosoferen ?  Ongelooflijk veel individuen zijn als mix van voorouderlijke composities reeds door het leven gegaan en vergaan…toch werden hun verhalen genetisch, sociaal, politiek, emotioneel en spiritueel verder gezet in reeksen van nieuwe verbindingen die soms wel heel verdacht veel lijken gebaseerd op tegengestelde karakters die mekaar beurtelings aantrekken en afstoten, storen en beminnen; resulterend in weer pro en contra manieren van tegen of voor mekaar stelling te nemen.  Op grote collectieve schaal mondt dit uit in partijen en klassenbelangen, vrede en oorlog.  Al van vóór het kapitalisme is deze waanzin al aan de gang, de eeuwige begeleider van het wezenlijke in dit leven; het overkomen van onze negatieve emoties, samen met anderen.  Dit heeft niet alleen een economisch en sociaal luik (in die volgorde), maar daardoor juist ook een politiek verlengstuk.  Je kan je helemaal terug trekken uit deze werelden en op je eentje gaan leven, maar net zoals in de micro fysica werelden zal je perioden van absoluut evenwicht en neutraliteit moeten afwisselen met verbindingen maken met de buitenwereld, dingen ondergaan, leren, beïnvloeden. In iedere situatie liggen een aantal antwoorden waarnaar je bewust of onbewust op zoek naar bent.  Gewoonlijk blijf je in die situaties zitten tot dat je door hebt waar je je blind op staart…of wat je nauwelijks opmerkt.   Iets in ons geeft begeleiding bij al hetgeen we doen.  Lucht heb je nodig om te kunnen leven, dat ‘iets’ hebben we ook nodig.  Zoals lucht een samenvoeging is van elementen die lucht vormden, zo zijn wij ook het resultaat van splitsingen en samenvoegingen waarvan de componenten op iedere verschillende situatie via de samenwerking van die componenten gaan reageren…(of via de afzonderlijke ego’s gaan handelen).  Het zich inleven in groepen of individuen, de goede en de minder goede ervaringen; leiden op de duur tot het aantrekken van diegenen die je nodig hebt voor de dingen die jou specifiek te doen staan.  Vaak al voor je geboren wordt is de voorbereiding eigenlijk daarvoor al bezig.   Sommigen komen hier om strijdbijlen op te graven en oude rekeningen van vroeger te vereffenen, er zijn er ook die gewoon de sfeer op een boerderijtje nodig hebben om weer in hun onschuldige kindertijd te belanden en zoveel mogelijk omwegen kunnen vermijden; kalme mensen tegen over te drukke; ze vullen mekaar aan; maar bij mekaar… .  Door aandachtig te observeren weet je meteen wat je te doen staat en met wie en met wie voorlopig niet.   Net zoals je probeert voor een nest jonge honden met ieder hun verschillend karaktertje een gepast baasje te zoeken, zo lijkt iets groter, een voorzienigheid ook wel met ons bezig en gebruikt, liefde, vriendschap, handel en wandel hier bij als zoetigheid om ons uit onze tent te lokken.   Aanvaarden zoals de andere is, geeft mooie dingen als dat ook in de andere richting toegelaten wordt.   Krijgen en geven, leven en laten leven, complimenten en kritiek, een lach en even doorbijten.  Heb je zelf voordelen ?  verdraag dan dat een ander er ook heeft…(overdrijven wordt wel te veel toegestaan in de huidige samenleving).  Niets is voor eeuwig, maar wat je goed gedaan hebt, dat geeft pas echte rente ! Ach, je mag nog zo duidelijk en beknopt of uitgebreid iets uitleggen aan iemand; alleen jij weet hoe het geweest is; maar ben jij geen wijs en bewust iemand, weet je zelf ook niet echt helemaal waarom wat wanneer met wie was wat het was en in welk kader wat voorviel niet vermeden kon worden, …gebeurde. Een talent moet je leren vervolmaken, het is iets dat niemand op jouw manier voor jou kan invullen.  Men zegt wel eens “kon ik maar op meerdere plaatsen tegelijk zijn”. Onze voorouders van duizenden jaren terug , zijn zij niet op meerder plaatsen tegelijk onder al die deeltjes die wij nu samengesteld zelfstandig zijn ?  Cellen die groeien kan vermoeiend zijn, want jonge honden slapen veel…cellen die ouder worden, kan ook vermoeiend zijn.  Zijn onze huisdieren niet te verwend ?  Maar ja, wie kan er de deur open zetten en zijn honden en katten terug laten jagen met al dat verkeer en de kippen van ook de buren…voor sommige dingen is het te laat, want we zitten zelden in een omkeerbaar verhaal.   Altijd is alles vol van zijn en verandering, opkuisen, hervormen, verder gaan …ieder moment is als zomers warm, opzettende wind, regen of bliksem op weg naar donder. De personages die je kende, kent, ken je niet zo maar; ze zijn symbolen van wat individueel en collectief in een aantal levens gebeurde…het begrijpen van de symboliek er achter moet je zelf uitzoeken.

“Van straling naar cel en weer naar straling, geest.  Innige deelneming”, schreef ik daarnet aan iemand, “iedereen heeft een andere mysterieuze verdwijndatum”.  Gewoonlijk verwijs ik dan naar één van mijn blogs; doch niet alles is uit te leggen; maar als we ons niet meer kunnen verwonderen, zien we de magie niet meer.

 

 

Het Nieuwe Schrijven

  1. WAT VOORAFGING :

mensen die absoluut in godsdienst willen blijven geloven zouden zich beter meer op de wetenschap en het filosofische agnostische denken oriënteren en maatschappelijk aan een ander model van verkiezen en beheren beginnen denken dan het 2500 jaar oude model van burgerlijke verkiezingen ...nog een beetje en overal komen er nu ook "islamitische" partijen op die net als "onze" 'christelijke' partijen, bepaalde klasse belangen maskeren                    

De vernuftige wijze waarop  veel toch werkelijkheid wordt    

het voortijdig testament  , de blogs, story of, l’histoire de, die Geschichte vom, ontstaansgeschiedenis 'the premature testament'

http://blogfilosoof.skynetblogs.be  panorama-blog--overkoepelende blog in sommige blogs komen schrijfsels uit andere blogs terug, sommige zijn vertalingen http://users.skynet.be/octo/index.html  oldest blog after http://www.geocities.Athens/Olympus998 SOCIO http://filosofischverzet.skynetblogs.be/   about 200.OOO visits from 2006-2016 last 5 years worked less with it due to facebook  http//filosofischverzet2.skynetblogs.be  friends, hosts, gastauteurs ook en vrienden en hun artistiek werk http://blogverzet.skynetblogs.be hosts,me,   vooral gastauteurs socio politiek  http://bloggen.be/conscience2008 referendumblog  http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be  facebook : Octaaf Coeckelberghs  Octo Filo Verzet (mainly French Posts)  Philosophical Resistance  English -- Fotofilosofie (with Thea S) http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be   newest socio-politico blog

SOUL  http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/  filosofische essays rond wetenschap en spiritualiteit, limited visitors http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be   zieletoestanden, spiritueel-scientific interpretation of ‘religion’, pretty well visited http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be  en linken http://achjadeliefde.skynetblogs.be   visions on the role of instinct, emotion,love http://closertothespirit.blogspot.be  psychological analyses and so  http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be   special energies

ARTS http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/  http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/ 3 blogs with mainly own films, PHOTOS (like every blog) to illustrate own poetry and short stories  main poetry blog :  http://snarenenwoorden.skynetblogs.be  other alike blogs  :http://octosfilopoeziepaginas.skynetblogs.be/  http://blogkunsten.skynetblogs.be/ stories and so   artblog photo-words –‘diepzinnig letterzetten’---      :   http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be          Facebook   poetry on music thanks to Frank L. and a Kido Sjorre Medium Havare Film  :    https://archive.org/details/Mediumhavare2010Walden http://closertothesoul.blogspot.com   old story and so http://talespoemsessays.blogspot.be  artblog  with los of wisdom        http://bloctaafblogartist.webs.com/   main English texts http://lovinglifeanart.blogspot.be  schetsen,stories,oldest blog in this branche  filosofisch verzet and philosophical resistance op Google en Google plus & Facebook , YouTube and Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken—de blogfilosoof-theblogphilosopher  less used blogs, rather collection blogs, less reviewed : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be OVERKOEPELEND http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be  http://voortijdigtestament.blogspot.be (oldest collection blog,more  free style) http://voortijdigtestament.blogspot.be http://bloggen.be/philosophicalresistance  Overkoepelend :  http://blogfilosoof.skynetblogs.be 


Op z’n Thea’s

In een dorp aan een gracht

Na 9 maanden zachte dag -en nachten dracht

Bracht een Hollandse Ooievaar zowaar

Een flinke baby, helemaal klaar

Speels en graag lachend zou ze worden

Soms doordacht of nodig hard

Eigenlijk was een jongen besteld

Zo kon je haar tot een jaar of vier…In een kleedje slechts zien

Nee, deze fijne Fien, werd geen diva queen

Haar kon je vinden in jongens -out -fit

Op de boerderij, in beken en bossen

Zag je d’er ravotten en crossen

Vissen met de papaa

Vijf Zussen een beetje zo controleren

Werken op de boerderij

Net zoals het volkje in d’er vader’s korven…

Een bezige honingbij

Van waar ze d’er gulle lach heeft gehaald

Is gelukkig nog niet wetenschappelijk verklaard

Uit volle mond, aanstekelijk gezond

In welke situatie ze zich ook bevond

Voor velen een hele goeie vriend-in

Medeleven en er voor haar mensen zijn.  Onderschat ze maar niet

Ze voelt van te voren wat er mis zou kunnen gaan

En kan ze dat dan al voorkomen

Zal ze kordaat handelen, even niet dromen

Ze heeft een hele creatieve energie

Via wat ze met beeld heeft en bijhorend woord

Heeft ze er al velen laten filosoferen. Veel werk aan geweest

Al meer dan 50 keren !  Want weet je, ze wil  ’t allemaal zó laten kloppen

Dat, éénmaal een canvas af, een nieuw soort wezen is geboren

Een in beeld gebrachte boodschap

Rond zijn en worden, die nu eenmaal bij onze échte momenten hoorden

Zorgzaam en voorzichtig springt ze met ons om

Veroordeeld niet te vlug

Wacht geduldig op ieders evolutie

Eén en al oor van uit haar stille luisteren

Groeien haar ingetogen of onstuimige gedachte en speelse fantasie

Van het begrijpen van mekaars taal

Maakt ze voor ieder een apart verhaal  In  Thea-taal

Ik vind ze  Thea-t-raal geniaal ! xxx  ne gelukkige 49


  1. Elke dag weer een dag na een andere

Zevende van de zevende in het jaar 2016. Omwille van het begrijpen van wat vooraf en wie vooraf aan me ging bevind ik me nu waar ik me nu bevind en probeer ik aan de hand van de verschillende soorten puzzels me door diegenen die ons zogezegd verlaten hebben en de nog effectief levenden aangereikt te oriënteren. Of ik dat nu alhier moet doen bij de Nederlandse grens ongeveer of al reizende, wat voorafging legde dat al grotendeels vast. Heeft er iets absolute prioriteit in het deel leven dat me nu op mijn zestigste nog rest ? Wat zou je hier de aarde nog willen meegeven ? De internationale stopzetting van alle militaire productie denk ik. Alle oorlogen van nu zijn een gevolg van het imperialisme van vooral een aantal grote staten. Toch zijn er al vóór het grootkapitaal oorlogen ontketende oorlogen geweest, ook onder andere samenlevingssystemen, net zoals honden onder mekaar ook wel eens vechten zeker. Hier achter de statige dennenbossen met het loofwoud terug in opmars is het mooi vlak met geografische verassingen toch fietsen of langs de kanalen heen. Niet alleen het loofbos begint terrein te winnen; ook de militarisering van de planeet, de fabrieken die men wil doen blijven draaien door de zogezegde ‘tegenstelling’ met Rusland via de NATO aan te wakkeren. Oude anachronistische tendensen, net als de oefenvluchten van de bommenwerpers vliegtuigen boven deze grensstreek en de toename van de verwerking van de radioactieve afval alhier in een tijd waar zonne- en windenergie in alle behoeften zouden kunnen voorzien indien men maar op andere basis dan die van de vlugge maximumwinsten aan planning deed.   Goed dat ik in ’t Meerdaalwoud een paar bronnen weet met heel lekker gezond water, want wat hier uit de kraan komt, betrouw ik niet zo goed. Bij wekenlange regen en overstromingsgevaar loost het kernenergiebedrijf dat het nucleaire afval verwerkt immers minder afvalwater want anders zou er bij overstroming in Ezaart wel eens straf water in de mensen hun tuin kunnen terechtkomen. Waar is de tijd van de zuivere stroom de Nete, niet te verwarren met de Nethe die door Sint Joris Weert en Grez Doiceau loopt, in Nethen onder andere ? ! Het stoppen van de waanzin rond oorlogsproductie heeft natuurlijk alles te maken met de desinteresse voor de internationale politiek van het grootste deel van onze medebewoners. Jarenlang de politiek van dollar -en andere Staten volgen en regimes in andere landen proberen te vervangen, de tol betalen we nu meer en meer voelbaar. Het onder andere Belgische stemgedrag van de meeste kiezers wordt niet bepaald door de buitenlandse politiek die de grote klassieke partijen of zelfs de recente nieuwkomer nummer één innemen, maar door de buik en de eigen kortzichtige belangen eigenlijk van tegen mekaar opgezette sociale groepen. Bijna hopeloos om me daar nog eens veertig jaar willen gaan mee te moeien, omdat het me zo moe maakt de laatste tijd eigenlijk. De meeste mensen zitten ook in overwerkte toestanden, onnozel gehouden door de glitter der cultuurdingen die vooral niet tot kritisch denken wil aanzetten.

Het relationele leven van velen is vaak over complex en allerlei pogingen om aan negatieve spiralen te ontsnappen leveren niet steeds een evolutie op die tot meer innerlijke rust leidt, zodanig dat de ‘innercommunicatie’ er op verbetert. ‘Innercommunicatie’, we hebben er niet eens een woord voor, net als voor diegenen die ons reeds ontvallen zijn, de ‘heengegaanen’ , bestaat volgens deze computer ook niet als Nederlands woord. Nog meer dan de in vorige zinnen opgesomde dingen, zou ik me met dat raadsel van leven en dood eigenlijk en de innerlijke relatie van mensen en hun persoonlijke relaties onderling willen bezig houden om het één en ander in zijn geheel willen te doorgronden, zoals ik dat reeds 1944 pagina’s hiervoor deed…maar het lukt me niet altijd, wel in het dagelijkse leven via minuut tot minuut indrukken, maar literair, dat moet je kunnen opbouwen zoals ik de voorbije dagen deed…en ja, hier zit ik dan weer aan ’t schrijven voor ’t nut van ’t algemeen en ’t plezier van de enkeling in ’t bijzonder onder andere. Die innerlijke communicatie begint al laat ons zeggen van ’s morgensvroeg bij de analyse van de vorige dag of de dromen, waarmee je soms wel in andere tijdvakken van je leven belandt. Bij het letterlijke opstaan en naar buitengaan heb je dan al een hele reeks metaforen die de dagelijkse ochtendrituelen begeleiden…wel dat is allemaal een heel sterk onderdeel van die innercommunicatie.

Af en toe las je al eens een fijne reisdag met de fiets in of de fietsen de camionette in en op ’t einde van de dag of de dag erna of zo probeer je er de essentie in woorden van te vatten. Alles in functie van het verstaan van die puzzels van de eerste alinea.

Waverse dorpen. In begin juli nog de geur van de accacia bomen. Chaumont Ghistoux, Doiceau en Grez. Nethen, Sint Joris Weert, de holle wegen aan het Meerdaelwoud aan de woudkerk van de zoete waters omhoog en dan rechts af, de Herte-en Minnebron. De ex camping La Hetraie, met de laatste settlers die vastberaden tegen de bureaucratie van teveel planning en te weinig door de vingers zien in hun goedgekeurde chalet van weleer willen blijven wonen. De heerlijke nawerking van de warme deegwaren bij de vrouw van de herberg. Berg op bergaf, heerlijk bewegen, vier jonge zwanen aan de Zoete Waters. Paar dagen later naar Griendtsveen achter Eindhoven (niet ver van ’t gehucht America) , fietsen in de bossen en heiden in combinatie met een bezoek aan de meter van mijn gezellin. Bijna Zweeds-Deense zichten soms, op z’n Hollands dan. Vrouwen met de naam van hun echtgenoot. Toevallig ’s morgens in het boek ‘Zoon’ van de Noor Knausgnard gelezen dat de ouders van het kind hoofdpersonage niet meer tegen hun dochter wilden praten omwille van het feit dat deze voor haar naam wou kiezen, het kind verstond dat niet, net zoals alle schrijvers in hun jeugdjaren dingen niet verstonden en deze dingen zich dan geleidelijk aan door het leven zelf laten verklaren, als of je er zelf om had gevraagd.

We waren al een tijdje van plan geweest naar de meter in het home te gaan. Iemand met het etiket ‘dementie’ ondergebracht in een modern rustoord met Engelen van verzorgsters en zij, heel kalm en waardig sprekend, het verleden goed doorgrondend, relativerend, iets minder makkelijk was het heden bijwijlen…maar wat een verschil met de mannen op de afdeling die er bijna dof op nul bijzaten, vrouwen deden het daar precies in die demente wereld ietsje beter. Toen we met haar in het park van Hollands Deurne gingen wandelen kwamen we een vrouw in een rollator tegen. Vermits ik nog tot die bijna uitgestorven groep van mensen behoor die zelfs onbekenden groet of aanspreek kruisen we dus na wat jonge mensen met problemen en een blinde vrouw een vrouw met een rollator en vooral een leuk rietachtig petje. Ik op mijn beste Hollands dus “wat heeft U een leuk petje mevrouw”. Wij met ‘Zus’ in de invalidewagen stopten en zij ook. Na een lang gesprek over waar ze woonden en waar ze vandaan kwamen eerst, herkenden ze mekaar als jeugdvriendinnen. Niet te geloven ? In deze moderne tijd heb ik er wel een filmpje van hee ! Hopelijk bezoekt de ene de andere nu voortaan in het home. Het deed ‘zus’ goed, we hebben haar ook een boek uit de bib van het rustoord laten kiezen, haar de korte inhoud voorgelezen, streekromans wou ze lezen en ze kende de naam van de bekendste streekschrijver nog : Toon Cortooms. Anton Coolen kende ze ook nog bij naam zonder hem te noemen. Wie weet is dement zijn naast sleet, niet soms de eindfase van een leven en de zogezegde eindigheid van het persoonlijke leven verdringen ? De koestering in ’t verleden, maar toch, ze idealiseerde het leven niet, was nuchter wijs, toch schalks. Blij haar mee te mogen maken.

De fiets deed weer genieten en uitrusten op twee kruiswagens, beeldhouwwerken voor turfstekers, banken aan een enorme watervogelplas. Wind en veel zuurstof, heerlijk gedut voor de fietstocht naar de terrastafel uiteindelijk van de Morgenstond.   Een plaatselijk musje kwam mee eten, zonder schrik, pikkepikkepik en dan weer naar de nest onder de dakgoot. Terugweg, de bijna Deense hoeven van Hollands Brabant achter ons latend, weer naar de dagelijkse dingen die er onder mensen moeten worden gedaan.  

 

  1. Kijk eens naar de hemel met al zijn sterren bij wijlen. Sterren staan centraal en een aantal planeten en zo bewegen zich in een baan rond om hen, net als in de micro wereld.  Net als eenieder omgeven wordt door een aantal personen met een bepaalde soort aantrekkingskracht.  Vermits ons zijn uit dezelfde materie als die in het universum is opgebouwd, in origine al gedeeltelijk bezield met ‘de geest’ die de evolutie naar meer en meer bewustzijn via de stof met zich droeg, is alles aan het leven verwant met mekaar.      Een hond zet zijn zich door de evolutie toegeëigende leven en overleven via zijn soort verder.  Waren er nooit honden en katten geweest, de aarde zou met miljarden ongedierte meer zijn overspoeld…net als we met plezier van bijvoorbeeld de melk van ons vee overleefden, moeten we iedere soort wel ergens dankbaar voor zijn in plaats van ze blijven af te slachten…wat we al doen sinds ‘we’ mekaar hebben leren afslachten in feite.

            Groots symbolisch verschil met wij onder mekaar en de verhouding van de sterren en planeten is echter dat we alhoewel alles één is, we mekaar wel meer raken en daar in zijn we meer een beetje familie met de microstructuren, de centrale kern van het atoom, met middenin zowel de rust van het neutron evenwicht van plus en min als de plus geladen proton die in interactie kan gaan met de min geladen elektronen rondom hen.  In de fysica en de chemie, de ouders van de biologie gebeuren die dingen met de magische logica van de wiskunde, voorspelbaar, altijd kan het niet anders dan; de objectiviteit is een koel persoon.  Wij als mensen uiteindelijk, hebben al meer keuze.  Alhoewel veelal alles een voortzetting is van wat door onze voorouders werd vastgelegd en wij hen in een ver vertakte vorm eigenlijk zijn, hebt U nu de keuze om op te houden met lezen en iets anders te gaan doen.  Het ‘doen’, net als wij een kind van de ‘stof’, een verlengstuk van het minerale fysieke en chemische zijn, verhoogt net als de evolutie ons bewustzijn; terwijl we met onze dingen bezig zijn, werken we aan onze relatie met mekaar, onze omgang met ons eigen.  Een heel leven lang ,tot op ons sterfbed; waar we mekaar nooit gaan vragen tot welke politieke partij we behoorden, maar waar voornamelijk het innerlijke en niet alleen de meest dichte familiale verwantschap die we met mensen hadden uit onze herinneringen zal opborrelen…we komen van straling en stof en alles wordt weer straling en stof.  Dit zijn helemaal geen onbelangrijke dingen in een wereld waar men zogezegd uit naam van God maar in dienst van het grote geld; dagelijks duizenden afslacht.  Competitie kan mooi zijn in de sport…de economische competitie in de huidige machtsverhoudingen leidt tot meer en meer barbarij echter.  We zijn hier niet om de wetten van het veelkoppig monster van de haat en intolerantie en het teveel willen bezitten en er verkeerde dingen mee te doen te blijven ondergaan.  Eerder zijn we hier om te begrijpen waarom we persoonlijk met die en die mensen in ons leven werden geconfronteerd en hoe dat allemaal in mekaar zit !


 

 

Voor onze goeie gebuur

Ooit jongste burgervader

Op praktisch vlak veel geregeld voor mensen

Gewoon de gemeentebelangen dienen

Niet die van de grote politieke strekkingen

Hij liet zich niet recupereren door de grote politiek

Bleef Volks.  De Tuin.  Groenten, vruchten, de beesten.

Ook daarin, Maria zijn grote steun

Zie ze nog in hun koets bij hun trouw

De Marcel, met buren en wie ook praten

Naar de duiven kijkend met m’n pa

Het lichte delend,

Het zwaardere mede dragend

We gaan zijn typische lach missen

Reis maar verder nu Marcel

We redden het wel ! Sterkte Sam, Maria en eenieder.

Duizenden herinneringen van in de tijd van de voorouders

zullen ons verder dragen

Epilogen als verjaardagsgeschenk

Bouwstenen van ’t eeuwige

Weet nog de intensiteit

Van je laatste verjaardag dicht

Voor mij, vóór je reis

De toestand van ons zijn

Die je schetste. Weg en toch verbonden

Door ’t verleden beleefd,

Beleden, geleefd, gezeefd

Zogezegd geschonden

Begaan met beiden’ s heden

Omwille van gezamenlijk gestelde opdrachten

Ook van een voorverleden vóór ons precies

Barend vreugde en delen van dalen

Voorzichtiger leren omgaan met mekaar

Deelverzamelingen van zovelen

Om ook nog eens voor te zorgen

Veelbelovend, soms uitdovend

Altijd weer een blije gedachte

Die ’t smeulen activeert

Heel veel geleerd en gedeeld

Vele epilogen op vele gebieden  Wens ik jou  En als ’t even minder moest gaan…

Weet dan dat ik…van je… door die ik van jaren terug W.

Voor een heel warmhartig goede mens

Kalmte en Jovialiteit

Wijsheid en Levenslust

Zij gaan niet van ons heen

Marvel Nestor had hét allemaal

Deelde er veel van aan ons uit

Niet alleen door ’t verhaal van de handel in fruit

En daarom ook is ‘t

Dat het lied van ’t leven

Nee, ’t gaat nooit uit

Komaan vrouw van zijn leven, zonen, familie…

In nagedachtenis van de oude Nestor en nu ook zijn zoon

Vooruit !

Zeer innige deelneming

Weer een fruitman in de hemel

Hij zal niet alleen zijn !

Met de Nestor’s was het altijd heel fijn handelen

Eerst de grapjes, dan het werk

Camion laden en lossen op ’t gemak

Dan koffie en gezellig

zijn

Praten en echt samen mens zijn

gelukwensen, laat het écht een jaar van verandering zijn

Bonk van ne vent

Wees met je zelve in rust, content

Laat geen chemie je nog opjagen

Ook geen ‘rook’ je rust dragen

Je moet niet grof plezant

Voor iedereen willen zijn

Van té veel van dát plezant

Komt na de roes : AMBETANT

Dan zien we niet zozeer

De man weer met het goede hart

Maar de gast onder hoogspanning van te veel

Niet meer all cool maar alcohool, rook, pillen

Rotzooi die geest en gestel ondermijnt

En ander van dat zogezegd ‘plezier’

Bokssporten en werk onbekwaam na ongeval ?

Met eenieder heeft het leven bedoelingen.

We moeten leren mekaar te aanvaarden, eerder dan af te stoten

De één is beter in aanvaarding dan de andere

Maar niet alleen een kruik is breekbaar onder druk

Je bent al een tijd misschien beter bezig

Doch pas op, op vijf minuten en minder

Zou het op een dag zelfs in een paar seconden

Verknoeid kunnen zijn, hetgeen je weer opbouwde

Het ga je goed dit jaar !-------------------------


  1. Beste papier, hier nog wat woorden voor jou, niet verder vertellen ! De stilte in het woud van dennenbomen en wederkerende inlandse eik en varens en acacia’s , wijl de honden alles naspeuren wat naar een maaltijd of sekse spoor zou kunnen leiden. De rioolleidingen kregen een douche door de overvloedige meiregens, de waterpijp van het dak spoot water met stuifmeel zoals een stier zijn zaad. Ik raakte eventjes, heel eventjes maar met mijn blackboot een hoekje slak…en oeps, een heel licht krakje doorbrak de stilte; op een honderdste van een seconde snapte ik, ‘niet doorduwen’ en zo bleef ze in leven, wel met een druppelend plafond bij regen waarschijnlijk voortaan.  Groeit wie weet wel dicht.  Nooit iets van geleerd op school of tv. Ik plooide het zo liefelijk door haar gestreken zakdoekje open en de drie jonge hondjes kwamen op hun grappigst naar me toe, me uitnodigend tot hun zo verfrissend energierijke spelletjes.  Soms wat tekenonderzoek en geknuffel en geknauw, dan verdwenen ze onder de platen in de door hun ouders gegraven gaten.  Cadeau gedaan aan Oxfam donoren later.          Nam mijn notaschrift, het achtenzeventigste zeker in mijn leven en keek eens even na waar over ik sinds de lente geen tijd of muze had om de in mij beleefde muze er van ook in getypte letters uitvoeriger te verwoorden. 

Het ‘wereldfeestje’ bijvoorbeeld, onze tweede fotofilosofie tentoonstelling.  Mensen lopen af en aan, nee, slenteren, tegen hun zin lijkt het wel; tussen de standjes van de nieuwe Belgen die armbandjes, Oosterse mystiek, troetelpopjes…verkopen, de kamers van hun kinderen, een niet onaanzienlijk aantal kamers eigenlijk; liggen er al vol mee.  De nieuwe Belgen sloven zich uit om toch maar iets te verdienen, net zoals een deel van hun collega’s op de klassieke weekmarkten elders.  Ze plooien Indiaanse doeken heel mooi; geven kleur en vorm weg, niet zo duur want men werkt nog tegen centiemen waar ze gemaakt worden, kan je het geloven !  ’t Merendeel van het wereldfeest bezoekers, zouden ze er om Balen ?  Bovendien is de concurrentie in de wandeldreven van het feestgebeuren groot.  Er stond zelfs een paar kunstenaars, een fotografe en een schrijver die samen het dieper nadenken over dingen gratis promoten.  Hij, de filosoof, te duur en te langzaam om nog in ’t systeem te passen, het productiesysteem dat ook zo van de goedkopere jongeren profiteert en de ouderen langer wil doen werken omdat door de automatisatie en digitalisering anders te veel vervroegd pensioen moet worden betaalt.  Ze hadden wel geen honderden bezoekers meer zoals op Manifiesta; maar wel toch een aantal grappige en verassende contacten. Mensen konden ook tegen onkostenvergoeding de ambachtelijk gefabriceerde postkaarten van de grote spandoeken verkrijgen, kaARTen om de medemens per post een filosofisch ruggensteuntje in ’t leven te geven.  Doch, de tijd nemen om in de tent-tentoonstelling binnen te komen en te lezen; het waren er een pak minder, veel Balende Belgen dus,  alhoewel de spandoeken van buiten af goed zichtbaar waren.  Op Manifiesta ging dat vlotter misschien omdat daar een meer sociaal betrokken publiek op af komt ? Veel blikken van ‘we kijken wel’ of ‘we hebben te veel rond ons hoofd’…veel mensen die teveel TV gewoon zijn of oppervlakkig amusement; zich niet meer diepzinniger leren uiten hebben of meningen kunnen vertolken…de TV doet dat wel voor hen, of de kranten met de meningen van die die ’t speculatiekapitaal moeten verdedigen.  In gesprek gaan over oorlog en vluchtelingen en wie er met die oorlogen begon en hoe dat verliep en alle dagen verloopt,’ veels ‘te moeilijk en oh zo verwarrend en over politiek praten, maar dan heb je direct ruzie tussen vrienden en zo als je niet uitkijkt.  En waarom dat dan allemaal zo is…ja zeg ! Ok dan, er zijn ook spandoeken en postkaarten over het ontstaan van de schepping, over liefde en dood en psychologische, gewone dingen…ook al t e riskant zeg U ? Goed dan, loop maar voorbij en koop het zoveelste knuffeltje! “Laat ons het leven proberen te overleven” en “Het is heerlijk te weten dat je bewust leeft” zijn dus duidelijk niet aan U besteed !  Gelukkig was er nog dat meisje van een jaar of vier, dat achteraf naast ons op een stoel zat bij het optreden van een groep Latijnse danseressen.  Zij, verkleed, gemaquilleerd zoals men met kinderen op festivals doet : “waar hebben jullie dat ijsje gehaald”? “Daar, om de hoek”. “Nee, dat is daar niet denk ik”.  Een poosje later kwam ze met haar zusje of zo terug met een ijsje; de natte stoelen met hun verkleed klederen droog wrijvend voor ze zich zetten.  “De mijne is choclatte zwarte …en de Uwe…wilt ge eens ‘lekken’” ?  Opeens de andere “we moeten gaan, ze komen ons wéér halen”.

8.de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 seconde onderweg geweest.  Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.   Het licht uit de macrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de big bang) en bereikt ons als waarnemer in het  NU...de grens van verleden met toekomst.  Ook de microkosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen.  Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de macrokosmos als het verleden beschouwen ...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun antimaterie zich in ons hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ?  Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe. Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?   Vermits onze geest één is met de materie, want we komen  uit de straling die de materie vormde voort...en alles wat er gebeurt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben.  Miljarden herkansingen.   Uitgaande van het bovenstaande, kan je een aantal schetsjes maken.   De ruimterekening gaat van klein naar groot.  Ruimte werd door de big bang geschapen, werd groter en groter en groeit voort.  De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.  De snelheidsberekening van macrolicht en microlicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recentste verleden...ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in 't oog houdend.  Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al ‘plan’ baar is...soms kan je er alleen maar op inspelen.

 

 ZA15OKTO2016  Kwart voor drie gisteren begonnen, kwart na drie vanmorgen gestopt. Het werk van de voorbije veertig jaar van tien delen naar hoofdzakelijk drie gebracht en deze nieuwe start, ‘het nieuwe schrijven’ op gang gebracht.  Ochtend.  Op de radio heeft men het over taalstudies om de tijd van de 17 de eeuw te begrijpen en de beeldcultuur toen.  Tof, maar mensen zouden best onderwezen worden over de niet alleen positieve invloed die de beeldcultuur op hen heeft.  Stoofje aan, thee gezet, honden ritueel der blijdschap, ze stonden na hun blije sprongen al op de oude schuif af van boven, zonder dat ik het wist of vroeg.  Het tafereeltje maant de kippen en aan tot wat zang om maïs en de haan tot het bewaken van de hiërarchie in de gemeenschap.  De duiven hun eten is op, want ze komen zich bij de kippen instaleren. Geen muis in de levende val  vandaag, voorlopig geen fietsrit met de honden in de bos, want er is een cross.  Wou eigenlijk ne cross schrijven maar dat geeft van die vervelende foutcodes. Goe geconditioneerd zijn wij !  Eerst mochten we alle c’s met k schrijven en veel andere dingen en een tiental jaren later gooide men de wetten weer overhoop.  Bovendien blijf ik er bij dat ik in familie twee ellen hoor. Een beetje minder macho dingen in de familie en dat kan wel hee taalgeleerden.   Doordenkertje.  Langer mag dit niet worden, of U haakt af.  Beeldcultuur en snelle denkgewoonten. Voor meer, google de blogfilosoof en zijn 24 blogs zou ik zeggen.  Authentiek materiaal, want de er zitten nog een aantal taalfouten in het proza van de blogs en dialect hier en daar (al of niet schuin in beide betekenissen) in de’ gedichten’, zal ik maar schrijven, want op poëzie moeten zo van die deeltekens waar het soort vingeracrobatie voor nodig is dat tijdverlies met zich meebrengt…en tijd is geld…allen weer de file in om vaak overbodige dingen te maken over aan over bureau toestanden mee te doen.  Ingewikkeld wereldje, maar bon, men zit toch weer aan de onderhandeltafel om de oorlogen te doen stoppen, maar meer daarover op de blogs die ik U ondertussen al wel doen vinden heb, laat ons hopen, na toch wel weer dan een decennium sociaal activisme op de sociale media; wel is waar.  Wat de meer asociale media betreft, zie maar dat U zich niet te veel laat wijsmaken vandaag, want ik heb me al laten vertellen van morgen dat alles in kannen en kruiken is en de regering voor billijke besparingen gaat en “jobs, jobs, jobs”.  Hun groeimodel zit echter anders in mekaar dan wat gewone, nog niet door hun leer aangetaste mensen van het leven verwachten.  ‘Ik laat mijn zaak rusten’…of moet dit ook al in ’t Engels geschreven worden : “I rest my case” of zo.         U mag mij altijd laten weten of ik niet beter in de bos had blijven wandelen vanmorgen. --   

 

 

tempels, kerken, moskeeën , mooi; maar op natuur, je zelf, anderen bouwen   —ach ja, de Liefde

 

 

 

 http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be